Rust

Vandaag dan toch maar een tripje naar de dierenarts... Ik was al blij dat ik eens de stoep zag maar veel heb ik niet gezien want ik moest meteen in de auto :-(
Ik was helemaal alleen dus ik moest gelukkig niet te lang wachten voor ik binnen mocht. Een luide goeieavond als ik haar neus vanachter het hoekje zie tevoorschijn komen en dan spurt naar de onderzoekskamer. Héérlijke geurtjes want ik weet alle plekjes aan te duiden waar ze blijkbaar geplast hebben vandaag. Zeg nu nog eens dat ik niet goed ruik ;-)
Eerst maar een kijkje in mijn oren en daar was de dierenarts het helemaal eens met mijn baasje; rechteroor ziet er héél goed uit, mijn linkeroortje moet nog wat verder genezen.
En dan mijn pootjes...Als ze langs achteren een pootje neemt om het te bekijken zoals ze bij de paarden doen laat ik gewoon lekker mijn gat zakken. Een subtiele manier om te zeggen dat ik liever neer ga liggen. Bij mijn eerste pootje hoor ik " Oh maar dat valt nog goed mee." dus ik ben er gerust in. Alleen bij mijn tweede pootje is het al minder positief. Daar is het toch nog steeds een fameuse wonde aan mijn ene teen. Het doet haar zelfs een beetje denken aan een blaar. Vraag blijft dus of ik op een te harde ondergrond te wild ben geweest of op losse steentjes. Naar een allergie is ze wel vrij zeker dat dit er niet mee te maken heeft. Het zou zo geen "mooie" wonde zijn ( Ja hallloooooooo!!) Dus heb ik maar antibiotica mee om van binnen uit ook de wonde en de kleine ontsteking die ze dacht te zien te lijf te gaan. Verder nog roze ontsmetting en rust rust rust.
Doeme toch, ik zie mijn avondje Izzy onder mijn neus schuiven. Ik ga dus maar meteen in de platte rust en slik netjes mijn pilletjes ( die bovendien echt lekker zijn dus zou niet weten waarom ik zo een lekker snoepje laat liggen)
Ik hoop echt dat alles vlug genezen is want wandelingen zitten er niet in, misschien niet naar Izzy... ik hoop dat baasje voor mij nog leuke dingen plant ook :-(
Maar we hebben vandaag toch terug wat geoefend en ik ruik al een nieuwe lading koekjes in de oven... dat wordt smullen precies.

Oh en wat die koorts betreft...bleek helemaal geen koorts te zijn, baasje zat met een verkeerde temperatuur in haar hoofd. 3 keer die thermometer voor niets in mijn arrière :-o

rode oren...

