Eventjes geen hondenschool

Voor mij is er even geen hondenschool meer :-(
Zondag was er geen hondenschool omdat enkele instructeurs examen hadden. De andere instructeurs zijn gaan supporteren en tussendoor hadden ze tijd over om wat te praten. Ze hebben ook even over mij gepraat en mijn dove oren. Als we woensdag op de hondenschool aankomen en baasje aan de instructeur wil gaan vragen of ik eventueel al voor de andere hondjes op het veld mag gaan staan wordt het toch een langer gesprek dan gepland. De meester en juf vragen zich af of het niet beter is als ik even wordt "lamgelegd" omdat ze denken dat ik last heb van stress. Dat stress de reden is dat ik geen aandacht heb voor baasje en dat ik al die hondjes en hun bewegingen rond mij niet goed kan kanaliseren. Baasje zegt dat ze al een afspraak heeft met een gedragstherapeut en daar zijn ze heel blij om. Ikzelf vraag me af wat die man dan allemaal wel met me gaat doen. Als hij maar geen thermometer in mijn arrière steekt zoals de dierenarts %-).
Ik kom dus de wagen niet uit en we gaan gewoon terug naar huis. Meester heeft zelfs gezegd dat er beter even geen balletjes ( en in mijn geval dus Bert) gegooid wordt maar enkel en alleen rustige wandelingen maak.
Pfffffff, echt niet leuk dat ze zomaar over je hoofd heen beslissen wat je wel en niet mag. Hopelijk mag ik toch nog aan de lange lijn :-(
Ik zet alvast mijn beste beentje voor als die therapeut langskomt zodat ik snel terug naar mijn vriendjes kan.

Hele korte les...

Zondagochtend is baasje al om 5.45 wakker omdat ik met Bono iets te veel kabaal maak. Ik wil gewoon spelen met Bono maar hij vind er niet beter op om te blijven blaffen... Nu bleek dat baasje blijkbaar toch van plan was om héél vroeg op te staan dus ze vond het niet zo erg ;-)
Eerst maar lekker gaan wandelen. 6.10 uur 's morgens is er echt nog geen kat te zien in het park dus ik mag lekker van baasje wat los. Eerst los volgen en dat wil ik wel alleen stoort het me dat mijn lijn achter me aan sleept... Dat in het park die lange lijn achter me aan zoeft in de sneeuw vind ik dan weer niet erg. Zalig hoor zo in een zacht licht en krakende sneeuw onder onze pootjes. En dan maar gek doen met baasje...
Daarna ging ze even naar de bakker en toverde een lekker ontbijt op tafel met hartjes erbij. Blijkbaar is het vandaag valentijn en moet je je geliefden extra in de watten leggen. Maar hoe kan dat als ik hier zit en mijn droomhond in een ander huisje.
Daarna dan maar klaargemaakt voor de hondenschool en oh boy sta ik lekker actief. Op het plein trek ik baasje van links naar rechts en we geraken alleen maar in de groep omdat baasje me even "helpt" wandelen door me te "begeleiden" aan mijn harnas. En daarna...je kent me ondertussen wel al genoeg om te weten dat er zoveel te zien is ;-) Die vijf speciale minuutjes kan baasje op haar buik schrijven, ik rol liever in de sneeuw en probeer zo veel mogelijk om bij juf Fania te geraken of eender welk hondje er passeert. Dus besluit baasje na een gesprek met juf dat het beter is om van het veld af te gaan. Ik moet al de wagen in maar heb eigenlijk geen zin. Tegenpruttelen helpt niet, ze nemen me gewoon op en zetten me er in. Ik snap er niets van...wat is er nu mis mee dat ik bij iedereen wil gaan om vriendelijk goeiedag te gaan zeggen?
De baasjes blijven nog wat op de school en gaan met iemand praten, ikzelf heb me er letterlijk en figuurlijk bij neergelegd dat het voor vandaag voorbij is. Af en toe even rechtzitten en al zeker als er een groep baasjes met hun hondje aan de auto komen staan babbelen. Moest ik nu ook nog kunnen horen wat ze te zeggen hebben dan kon ik wat meepraten.
Ik heb baasje precies wat verdrietig gemaakt of was het wat juf te zeggen had want op het plein leek baasje ook wel wat verdrietig...
Gelukkig blijf ik baasje haar liefste hond en 's avonds krijg ik een lekkere pensstaaf voor mijn valentijn. Hélemaal yammie, alleen vervelend dat het bij Bono iets minder vlug op was en ik dus moest toekijken hoe hij lag te zabberen aan zijn staaf. Ik heb stilletjes geprobeerd om mijn tong er ook nog even op te kunnen leggen. Eerst heel dicht sluipen, dan mijn muiltje tegen dat van Bono en dan sllllllurp om meteen een grauw te krijgen van Bono. Hij was dus niet akkoord...;-)

