Posts tonen met het label 12 weken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 12 weken. Alle posts tonen

donderdag 17 september 2009

Wandelen op het strand...

De baasjes hadden afgesproken met vrienden zodat ik even kon gaan rollebollen met hun honden maar hun hondenschool had een veel beter idee. Ze gingen op het strand les gaan volgen en daarna een lange wandeling gaan maken en jippee we mogen ook mee. Dus na mijn les op mijn hondenschool gaan we naar zee. Onder de baan even stoppen om een frietje te gaan eten ( ik niet natuurlijk ;-) ) en ik mag van de eigenaars van de frituur zelfs mee in de veranda gaan zitten. Omdat die mensen dus zo lief zijn mij niet naar het terras buiten te verbannen ben ik super flink. Ga flink bij baasje aan de voet liggen en als er iemand binnen komt dan kijk ik wel even op maar doe verder niets. Zelfs niet naar die kleine ukjes die aan de speeltafel komen zitten net naast mij.
Daarna gaan we door naar het strand maar wat waait het hard zeg! Ik schud steeds weer met mijn hoofje heen en weer want die wind in mijn grote oren...daar moet ik toch aan wennen. Als alle mensen aangekomen zijn gaan we het strand op en kijk, ik mag zelfs een les meevolgen. Ik doe hard mijn best maar ik ben best wel moe en heb het ook toch wat koud door zo stil te staan...dus rol ik me zo goed mogelijk op als een egeltje.


De juf is helemaal voor mij gesmolten en geeft mijn baasje nog een leuke
oefening door, laat me ook nog even goed wennen aan die grote loebassen. nog even rusten terwijl die kwebbels wat babbelen ...

...en dan is het tijd voor het echte werk. We gaan wandelen!! Ik kan het heel goed vinden met de grootste loebas van mijn baasjes vrienden Pattoe ( als het nu maar juist geschreven is...)


Ik blijf dan eigenlijk ook gans de wandeling bij hem in de buurt. Wel even voor of achter lopen maar ik zoek hem toch steeds weer op.

Soms even schrikken als een andere hond van de groep op me toeloopt maar ik ben braaf en blaf niet dus baasje is heel blij!
Na een heel eind stappen keren we samen met de vrienden toch al wat eerder om. Pattoe heeft last van zijn poot door groeipijn en mijn pootjes worden langzaam ook moe. Maar ik geef niet op. Zelfs als we op een terrasje even iets gaan drinken blijf ik wat rondlopen. Er is zoveel te snuffelen natuurlijk ;-)
En daarna lekker naar huis. Ik vond het heerlijk en het is zeker voor herhaling vatbaar!!

maandag 14 september 2009

Hormonen...

Zondagmorgen gisteren dus naar de hondenschool. Veel van mijn vriendjes zijn er niet , een kleine maar toch gezellige bende ;-) Ik heb mijn oren maar de helft open gezet ;-) Eens mijn baasje mijn aandacht heeft gaat het best wel even goed maar vanzodra één van mijn vriendjes wat meer beweegt of blaft heb ik het gezien en gehoord en dan mag baasje vragen wat ze wil...ik heb haar echt al vaker gezien dan mijn vriendjes. Ze kan er gelukkig nog om lachen.
We oefenen opnieuw de basis en gaan verder met "VOET". Omdat dit nog niet zo goed lukt vraag baasje aan de juf om het echt even voor te doen...ze denkt nu door te hebben hoe ze mij thuis goed moet sturen...de vraag is alleen of ik luister op dat moment ;-))
We krijgen ook eens ander materiaal om "VAST" en LOS" mee te oefenen en dat lukt vrij goed, ben het wel vlug beu ...
Ik blijf maar gefocusd op die andere hondjes om me heen...en ik krijg te horen dat ik zeker niet met de andere hondjes op de speelweide mag :-( De juf denkt dat er problemen gaan komen. Ook de andere hondjes mogen gelukkig niet gaan spelen want blijkbaar ben ik niet de enige van wie de juf denkt dat de hormoontjes al wat beginnen op te spelen...
Ik wou helemaal niets fout doen...ik wil gewoon zo graag rollebollen met mijn vriendjes. Mijn baasje begrijpt me gelukkig wel en vind me helemaal niet "wat aggressief" zoals de juf dacht... Enkel en alleen omdat ik mijn haar wat recht stel? Tot twee weken geleden vonden ze het nog niet erg en nu wel. Ik heb wel precies een hanekam en baasje noemt mij dan punker?