Ze zijn er terug...rode oren :-(
Ik had al een paar dagen terug meer last van jeuk over mijn hele lijfje en baasje had ook al vaak gekeken op mijn buik of ze iets zag maar niets te merken, zelfs geen pukkeltjes. En daarna begonnen die oren ook maar mee te jeuken. Met de staart tussen mijn poten als ik bij baasje moet. Als ze denkt dat ik niet door heb dat ze in mijn oren wil gaan prutsen dan is ze toch echt heel stom. Maar ik kom er niet onderuit ze moet en zal kijken of ze iets ziet. Gisteren was het dan zo erg volgens haar dat ze een bezoekje aan de dierenarts nodig vond :-( Ik zag de thermometer al terug in mijn arrière belanden maar dat was niet nodig. Wat niet wil zeggen dat het dan allemaal zooooo leuk was hoor.
Eerst heel veel stress in de wachtzaal en als er een andere hond in de gang voorbij zoeft zet ik maar meteen al mijn haar recht van mijn kop tot mijn kont. Daarna mijn baasje maar achter me aan meegesleept tot in de onderzoekskamer ( ik weet de weg echt wel al). Daar mag ik dan even los terwijl de baasjes met de dokter praten. En dan begint het gepruttel. Mijn oren eerst zomaar even bekijken, en daarna moet ik een muilband om!!! Ik heb niet eens gebeten, hoogstens even laten merken aan de dokter dat ik het niet echt leuk vond dat ze zo vlug bewoog door mijn lip op te trekken. Nou als ze denkt dat ik dan zomaar rustig ga blijven en haar nog vertrouw...mooi niet. Maar ik kan niet weg want baasje houdt me vast terwijl ze in mijn oren vanbinnen kijkt. Gelukkig is er helemaal geen ontsteking te zien en staan mijn oren gewoon rood van een allergische reactie op... Klinkt het bekend in de oren?
Meteen daarna haalt baasje eindelijk de muilband af maar als ze nu nog denken dat ik zomaar even gezellig bij hun kom...pffffffffrt. Daarna nog aan mijn poepefloep moeten laten prutsen want ze hadden het ook over steriliseren of zowat gehad. Baasje had daar helemaal niets verwacht te vinden maar blijkbaar moet er toch ook al een en ander binnenin me aan de gang zijn want er kwam wat vuil uit mijn poepefloep dus daar moest nu ook maar medicijnen voor meegenomen worden.
Toch maar een spuit in mijn bil voor de jeuk en de oren en zie...gewoon lekker tegen mijn baasje gaan staan en geen krimp gegeven! Muilband...was echt niet nodig geweest daarnet ik ben de kwaadste niet hoor! Baasje moet het nu allemaal goed in de gaten houden en dan maar hopen dat ik straks niet terug moet. Maar baasje heeft haar homeopatisch register opengetrokken. Komt wel goed.
En die hond die daar zomaar plots aan de andere kant van het raam komt te staan in de tuin...heb ik even deftig gezegd dat ik er niet mee gedient was. Wat dacht die wel, zomaar komen kijken terwijl ik daar was. Voor hetzelfde geval lag ik daar met mijn poten open hé!!

Een tweede opinie...

Baasje heeft me meegenomen naar een andere dierenarts. Ik heb nog steeds die zweertjes op mijn buik en ze wil nu best wel eens weten wat een andere dokter daar van vindt.
als de dokter van achter de hoek komt blaf ik hem luid goeiedag. Baasje Danny stelt de arme man gerust dat ik best wel meeval. Als ik binnen ben in zijn kabinet en alles wat bekeken heb laat ik dan ook zien dat ik eenhele grote mond heb maar eigenlijk een mak lammetje ben. Ik laat dan ook heel mooi naar mijn buik kijken maar als ze klaar zijn wil ik tochliever terug op de grond. Baasje is best wel blij met wat ze te horen krijgt. Deze dokter vermoed immers dat ik niet allergisch reageer. Mijn vel zou dan eigenlijk veel donkerder moeten zijn en ik heb toch een mooi roze vel. Bovendien ziet mijn vacht er best mooi uit vind hij. Die zweertjes vallen volgens hem ook nog wel mee maar geven wel duidelijk aan dat ik met een huidontsteking blijf sukkelen. En de jeuek die ik heb zou dus eigenlijk door die huidontsteking komen. Mijn huid is dus blijkbaar een hele zwakke schakel. Antibiotica wil hij dus zeker niet geven en al zeker geen cortisone. Mijn baasje is daar dus heel blij mee ( alhoewel ze thuis al had gezegd dat ze er niet mee akkord zou gaan mocht hij het voorstellen ;-)) We krijgen een folder mee over een speciale brokkenvoeding voor hondjes die last hebben van hun huid. Maar baasje wil toch nog even wachten en kijken of ze me met een homeopatisch of natuurlijk product niet even goed kan helpen. Spijtig genoeg krijg ik nu niet zomaar meteen terug al mijn lekkere snoepjes. Baasje houdt de allergie toch als mogelijke reden van mijn huidontsteking in haar achterhoofd. Ikkrijg binnenkort wél een kauwbot van haar als extraatje om te zien of ik reageer. En als dat een paar weken OK blijft gaan we terug een stapje verder. Ik kijk er al naar uit naar dat kauwbot maar dat hoefde ik jullie waarschijnlijk niet te zeggen ;-))

Druppeltjes...