Vijf minuutjes tijd...

Twee weken ben ik niet naar de hondenschool geweest. Eerst baasje ziek , dan ik ziek...maar gisteravond was het terug zo ver. Veel vriendjes waren er niet, de sneeuw heeft hun baasjes tegen gehouden om langs te komen maar niet getreurd, er viel meer dan genoeg te zien ;-) We waren met drie in de groep en kijk, twee waren er nieuw. Eentje vond ik heel erg leuk, een duits herdertje en ik heb echt geprobeert om er bij te geraken maar ik mocht nooit. Dan maar naar andere kanten opgetrokken, misschien kon ik zo wel bij iemand anders geraken. Baasje kon er niet mee lachen maar ik heb er mij maar niet te veel aan gestoort. Als ze niet wou dat ik trok dan rolde ik gewoon wat in de sneeuw...maar dat was ook niet goed. Ok ok, dan maar eens mijn beste beentje voor gezet. En ik gaf haar 5 volle minuten een volg van hier tot in Tokio. Ging ze links, dan ging ik mee. Stopte ze dan stopte ik en ging mooi in voet zitten. Draaide ze om naar rechts...dan ging ik mee in rechts natuurlijk ;-) Meester had het gezien en liet ons maar even mooi doorwerken maar vanzodra er een andere opdracht kwam...had ik dat herdertje weer in het oog. Van een mooie wandeling van het plein af was er geen sprake meer natuurlijk. En al zeker niet meer eens ik baasje in het oog heb die naar de auto stapt. Meester dan maar even overgenomen om te voorkomen dat ik bleef trekken. Elke keer ik maar vooruit schoot kreeg ik me een ruk aan mijn lijn dat ik terug naar hem vloog. Een korte en krachtige NEEN erbij maar...als hij denkt dat ik me daar aan laat kennen. Drie stappen vooruit, één rukje achteruit is voor mij nog steeds twee stappen vooruit natuurlijk ( maar ik denk dat hij het anders ziet, ofwel kon hij die avond niet zo goed tellen) En even stilstaan geeft mij gewoon terug de mogelijkheid om even te ruiken... "Er is werk aan jong." Maar baasje vertelt gewoon trots hoe flink ik het hier thuis doe op mijn wandelingen. Nem!! Dat laatste metertje nog even een goede ruk aan de lijn van mijnentwege en ik ben bij baasje Danny. Net niet hard genoeg om meester Bert op zijn derrrière te leggen ;-))
Zondag zien we wel hoe het gaat en misschien, héél misschien heb ik terug even vijf minuten tijd voor mijn baasje ;-)

Over actief...