Nieuwe opdracht...

Ik heb het door! Mijn baasje wil graag dat ze mijn etensbak rustig kan neerzetten voor ik er met mijn neus invlieg ;-) en daar hebben we samen op geoefend. Baasje maakte mijn eten klaar en dan huppel ik helemaal enthousiast ( wat had je gedacht) achter haar aan. Dan komt er één van de kids aan en die krijgt mijn etensbakje in zijn of haar handen en baasje komt bij mij staan. Ik moet dan gaan zitten ( nog niet moeilijk, dat kan ik best) en dan kreeg ik steeds het commando "BLIJF". Hier werd het iets moeilijker natuurlijk want vanzodra dat bakje richting grond gaat wil ik wel weten wat ik mag binnensmikkelen. Baasje leerde me dus dat blijf eigenlijk wil zeggen dat ik echt blijf zitten. Vanzodra ik ging staan kreeg ik opnieuw een "ZIT" en een "BLIJF"...en pas als ik echt helemaal uit mezelf 1 secondeke rustig stilzat terwijl dat bakje al naar me lonkte op de grond kreeg ik "EET MAAR". Whiiepiiiie...ik mag gaan eten.
Elke keer ik eten kreeg hebben we daar op geoefend en ik kan me nu toch best al een paar seconden bedwingen tot ik een "EET MAAR" krijg. Baasje dus terug apetrots omdat ik - neen wij- iets geleerd hebben ;-))

Wenende Robbe...

Ik heb, zonder het echt te willen, mijn baasje Robbe aan het wenen gebracht. Mijn kids waren alle drie in het park gaan spelen en af en toe kwamen ze eens terug. En toen Robbe even terug kwam ben ik er als een hazewind vandoor gegaan tussen zijn benen en de poort die op een kiertje open werd gedaan. Zo snel ik kon rende ik de straat over , recht het park in. Gewonnen vrijheid...smaakte heel zoet maar was helaas van korte duur. Erica is beginnen roepen in het park, baasje Veerle stormde de straat over naar rechts het park ik en baasje Danny stormde links het park in, achter mij aan. Veel te snel hadden ze mij dus te pakken. Ik heb geprobeerd om mij zo goed als ik kon van den domme te houden ;-) en pas toen ik thuis was ving ik op dat mijn baasje Robbe huilde omdat ik "door hem" ben kunnen gaan lopen. Hmmm, vind het best wel zielig voor hem maar vond zelf het best wel leuk zo een achtervolgingsscène ( sssssttttttttt niet te luid op lezen!)

vrijdag 11 september 2009

Grote mond...

Ik word groter...en niet alleen mijn lijfje en poten. Mijn muilke groeit lekker mee en tja...wat moet je daar dan? Ik eet iets sneller,ballen krijg ik makkelijker slap, ik kan nog altijd happen en ik kan makkelijk een grote mond opzetten nu ;-)
Als Bono nu voorbij mij komt als ik eet, grom ik hem toe. Als de poezen zich verscholen op een stoel en me proberen tikken met hun pootjes krijgen ze een luide blaf terug. Als ik op de hondenschool aankom dan laat ik me horen...haren op de rug recht en blaffen maar. En als baasje zich boos maakt op me omdat ik wat ondeugend ben en hij spreekt me streng toe...dan antwoord ik hem natuurlijk. Een grote mond opzetten noemt baasje het maar ze vind het niet leuk en "blaft" op haar beurt terug tegen me. Ik krijg steeds op mijn donder als ik dat doe?? Ik kan maar proberen natuurlijk maar ik vrees dat ik het niet zal halen... Ik blijf het zo af en toe even proberen maar dan komt die vinger en "PAS OP HE". En dan weet ik hoe v laat het is...baasje is niet blij ;-)

Is er nog water?