Deze morgen kreeg ik een schijfje komkommer van mijn baasje maar wat smaakte dat raar. Ik had het even in mijn mond en liet het er terug uitvallen. Maar baasje stond er op dat ik het opat dus zo lief als ik ben ;-)
Er zaten druppeltjes op legde baasje uit die mijn immuunsysteem ( wat een woord!) wat zou moeten opkrikken. Dat was ze gisteren speciaal gaan zoeken in een natuurwinkel. En ik krijg ook nog probiotica ( nog zo een woord...). Maar eerst maar mijn kuur met antibiotica uitnemen. De dierenarts vertelde dat ze er niet zo in geloofde in die homeopatische middeltjes maar baasje vind dat je maar kan proberen.
Ze wil dus proberen om me wat sterker te maken zodat ik misschien op eigen houtje die allergie ietsjes beter de baas kan. Ze leest heel veel in een boekje dat ze meekreeg, zoekt terug veel op de computer. Misschien moet ik zelfs naar een andere dierenarts zegt ze... Ik ben benieuwd, maar alles is beter dan die pijntjes op mijn buik en die verschrikkelijke jeuk!

Nog maar eens...

Dinsdagavond, 19 weekjes oud vandaag , en voor de zoveelste keer opnieuw bij de dierenarts :-((
Ik heb opnieuw zweertjes op mijn buik. Eerst waren het gewoon bobbeltjes waardoor baasje dacht dat het mijn allergie was die een weg zocht maar nu ze ziet dat het zweertjes worden en toch vrij veel wil ze dat de dierenarts het ziet. Eve mag ook mee en als eerste op de tafel. Ik kijk even mee met de poten op tafel en nadat ze helemaal gechekt is is het mijn beurt. Laaiend enthousiast ben ik niet maar zodra ik met mijn hoofd op baasjes arm lig en ze mij begint te knuffelen laat ik de dierenarts begaan. Ze krabt terug wat op mijn buik en steekt het opnieuw onder dat zwarte ding waar ze door loert. Baasje is al blij als ze hoort dat er opnieuw geen beestjes gevonden zijn. Minder leuk vind ze het als de dierenarts zegt dat ik opnieuw een antibiotica kuur moet nemen. Ze praten nog heel wat af en ik hoor baasje over probiotica en omega3 en nog veel meer andere dingen praten...de dierenarts en baasje zijn het niet echt eens over wat ze nu met me willen gaan doen. De dierenarts blijft die cortisone opdringen en baasje blijft het afwijzen.
Ik moet van baasje ook nog een tweede keer op de weegschaal gaan staan. Want thuis was ik 18kg en een beetje gewogen en bij de dierenarts weeg ik plots 19,7 kg? Maar het klopt dus baasje was misschien niet goed wakker deze morgen? Dus maar even mijn groeicurve aanpassen...

Geen pilletjes...

Sinds we de vorige keer bij de dierenarts zijn geweest is mijnbaasje er nog eens langs geweest met de poezen. De meisjes hebben nu zo een rare snee in hun buik met een paars draadje aan en bij Garfield ontbreekt precies een stukje... Maar kijk, baasje heeft natuurlijk ook terug over mij gepraat. Ze heeft gezegd aan de dierenarts dat ze toch wil wachten met die cortisone. De dagen daarna is ze bijna één geworden met de computer. Paard, eend, barfen, kvv, rauw, karkassen, Wetteren, Axel...het kwam allemaal een oor in en een ander oor uit. Zo vaak had ze het er over. Blijkt dat baasje op zoek is gegaan naar een andere voeding voor mij om te kijken of ik misschien uitslag krijg van iets in mijn eten. Ik kan me het moeilijk voorstellen want ik smaak niets mis aan mijn eten.
Ik mag ook een paar dagen niet op het gras van de dierenarts. Mijn uitslag was na de hondenschool ietsjes donkerder dus maar even kijken of het niet van het gras voort komt... Pffff dat is eigenlijk best een straf want niets is zo leuk als even uitrazen in dat zachte gras. Maar ik heb niets te beslissen...