Zondagmorgen dus opnieuw klaar om naar de hondenschool te gaan. Baasje beslist om me toch maar even in het park af te peigeren voor we vertrekken. Hahaha, veel heeft het niet geholpen. Wat wel een succes was: dat we via een andere poort op het plein gingen. tot net voor we op het veld mochten bleef ik in de koffer zitten en dan was ik zo enthousiast dat ik eerst niet door had dat we al op het veld stonden. Geen horde honden die me voorgaat dus ja, ik was iets kalmer en geraak tot in de grote kring. Eens ik daar sta kan ik het niet laten om te proberen bij het hondje naast mij te geraken. Een grom en een blaf... één juf kijkt al raar naar me.
In onze kleine groep houdt baasje me wat weg van mijn vrienden. Ik vind het niet zo erg, genoeg te zien naast me in de andere groep. Ik probeer ook zo geod mogelijk haar commando's op te volgen maar als ik mijn vriendjes iets te dicht zie passeren...wil ik er graag heen springen maar dat mag niet van baasje. Dan op de tafel voor een lichamelijk onderzoekje van meester. Ik kan het niet houden om stil te staan en hij noemt me lachend ADHD-erke. Maar ik laat hem wel overal aan prutsen waar hij maar wil. Dus dat maakt toch veel goed niet?
Ik slaag er in om gans de les op het veld te mogen blijven. Baasje vond het best te doen mijn drang om naar anderen te gaan. Ik heb ook terug een iedje gezongen voor iedereen die het wilde horen ;-)
Oh en weet je wat ik tot GROTE verbazing van baasje deed?? Ik legde een mooide grote drol op het veld. Jaja, helemaal niet zoals ik gewoon ben want normaal ga ik als ik net wakker ben en gegeten heb. Nou bij deze maar even afstappen van die goede oude tradities ;-)) Kreeg ik nog eenextra wandelingetje op het veld.

Fluutlessen

Zondag kregen we les van een andere meester op de hondenschool. Ik heb geprobeerd om hem zo hard te fixeren dat hij wegging maar het heeftniet mogen baten. Meester Bert bleef gewoon weg en we gingen met hem aan de slag. Nu, aan de slag? Veel heb ik niet gedaan, gewoon lekker mijn eigen ding. Lekker veel kijken naar die andere hondjes, even spelen met mijn witte vriend die gezellig terug bij mij kwam en tot slot nog een mooi liedje liggen janken. Baasje werd horendol omdat ik niet luisterde :-p
Bovendien trok ik haar lekker vanlinks naar rechts zodat ik toch maar wat dichter bij mijn vrienden kwam. De volg? Had ik daar dan al van gehoord? Toen de meester mijn riem overnam en de volg deed sprong het me te binnen wat ze nou juist van me wilden maar daarna... Zo snel als het me te binnen schoot zo snel was ik het terug vergeten. Baasje dus helemaal gefrustreerd het plein af maar gelukkig niet boos.
Gisteren dus maar opnieuw geprobeerd. Zondag morgen waren we eerst gaan wandelen en daarna nog met de kids in het park wat gedold. Nu niets op voorhand ind e hoop dat ik wat meer aandacht zou hebben voor baasje. Aandacht had ik zeker en vast...alleen voor het verkeerde ;-) Dat gras lag zoooooooo zacht dat ik hetn iet kon laten er in te rollen. Baasje heeft een ganse tijd met de begeleidster staan praten over mijn gedrag en daarna probeerden we het nog een keer. Maar ik had het wel gehad met die oefeningen, spelen ging ik met al mijn vrienden die er waren. En dan plots ging baasje met mij de andere kant uit, recht naar de auto. Koffer open ik er in en deurke toe. Zonder een woord te praten tegen mij...ik snapte het niet maar ging me er zeker niet aan storen. Ging ik geowon lekker zitten kijken wat de anderen deden toch. Maar de lol ging er al snel van af dus heb ik me maar neergelegd en gewacht tot ze kwamen. Toen ze eindelijk in de auto stapten kreeg ik geen enkele blik en reden we naar huis. Baasje heeft me zelfs niet uit de auto gehaald thuis maar baasje Danny nam me mee. Later bleek dat baasje boven de WC hing maar goed , ik vond het allemaal maar raar.
Ik hoop maar dat ze het de volgende keer niet herhalen want ik vond er maar niets aan...

Selectief doof...

