Knuffels...

Dat kleine opdondertje is nu al een ganse week bij ons en het lijkt wel of hij hier ...niet...altijd is geweest ;-))  Ik herinner me nog de tijd dat ik gewoon lekker door het huis kon wandelen zonder extra gewicht aan mijn staart.  Maar goed, ik kan ook een beetje extra energie kwijt en werk lekker aan mijn lijn met puppyheffen.  't Is iets anders dan gewoon gewichtheffen hé.  En het is echt nodig want ik krijg toch terug meer snoepjes nu Gizmo zo vaak oefent. 
Het rustigste is het echter 's nachts en dan geniet ik er vollop van om knuffels te gaan stelen bij mijn baasje.  Gewoon lekker bij haar aan de zetel gaan liggen en af en toe mijn neus eens tegen de hare frotteren. En nog eens, en nog eens, en dan nog eens als ze haar terug goed legt ;-)  Ik ben niet de enige die geniet hoor, ik merk dat ze het ook leuk vind en al helemaal omdat zij de enige is bij wie ik dat doe.  Dat is gewoon ons moment.  Geen nieuwsgierig aktief venteke die zich er tussen komt murwen omdat hij ook wat aandacht wil. Zaaaaalig!!

Het gaat goed...

Het gaat goed...met mijn kleine opdondertje hier ;-)  Na een dagje heb ik gemerkt dat hij eigenlijk best wel meevalt.  Het is wel leuk, en soms ook wel eens minder leuk maar dat komt in orde ;-)

Leuk omdat ik wel zin heb in een speelkameraadje.  Bovendien ben ik hem nu nog makkelijk de baas.

Bovendien moet hij nog heel veel leren en weet je nog hoe baasje nieuwe trucjes aanleert?  Yep, met koekjes.  Elke keer hij nu gaat oefenen zit ik gewoon mee op de eerste rij ;-)  Soms moet ik eens een keer iets doen om een koekje te verdienen maar héél vaak krijg ik ze zomaar toegestopt omdat ik mooi op mijn beurt wacht.  Kan niet beter toch.  Niets hoeven doen en toch koekjes krijgen.

Iets minder leuk is dat hij vaak in mijn staart hangt en aan mijn gat blijft plakken met zijn neus.  Dat is dus een dikke nono van mijn kant uit hé...dus corrigeren maar die nieuwsgierige neus.

Gisteren dacht ik even dat ik gewoon aan de kant geschoven werd.  Hij kreeg de riem aan en ik kon naar mijn riem fluiten.  Maar toen ik hoorde dat hij mee naar buiten mocht om naar de dierenarts te gaan ...geen sprakemeer van nog zin om mee te gaan.  Hahaha, ik ken het daar al goed genoeg, laat hem maar gezellig mee gaan naar "buiten". De dierenarts heeft natuurlijk wel gevraagd hoe het met me ging.  Nou, mijn oren zijn mooi rustig gebleven gans de winter.  Maar die poten hé.  Die blijven me parten spelen.  En nu heeft baasje nog maar eens iets nieuws in huis gehaald om er op te smeren.  Ik kan je vertellen... hier heeft er eentje stilletjes gefloten en wat een geur!  Zelfs Bono liep weg van de geur van mijn tenen.  Maar goed, ik ontsnap er niet aan.  Baasje gaat het gaan combineren met de propolis en hoopt zo mijn tenen wat in de plooi te krijgen.  Stiekem hoopt ze ook dat ik nu te veel bezig ben met Gizmo om aan mijn tenen te denken maar daar vist ze toch naast het net.  Ik ben nog helemaal niet vergeten dat ze er hangen.

Oh en ik heb ondertussen nog iets nieuws geleerd...nagels knippen.  Een pootje bij baasje op de knie, knip en...EEN KOEKJE.  Knip...koekje, knip...koekje!  Super gemakkelijk verdient die koekjes ;-))  Gelukkig heeft mijn lijn geen problemen met al die extraatjes. Maar het zijn dan ook gezonde koekjes he, lekker gedroogd hertenvlees.