Bacteriële infectie...

Maandagavodn mag baasje terug bellen naar de dierenarts om te zien of dat gekleurde glazen plaatje nu iets naar boven heeft gebracht. Ik hoor haar praten over een bacteriële infectie met de dierenarts. Bacteriën...wat is me dat nu weer. Zitten die dan op mij samen met die infectie of zit dat in mij? En komen die boebels in mijn oren daar dna ook vandaan? Ik moet in elk geval nog steeds die pilletjes verder nemen ( joepie want die smaken echt wel lekker hoor ;-) Iets minder vind ik dat ze nog steeds in mijn oren moeten spuiten met die spray. Elke keer word ik naar baasje Danny gelokt maar ik heb hun wel door. Ik ga gewoon lekker niet naar daar maar ze krijgen me toch steeds te pakken... potverdrie toch. Op het einde van de week moet ik dan ook nog even terugkeren naar de dierenarts. Ik hoop wel dat het dan voorbij is. Niet dat het zoveel pijn doet hoor maar dat gepruts aan mijn oren steeds...ik begin het echt wel wat beu te worden...of zeg ik: het hangt mijn oren uit ;-))

Terug naar de dierenarts...

Zaterdagmorgen neemt baasje mijn temperatuur omdat de dierenarts dat had gevraagd. 38,5 dus dat is helemaal inorde. Alleen ziet mijn baasje nu wel kleine puistjes op mijn buik staan dus belt ze even met met de dierenarts en we moeten mijn buik nog even laten zien. Dus maar terug op haar tafel gaan liggen en terug mijn beste manieren boven gehaald. Eén zweertje krabt ze open om alles onder de microscoop te kunnen bekijken. Er worden opnieuw géén mijten gevonden en daar ben ik blij om. Klinkt maar vies zo beestjes die ze mijten noemen.
Ik moet ook maar meteen aan de antibiotica en maandag mag baasje terug bellen om te weten of de kleuring van dat glaasje iets naar boven brengt. Ik hoop dat ze het snel vinden ... Misschien dat ik dan wel snel terug mijn extra hapjes mag...;-)
Baasje heeft in elk geval ook aan de dierenarts gevraagd of ik geen fruit of groenten mag en gelukkig hoor ik ja als antwoord.
's middags probeert baasje of ik komkommer lust. Mmmja kan er door maar ik moet er best wel wat op knabbelen. 's Avonds kookt ze wat wortelblokjes...hmmm is ook best lekker maar nog veel lekkerder ruiken die bolletjes die ze van mijn voeding heeft gedraaid. Ik ben benieuwd wanneer ik die krijg...

Op controle

Vrijdagavond ga ik terug op controle bij de dierenarts. De uitslag in mijn oortjes is erger geworden maar de kleur is blijkbaar niet zo rood meer. Dat vind de dierenarts best goed dat blekere kleurtje maar ze blijft het toch iets speciaal vinden mijn oren. De ontsteking is ook volledig weg dus dat is ook al heel goed maar ze blijft me met een vragende blik onderzoeken. Ze brabbeld iets over juveniele blablabla en haalt er een boek bij, nog één, nog één en dan nog één... Ze is niet helemaal 100% zeker van die juveniele blablabla maar ze wil het toch niet zomaar uitsluiten. Ze gaat ook op zoek naar andere plekjes op mijn lijfje en vindt er heel vaag een paar op mijn blote buik. Ik krijg een spray mee voor in mijn oren en spreekt af met mijn baasje dat ze op de hoogte gehouden wordt. Wat dat dan precies is die juveniele blablabla? Helemaal zeker ben ik het niet maar het zou iets met een huidontsteking te maken hebben. Alleen zou ik dan vochtige plekjes moeten hebben en alles is eigenlijk mooi droog ... Ik ben een speciaal gevalleke zegt baasje ;-)
De dierenarts is wel verwondert dat ik zo mooi stil blijf liggen op haar tafel als ze mijn buik onderzoekt en terwijl ze haar boeken leest...
Ik kan ook best wild zijn hoor maar of dat echt de bedoeling is ;-))

Allergisch...