Zondag was het dan eindelijk zo ver. Ik mocht terug naar de hondenschool. Eerst maar al een wandeling met baasje en net voor we vertrokken opnieuw wat gevoetbalt met de kids. Baasje hoopte daarmee te bereiken dat ik een beetje rustiger op het plein ging geraken maar het was allemaal moeite voor niets hoor. Als we parkeerden zag ik al mijn vriendjes terug en de koffer was nog niet helemaal open of ik stond al op de grond. Het was zo glad op de parking dat ik in al mijn enthousiasme gewoon baasje meetrok over het ijs. Nou daar kon ze dus niet echt mee lachen maar ik wou zooooooooooo graag naar de anderen toe :-(
Dan maar in onze groep, hoewel groep...meester Bert, ik en één ander nieuw vriendje. Dat was onze groep vandaag. Wel een leuk nieuw vriendje, hij trok zich regelmatig even los en kwam dan naar mij om te spelen. Dikke foei van baasje pfffffff. Regelmatig ook mijn ogen de kost gegeven of ik verder op het plein nog nieuwe hondjes zag en of ik iets van hun kon opsteken. Baasje? Daar zag ik zo af en toe eens wat stoom uit de oren komen omdat ik selectief doof was voor de opdrachten maar ach, ik weet dat ze niet kwaad is. Vooral omdat ze zag dat ik echt voor iedereen selectief doof was, dus ook voor meester. Ik luister in de gewone wandelingen best al véél beter dan daarvoor dus daar moet baasje het nu maar even mee doen...ik denk dat ik op de hondenschool maar even selectief doof blij...veel te veel te zien daar ;-)

Zo trots...

Ik heb mijn baasje tot in de zevende hemel laten gaan. Ik heb echt mijn best gedaan op de hondenschool en nog geen klein beetje!
Een half uurtje voor we in de auto moesten stappen gisteren om naar de hondenschool te gaan zijn al mijn baasjes nog met mij het park in gedoken. Ze hadden de lange lijn mee en mijn voetbal. Van links naar rechts, in de struiken en er weer uit, van voor naar achter en van pier naar pol hebben ze me laten lopen. Bert was ook mee. Bert is mijn nieuwe speeltje en ziet er eigenlijk uit als een lange worst uit jute maar baasje vond Bert een veel betere naam dan Saucice :p Ik vind hem helemaal te gek en ik dacht er niet aan om hem los te laten terwijl ik achter mijn bal aan liep. Nou uiteindelijk wel want het wordt best wel droog in de muil .
En dan meteen de auto in en op naar de hondenschool. Mijn enthousiasme was ik nog niet kwijt dus toch maar even opzij gaan staan wachten maar eens we op het plein waren...
Eerst tandjes laten zien en daarna mocht ik even bij de meester gaan. Nou die was flauw want hij speelde niet met me mee enbleef gewoon heel rustig zitten. Even een luide KAIAIAIT want ik deed mezelf pijn en lap, gans de bende uit hun concentratie. Gewoon ook even lekker rollen in het gras en zeker de andere kant op als baasje maar daarna heb ik me herpakt.
Er kwam een wandeling aan en ik heb gevolgd zoals ik nog nooit gedaan heb! Bert bij aan de lijn en een heerlijk ruikend vleesje in de andere hand van baasje en ik plakte aan haar been met mijn blik omhoog. Ik zag baasje zo groeien terwijl we wandelden. Tussend e verschillende oefeningen door mocht ik dan even spelen met Bert, en ik probeerde toch ook die mol te vinden die dat deeltje van het plein goed had omgewoeld. Een volgende oefening was tussen de sporten van een ladder stappen. Baasje wou eerst dat ik mooi naast haar stond maar ik was veel te nieuwsgierig dus ging er al maar op af. Die eerste sporten heb ik dan ook volledig zelf gedaan maar toen had ik het wel gezien. Helemaal ook niet zo simpel hoor maar ik moest en zou gans die ladder doen van de meester. Tussen baasje en meester in dan maar gans die ladder gedaan dus baasje terug helemaal blij. Terwijl we aan het wachten waren omdat de andere hondjes hun oefeningen moesten doen had ik zin om even mijn benen te strekken en dat heb ik dan ook maar gedaan ;-) Voor baasje het door had zette ik een spurtje in en trok ik me los. Ik had niet anders verwacht en baasje meteen achter mij aan om dan te stoppen en "HIER" te roepen. Ik ben dan maar meteen omgekeerd en liep op haar af, net voorbij haar been, nog even een beetje rond haar heen jumpen en ze had me terug beet. Gelukkig was ze niet boos en kon ze er om lachen.De meester had het ook gezien en moest er een grapje om maken "Hoe waren we ons hondje kwijt?" 3Ja maar ze is wel meteen terug gekomen hé!" En ik zag mijn baasje meteen weer drie centimeter groeien.
Baasje moest het meeteen allemaal vertellen toen we van het plein afgingen en bij de andere baasjes kwamen. Ze kon bijna niet zwijgen maar ik hoorde dat ze echt heel trots op me was. Alleen kan ik niet beloven dat ik de volgende keer terug zo mijn best zal doen. Er is nu een winterstop op de hondenschool dus als we terug komen zal ik waarschijnlijk wel terug heel blij zijn om mijn vriendjes allemaal te zien ;-)

