Babs ...

Omdat het Erica haar verjaardag is komen mijn baasje haar zus en het gezin langs om feest te vieren.  En na maaaaaaanden mag Babs eindelijk ook terug mee komen van haar dierenarts.  Haar pootje is genoeg genezen om terug te rollebollen.  Baasje had mij wel gezegd dat ze terug mee kwam maar toen het zo ver was...kon ik het niet laten om toch maar even te grommen.  Ik herkende haar gewoon niet meer, zoveel was ze gegroeid!!  We werden dus maar even uit elkaar gehaald en stap voor stap dichter bij elkaar gelaten.  Ik moest zelfs op een gegeven moment van mijn baasje mijn kont aanbieden...en omgekeerd.  Zo kregen we even de kans om aan elkaar te snuffelen.  Eens we elkaar terug genoeg hadden opgesnoven kon de pret beginnen.  Op elkaar, onder elkaar, samen uit de bak drinken en elkaars muil dan proper likken zodat we stopten met zeveren op baasjes vloer...
En overal werden we achtervolgt door kleine snuiter Gizmo.  Ok, hij mag ook meedoen, we zouden niet durven om hem uit te sluiten.  En eigenlijk ben ik best wel blij dat hij er ook is.  Babs haar energie is eindeloos en ik wil soms best even op adem komen.  Maar Gizmo heeft natuurlijk ook nog zijn slaapjes nodig en dan komt Babs gewoon terug bij mij...en hoe later het wordt hoe minder ik er tegen kan.  Ik wil gewoon rust dus mijn humeur is niet meer pico bello ( bloos).
Eens Babs naar huis is krijgen we hier nog een lekker pot eten en dan...slaaaaapen.  Zowel Gizmo als ik kunnen geen stap meer zetten.  Tot de volgende keer Babs en als ik het goed gehoord heb zal dat zelfs niet zo lang meer duren...  Wordt dus vervolgd.

Wat is het...

Wat is het ongelofelijk lang geleden dat ik hier kwam vertellen wat ik allemaal uitspookte.  Ik schaam me diep en speel nu even struisvogel zodat jullie het rood op mijn kaken niet kunnen zien.
Er is ondertussen echt veel gebeurd, daar twijfelen jullie vast en zeker niet over.
En misschien vragen jullie je ook af wat de dierenarts nu juist in mijn bloed heeft gezien?  Wel..ik ben allergisch ( maar daar was baasje wel al zeker van) voor vlo ( vieze beesten) , huisstofmijt ( nog zoiets vies) en...GRASACHTIGEN!!
Allergisch voor grasachtigen...heb je ooit.  Dat zacht groen spul waar ik elke dag in ging wandelen en wel een paar keer in lag te rollen ( al was het maar om baasje te plagen ;-) )  Baasje is resoluut: ik mag sinds ze het weet niet meer op gras gaan wandelen.  Een ramp, regelrechte ramp maar wat ik ook doe, hoe goed ik ook probeer om mijn puppygezichtje op te zetten, baasje is niet om te kopen :-(
Vanaf nu dus enkel wandelen op stenen, beton, zand...
Het probleem raakt echter niet opgelost want ik begon mijn oortjes werden wel rustig deze winter maar ik kreeg meer problemen met mijn pootjes.  Die likte ik gewoon rustig tot ze geïriteerd geraakten.  Dus de gevechten met mijn baasje begonnen weer.  Stinkende zalf tussen mijn tenen.  Pieken dat dat deed maar baasje moest dat blijkbaar eerst zelf eens voelen ( grijns) of spray tussen mijn tenen, of ontsmetting dat te koud was naar mijn zin... Elke keer als baasje zag dat het begon te beteren...likte ik ze nadien gewoon terug open.  Dus nu is ze er een ander goedje tussen aan het smeren en ik krijg ook ander eten.  Baasje heeft contact met een andere dierenarts die veel af weet van rauw en bovendien ook veel weet over homeopatie.  Ikkrijg nu even geen gevogelte en rund meer.  Wel lekker wild, konijn,lam, paard en vis.  Ik vind het allemaal nog steeds heerlijk en ga lekker vlug naar mijn plaats als ik baasje met de pot zie aankomen.  Er zitten ook kruiden over, geeft een beetje een extra "touch" ;-) en zou goed zijn voor mijn velleke.  En het mag gezegd...mijn velleke blinkt gelijk een spiegel, daar mag niemand over klagen behalve dat ik in hun ogen schijn...
En verder...ik heb er een nieuw vriendje bij genaamd Babs.  Mijn baasje haar zus heeft een labradorteefje en het klikt enorm goed tussen ons.  Het is elke keer feest als we elkaar zien.  Ondertussen is het wel al een tijdje geleden want Babs heeft haar pootje gebroken toen ze verkeerd sprong ( 't kieken) en nu hebben we dus niet met elkaar mogen spelen.  Maar als alles goed is komt ze over enkele weekjes terug mijn huisje binnen gewandeld.  En man wat heb ik een verrassing voor haar dan!  Maar dat vertel ik nog even niet te veel over want ik weet natuurlijk niet of ze meeleest.
Er is vast en zeker nog meer gebeurt, maar dat is voor een volgende keer.  Ik ga nu maar even in mijn mand gaan rusten zodat ik strakjes wakker ben als de baasjes van school terug komen. Ik zal dan ook eens terug wat fotootjes posten ;-)
Toedeloe en de groeten Too ;-)