Pfff die oortjes van mij doen moeilijk.
Nu ik elke dag twee keer druppels in mijn oren krijg komt er toch nog een uitslag in ijn oorschelpen. Ik snap het niet. zouden die druppels er eigenlijk niet voor moeten zorgen dat mijn oortjes net beter worden? Baasje belde dus terug naar de dierenarts en die wou me terug zien ( allé mijn oortjes he ;-). En ja hoor, duidelijk een allergische reactie. Ik kreeg dus een prik in mijn achterwerk om de allergische reactie tegen te gaan en even stoppen met de druppeltjes ( jiiihaaa). En dan kwam het slechte nieuws...ik mag helemaal niets maar dan ook niets extra's bovenop mijn eten :-(( Geen kauwbotjes, geen tussendoortjes zoals gedroogde long, geen kaasjes als beloning bij mijn training, zelfs geen kip meer nu. Dat wordt dus echt moeilijk want ik ben zo een lekkerbekje. En waar moet ik aan knagen nu? Ik mag in elk geval niet aan de stoelen knagen van baasje...
Baasje heeft ook ander eten gekocht. De brokken krijg ik niet meer want daar zitten granen in. En ook in mijn KVV Duck zitten granen. Dus krijg ik nu enkel nog Duck zonder gluten. Geen tarwe en granen in mijn eten, geen rijst... Gelukkig is het wel nog lekker!
Het wordt dus wel even afwachten nu...

Oorontsteking...

Het is even geleden dat ik hier kwam vertellen wat ik allemaal meemaakte. Is er dan niets gebeurd of heb ik niets geleerd? Jawel hoor maar baasje had het zo druk met van alles en nog wat.
Ik ben zelf ook ziek geweest...twee oorontstekingen. Niet niks en oooo zo pfffff. Ik wapperde met mijn oren van links naar rechts, krabbelde eerst links, dan rechts en terug mijn linkeroor. Dus toch terug mee naar de dierenarts samen met Bono. Oormijtjes kon de dierenarts niet vinden dus dat was al goed maar er moest wel zalf in. Nu ik kan zeggen dat ik toch wat heb tegengesprutteld. Zoiets nat en koud in je pijnlijke oortjes...er zijn leukere dingen. En mijn baasjes doen het nu ook twee keer per dag. Ik laat hen duidelijk merken dat ik het niet graag heb maar ze hebben gelijk als ze zeggen dat het moet. Ik kan niet wachten tot dat flesje helemaal leeg is...
De dierenarts vertelde dat ik de oorontsteking misschien wel had gekregen omdat ik allergisch reageer op iets. Of ik misschien poezeneten te pakken had gekregen...maar daar kan ik nog niet aan want dat staat echt wel hoog. Ander eten had ik ook niet gekregen behalve de frikandel...Vanaf vandaag mag ik dus geen frikandel meer eten... Heh, eerst die oortjes laten genezen, dan even afwachten en als het nadien goed blijft terug even frikandel proberen. Ook niets anders meer van vlees behalve wat kip. Ik hoop maar dat ik niet allergisch ben op iets van vlees. Het wordt dus even afwachten maar ik hoop dat ze niet terugkomen die oorontstekingen.
Met Bono is alles ook terug in orde gelukkig.

Mijn maatje...