Ze kan het...

Whippie...zondagmorgen dus terug naar de hondenschool. Ik heb er zin in dus spring bijna in de auto terwijl de hoedenplank er nog in zit...
Aangekomen laat ik zoals geweten horen dat ik er ben maar ik hou het iets rustiger dan woensdag tot groot genoegen van baasje. Ik mag van een meneer ook even kennis maken met zijn hond. En dan het veld op. Ik ben rustig genoeg om in de kring te gaan staan en als we naar onze groep vertrekken merk ik dat we op een nieuw deeltje van het plein gaan. Luisteren? Terwijl ik nu zoveel nieuwe geuren moet opnemen? Pffff is dat echt nodig. Voor de houdingen is het nodig dat meester even voor me komt staan om me uit mijn snuffelbeurt te halen. En dan doe ik het gewoon perfect:zit,af,zit,af,zit... Een volg wil ik wel doen maar dan alleen met een dikke vissnoep voor mijn neus en weg van de hondjes. Eens we richting hondenvrienden gaan is de snoep echt niet meer interessant genoeg. VOET... doe ik mooi hoor ( terwijl de juf afstand neemt zodat ik niet naar haar wil gaan) en OVER is ook geen probleem. Alleen naar de piquets lopen is iets anders ;-) Al mijn tandjes mogen ze zien en over die kleine en dikke banden spurt ik heen alsof er niets ligt...
Meester en de juf zijn het eens: ik ben te enthousiast en dat staat me in de weg. Ik kan het allemaal echt wel maar ik ben gewoon veel te geïnteresseerd in al de rest. En baasje hoor ik altijd maar zeggen "Ja ze moet eerst het zot kwijt. Ik heb nog een jaartje of twee geduld ;-)"
Het belangrijkste is dat ze weten dat ik mijn oefeningen eigenlijk wel kan. En wat meester vorige keer aangaf zegt de juf nu ook: baasje moet met mij gaan speuren! Benieuwd of baasje daar iets in ziet. Met mijn neus op de grond alle geurtjes opnemen zou mij inderdaad wel liggen en als ik dan aan het einde nog iets leuks of lekker vind.... ;-)

Mijn baasje?

