Geen puf...

Gisteravond helemaal geen puf meer gehad om nog even langs te komen. Ik had er een wandeling op zitten want Bono en de poezen hier hadden geen energie om met mij mee te huppelen. Dus heeft mijn baasje me maar wat afgepeigerd ;-) Er liep in het park een klein wit hondje en natuurlijkwou ik daar graag kennis mee maken. Maar toen ik er naartoe wou lopen liep die op zijn beurt de andere kant op om daar op afstand wat te staan blaffen naar mij. Pfff, flauw vond ik dat. Later heb ik terug wat geoefend met mijn baasje op het commando "HIER". En ze had me daar terug wat lekkers mee! Geen kaas deze keer maar worst. Ik mag je wel eerlijk zeggen dat ik hiervoor even vlug naar mijn baasje loop als bij kaas hoor ;-) Erica, Tritia en Robbe ( jaja ik begin hun namen te kennen!) hebben ook een beetje geprobeerd om me "HIER" te laten komen maar ik was er niet zo vlug van overtuigd dat die eigenlijk ook wel zo lekkere worst mee hadden. Dus in het begin was het nogal aarzelend maar eens ik wist dat ik daar ook beloond werd ...
Er werden ook nog ooooh's en aaaaah's gegooid door de logopediste van Tritia en voor ik het wist zat ik op haar schoot. Helemaal niets aan want het leek me een hele lieve dame.
Je ziet het, veel gewandeld en gelopen dus deze nacht zal ik zeker ook nog wel kunnen doorslapen...denk ik ;-)

Lekker...

Tussen mijn maaltijden door is er af en toe zo een moment dat mijn baasje mij iets lekkers toestopt. Brokjes van verschillende smaken, zelfs kleine snoepjes die heel hard naar vlees ruiken heeft ze er gisteren tussen gestoken. Enige nadeel is dat ik die snoepjes niet zomaar krijg. Ik hoor de kids steeds smeken of ze me ook eens een snoepje mogen geven maar ze is heel streng. " Neen hoor, Nena moet er voor werken om een snoepje te krijgen."
Werken? Ik ben wel nog maar een puppy hoor! Dat is hetzelfde als een babietje bij jullie mensen. Maar ze houdt vol en geeft alleen zo een koekje als ik opkijk bij het woordje Nena. En enkele van die koekjes stopt ze gewoon in een bandje. Dan ruik ik ze wel maar hoe krijg ik ze er in godsnaam uit.

Gelukkig is er het blonde meisje die er stiekem een koekje uit neemt en het mij geeft. Of ze rolt even met het bandje waardoor de snoepjes er uit vallen. Zou mijn baasje dat weten? Jullie vertellen toch niks hé...

Maar zo super zijn die koekjes eigenlijk niet. Ze zijn best wel lekker, en Bono snoept maar al te graag mee, maar om er nou een moord voor te plegen...bwah...

Tot ik deze avond nog even in de tuin met mijn baasje was. Ik had lekker lang geslapen en mijn baasje was blijkbaar aan het wachten op iets. Ze bleef maar rondlopen ( anders legde ik mij gewoon aan haar voeten en dat wou ze blijbaar niet) en plots lokte ze mij met iets dat nu toch zoooo lekker rook. Het was heel zacht en geel en slik, voor ik het wist was het gewoon binnen. Ik hoefde er helemaal niet zo lang op te kauwen en het plakte ook niet aan mijn tanden. Nog een flinke aai over mijn bol en weg was ze weer. "HIER" en ik rende als zot terug naar haar want had ze daar nu niet terug zo een lekker geel stukje in haar handen? Ja hoor en hap en slik, weg was het. Zo ging het steeds maar door. Elke keer ik naar iets anders keek..."HIER" en als ik dan bij haar ging kreeg ik zo een lekker hapje.

Na een tijdje hoorde ik dat we nog eens naar het park gingen maar ze droeg me niet naar buiten... Baasje ging buiten staan..."HIER" en wat dacht je. Zo rap ik kon sprong ik naar buiten, smakte bijna met mijn muiltje tegen de stoep maar ik verdiende wel zo een lekker stukje. Helemaal te gek vond mijn baasje dat.

In het gras even lekker achter de kids aangehold en plots "HIER"...ja je kan wel raden wat ik deed ;-) Twee keer stond mijn baasje zelfs met haar rug naar mij toe als ze "HIER" riep. Blij dat ze toen was dat ik toch kwam aangerend. Ondertussen ben ik er ook achter hoe dat gele stukje noemt. Mijn baasjes noemen het KAAS. Nu alleen maar hopen dat ik morgen terug een beetje mag werken want ik lust best nog wel wat ;-)) Een beetje hé want ik wil heel graag terug in het park om te kijken of er nog zo stokjes liggen waar ik aan kan knagen, vogelpoep is om als tussendoortje te veroberen, vriendjes kan ontmoeten van mijn baasjes die zo lief voor me zijn en dan dat raar rood machieneding dat al die bloemetjes zo kort afknipt...bijzonder ding hoor ;-))