Mijn maatje Bono is ziek... Zijn pootje stond helemaal gezwollen dus gaan we naar de dierenarts. Je leest het goed...we, want ik ga ook mee. Voor mij is het tijd om opnieuw een spuitje te krijgen. Phoeh, dat doe ik dus zonder een kik. Robbe en Tritia hebben immers lekkere snoepjes van de dierenarts voor mij ;-) De weegschaal geeft 13,6 kg aan en voor de rest ben ik een voorbeeldige meid. Dat er van mij gezegd wordt dat ik wat agressief ben en een karakterke zou worden , daar twijfelt die lieve dierenarts toch ook aan net zoals mijn baasjes. Ik heb mooi aan me laten voelen en ook mijn oren mocht ze zonder probleem nakijken...
En daarna was het aan Bono om op die hoge tafel te staan. Nog nooit gezien dus ik wil toch wel op de eerste rij staan. Pootjes in de lucht en op de tafel dan maar...maar daar is baasje niet mee akkoord. Hmmm dan maar neerliggen op de grond maar ik hou het toch in de gaten hoor. De dierenarts is niet zo heel blij met Bono zijn pootje en hij krijgt pillen mee om te slikken. Hij heeft ook koorts en voelt zich dus blijkbaar echt niet goed. Daarom dat hij zo chagerijnig naar me doet...
Baasje zegt dat ik nu maar wat lief moet zijn voor hem en dat wil ik ook maar blijkbaar ben ik toch nog een beetje te wild want hij blijft tegen me grommen als ik wat te dicht kom. Ik wil gewoon wat tegen hem liggen en hem wat gezelschap houden nu hij niet kan stappen... Hopelijk helpen die pilletjes snel ...

Naar de dierenarts

Het is deze morgen al terug veel te warm voor mij dus baasje gaat niet met me wandelen. In ruil daarvoor oefenen we wat vaker op enkele commando's. "ZIT" wordt herhaald, "HIER" en we beginnen ook met "AF". Mijn baasje heeft nu een trucje waardoor ik echt helemaal door de pootjes moet omdat ik onder haar veel te lage been de limbo moet gaan dansen ;-)
Als ik al neerzit ga ik nu ook iets makkelijker door de poten heen tot "AF" dus dat is ook best flink van me toch. "LET OP" wordt ook wat moeilijker voor me gemaakt. Eerst bracht baasje het stukje kaas alleen tot aan haar kin en moest ik haar aankijken. Nu werkt ze met twee stukjes kaas en plots doet baasje haar twee handen opzij. Ik moet dan naar haar blijven kijken en niet naar die héérlijke stukjes die me maar blijven roepen "Eet me op, eet me op..." Maar ik kan me vrij goed beheersen en blijf best lang naar mijn baasje kijken. Flinke pluim voor mezelf en natuurlijk ook een stukje kaas ;-)
's Avonds gaan we ook naar de dierenarts. Eens ik op de tafel zit komt er nog een meneer bij en die heeft me daar lekker ruikend vlees bij! Kalkoenham hoor ik en dat houdt hij zo voor mijn neus...en hap...weg is het. Is er ondertussen iets gebeurt? Ik moet denken van wel want de dokter gaat met een machientje over mijn nek en ik begin te piepen. Hebben ze een pieper in mijn vel gestoken?? Nog een keer en ja hoor...ik piep! Niet te lang bij stilstaan want er is nog wat van dat lekkere vlees over...deze keer geeft baasje het...jammie is dat. Blijkbaar is er een naald in mijn poep geprikt maar dat heb ik helemaal niet gemerkt. Ik heb dat vlees nog nooit gekregen en ik kan me dus niet druk maken om wat ze aan mijn arrière zitten te prutsen. Dat vlees moet gewoon ontdekt worden ;-)
Thuis houden we het verder rustig ( op wat dollen met Bono en de poezen na natuurlijk) en dan maar lekker slapen...
Oh ja...wist je dat ik bij de dierenarts maar liefst 7,450 kg woog! Hahaha je moest de dierenarts haar gezicht gezien hebben. Ik ben nu eenmaal een flinke meid die altijd haar potje leeg eet en natuurlijk heel graag werkt voor wat extra's ;-) En blijkbaar groei ik terug zo hard dat mijn baasje mij letterlijk groter ziet worden...benieuwd of ze gelijk krijgt. Slaapwel!