Woensdagavond...net een lekkere regenbui overgekomen en gelukkig wordt het droog zodat we naar de hondenschool kunnen gaan. Ze hebben geweten dat ik er was, elke hond heb ik begroet met een paar luide blaffen. Eentje heb ik lekker extra veel naar geblaft tot ongenoegen van mijn baasje ( bloos).
Het veld dan maar op en met baasje ver buiten de eerste cirkel gaan staan tot we naar onze groep mochten gaan. hemel wat rook dat gras lekker. De regen had echt allemaal geurtjes naar boven gebracht. Mijn baasje? Was die er ook? Niets van gemerkt...ik hoorde haar zelfs geen zit of hier of af vragen. Alles maar dan ook alles om me heen was veeeeeeeeel interessanter. Drie soorten snoepjes werden voor mijn neus gehouden en af en toe had ik wel zin. Dus af en toe keek ik even op naar mijn baasje en uiteindelijk deed ik dan maar wat ik moest doen. Vooral voor die grote gedroogde vissnoepjes. Zo kreeg baasje me mooi in een wandeling rond tonnetjes, en in voet aan tonnetjes. En ja, de blijf deed ik helemaal perfect maar toen baasje me bij haar riep kon ik alleen maar denken ... jiiiiiiiiihaaaaaaa let's go ... enik liep lekker een rondje ;-) Maar de blijf ging wel hélemaal perfect. Mijn tandjes hebben ze ook héél goed mogenbekijken en deze keer ging ik wel lief bij meester zitten zodat hij me kon strelen. Deze keer geen gehuppel rond de meester in de hoop dat hij met me speelt ;-)
Ach, baasje was best wel blij omdat de volg goed ging naar mijn normen, de rest weet ze dat ik kan dus daar maakt ze zich geen zorgen in. Nog even met meester gepraat voor we het veld afgingen. Bedoeling was dat we mooi in een volg van het veld afgingen maar ...;-)) Meester merkte echt dat ik gewoon helemaal opging in de geur van het gras en vertelde dat ik misschien maar moest gaan speuren. Nog even gestreeld en gehoord dat meester het helemaal normaal vind dat ik zo blaf naar anderen, ik ben tenslotte een herder. En misschien mag ik de volgende keer even los op het veld samen met zijn honden... Zou wel leuk zijn, denk ik tenminste...

U lead

Ik had het al gezegd...op de hondenschool werd voorgesteld om even te trainen met een Ulead. Baasje is dus eentje gaan halen en liet me kennis maken. Ik moest echt heel dicht bij haar blijven lopen. Ik deed echt mijnbest maar baasje merkte dat ik toch probeerde om mijn neus net iets meer naar voren te steken ;-)
Gisteravond dan maar goed navragen op de hondenschool hoe en wat en waar ze op moest letten. Hebben we niet net héél veel geoefend op wandelen... baasje liet op een gegeven moment even een zachte gil van frustraties. Achter ons hoorden we de meester gewoon zeggen dat ik echt geen aandacht heb voor haar. Niet dat ik haar niet lief vind of dat vleesje niet lekker vind maar tja...ik wil gewoon echt alles gezien hebben:-( Gelukkig vond baasje het eigenlijk niet zooo erg maar als ze dan zag hoe mijn vriendje het deed... Gelukkig is mijn ander herdervriendje een beetje meer van mijn principe.
Na de les is baasje dan toch nog gaan praten met een oude juf van mij over de Ulead en weken van frustraties bleken dus niet nodig geweest. Er was gezegd dat ik eignelijk niet voor mocht lopen en netjes naast baasje moest lopen. Maar bedoeld was dat dit eigenlijk alleen op het veld is en niet tijdens alle wandelingen. Zolang ik niet trek mag ik gerust met mijn neus even voor lopen. En trekken deed ik eigenlijk niet echt. Baasje dus echt helemaal blij omdat ze ons al terug echt ontspannen zag wandelen. alleen ga ik echt een knop moeten omdraaien als ik op 't veld kom. Er moeten ook nog nieuwe commando's aangeleerd worden zoals "BIJ MIJ" en "DICHT" zodat baasje in staat is om mij echt in een wandeling toch terug bij haar te roepen als mijn neus ietsjes te ver vooruit zit ;-)
Verder is baasje ook heel hard geschrokken van mijn postuur. Ik stond heel dicht bij mijn duits herder vriendinnetje die 2 weken ouder is. Wat ben ik groot en fors ( neen niet dik!) gebouwd ten opzichte van haar. al die mensen die vertelden dat ik best groot ging worden zullen dus waarschijnlijk gelijk krijgen... Maar mama was ook best groot...