Ik geef het toe, ik was in een zotte bui. Wou eens helemaal uit mijn dak gaan en bovendien was het zo warm...mijn hersens waren oververhit...
Ik zag geen andere oplossing dan binnen te gaan en met poten en alles wat er maar in kon in de drinkbak te gaan staan. Lekker plensen en dat de grond nat werd daar kon ik mij niet druk over maken...
Baasje daarentegen zag het anders. Maar omdat ze ook wel begreep hoe laat het was nam ze de eerste beste bak en vulde hem voor mij met water en bracht die naar buiten...





Ze heeft hem meer dan één keer gevuld...heeft de tuinslang erbij gehaald en me helemaal afgekoeld...
Ik was niet om aan te zien en wou niet meer op de foto...


Maar baasje was vastberaden mijn natte snoet te fotograferen...



Niets zo goed als wat water als het warm is ;-) Laat maar komen die blauwe schelp... ik ben er klaar voor.

dinsdag 8 september 2009

"AF"

Ik had het al een tijdje door dat"AF" betekende dat ik moest gaan liggen. Maar zolang mijn baasje ook niet effectief met een kaasje voor mijn neus naar de grond ging vertikte ik het...ik zou dat kaasje maar eens niet krijgen. Maar gisteren heb ik het opgegeven. Tenminste, als mijn baasje "AF" geeft met haar stem en haar hand dan ga ik toch al flink neerliggen. En ik weet nu dat ik mijn beloning ook echt krijg. Baasje dus natuurlijk héél blij want ik lijk weer een stukje slimmer ;-)
Ik heb ondertussen ook een nieuw commando bijgeleerd: "POOTJE". Eén sessie oefenen en ik had het door! Nu probeer ik wel om telkens overal mijn poot op te leggen in de hoop dat ik dan toch wat extra kan snoepen maar daar doet baasje niet aan mee. Ik krijg enkel een kaasje als ze mij een pootje vraagt en als ik het geef natuurlijk;-)
En dan zondag terug naar de hondenschool. Ook nu maak ik mijn baasjes blij. Ik zet mijn pootjes zelf op de rand van de autokoffer! Ik kan er natuurlijk nog niet inspringen maar ik toon toch mijn goede wil...
Op de hondenschool zelf heb ik echt mijn best gedaan. Goed meegewerkt, slechts een "klein" beetje afgeleid door de andere honden, en maar een "klein" beetje terug geblaft naar de duitse herder reu in de groep. Die blafte ook eens terug op een ander moment dus we begrijpen elkaar ;-)
We deden onze gewoonlijke oefeningen en mochten ook een mevrouw onder een paraplu gaan begroeten. Daar heb ik maar geen aandacht aan gegeven...ik keek gewoon of ik niet bij een ander hondje geraak, dat zou veel leuker zijn. We moesten ook rond een grote bal heen wandelen ( neen ik heb hem niet lek gebeten) , ergens op gaan staan en dan door een lange stenen buis gaan wandelen. Helemaal leuk, ik draaide me net op het einde zelfs nog even om zodat ik er nog eens door kon. Even blaffen naar de juf aan de andere kant en dan maar verder door naar het baasje... Niets aan dus zo een buis!
We hebben ook nog even getraind op een nieuw commando namelijk "VOET". Wat achtjes tussen de benen door lopen ( werd ik precies wel wat duizelig van na een tijdje) om dan te leren stoppen en zitten naast een voet van het baasje. Mja, is niet zo moeilijk alleen wil mijn baasje blijkbaar dat ik veel dichter tegen haar voet kom zitten. Daar ben ik nu nog niet van overtuigd dus dat moeten we nog even afspreken blijkbaar...
Oh en die rode bal waar ik de vorige keer over vertelde...die is niet meer zo rond als voorheen;-)) Die lederen ballen worden dus blijkbaar geen luxe met mijn tandjes in de aanslag ;-)