'T is een...

" 't Is een karakterken zunne." En baasje kan niet meer dan lachen...
Ik heb me terug van mijn beste kant laten zien op de hondenschool. Bij een wandeling rond tonnetjes heeft baasje even met de meester gebabbeld. Ze vertelde van mijn eeuwige enthousiasme om vanalles en nog wat te ontdekken tijdnes wandelingen in plaats van mooi naast haar te blijvenlopen. Meester ging dan maar even met me aan de wandel. Nou ik heb hem héél eerlijk laten zien hoe enthousiast ik wel ben ( grijns grijns). En terug die puberteit die boven komt...meester denkt dat ik daar wel eens last van zou kunnen hebben en daarom nu dus minder luister. Hij vroeg zelfs of ik klaar was voor de jongens :-} Neeeeeh joh, ik ben gewoon enthousiast ;-)
Misschien moet ik toch maar een ulead om geeft hij aan. Geen idee wat dat dan wel mag wezen maar ik ben zeker dat baasje mij dat nog wel laat zien?
Mijn commando's daar luister ik ook niet meer naar. Soms wel eens maar ik doe toch liever gewoon mijn eigen zin. En een ander duits herderpupje F. krijgt precies ook een beetje streken dus lachen mijn baasje en dat ander baasje best wel wat om onze streken. En wie ben ik om mijn baasje niet te laten lachen ;-)

Wat een rare kwiebussen...

Zondagmorgen en terug naar de hondenschool. Het is best koud aan de buik en aan de pootjes want het gras is precies wat bevroren. Maar ik ga toch flink in "ZIT" en "AF" want baasje heeft inderdaad dat lekker vlees mee. Baasje vind het wel erg voor me maar wil me toch vaak neer laten liggen. Zo hoopt ze straks te zien of ik meer uitslag krijg van dat gras.
"VOLG" gaat best wel vlot zegt baasje, maar dat komt wel omdat ze met dat lekkere vlees voor mijn neus zwaait ;-) Alleen als ik haar moet volgen door over banden te stappen heeft ze me niet beet. Ik rek me zo ver uit als ik kan en dan stap ik gewoon naast de banden. Ik hou het vleesje héél goed in het oog dat wel maar over die banden, toch maar niet. Op die grote wiebelplank wil ik best wel gaan staan. Alleen een grappig gezicht zegt baasje omdat ik zo goed als ik kan probeer te balanceren zodat ik niet naar beneden glijdt.
"Ohoh." "Oooh dat wordt goed!" Huh? " Huh mensen we gaan gewoon door met onze hondjes, zeker niets laten merken en niet anders reageren. Zo geef je je hondje de boodschap dat het allemaal OK is." Wat een opschudding voor zo een grote ballon die net voorbij het veld opstijgt en over ons veld vliegt. Een hele hoop van mijn kameraden beginnen opgewonden te blaffen naar die blauwe ballon. Ik vind het eigenlijk interessanter om te zien hoe ze zich opjutten over zoiets simpel. Maar ik blijf kalm en ga mooi terug bij baasje staan als ze me roept. Ik moet "STAAN" en ik wil dat best doen...voor een vleesje ;-)
Daarna gaan we nog nieuwe dingetjes uitproberen..."APPORT" Ik mag de lange lijn aan maar ik heb zo lang moeten wachten en stil zitten dat ik eigenlijk een beetje opstandig wil zijn. Ik laat me dus niet zomaar van lijn veranderen en speel wat met dat losse touw. Een "FOEI!" van de meester zet me even met mijn pootjes op de grond (maar echt maar héél even) en dan beginnen we lekker te spelen met mijn apportspeeltje. Baasje gooit het weg en ik spurt er achter aan. " Goed zo Nena, kom hier, kom meid."...dat hadden ze gedacht...
Eindelijk heb ik een lange lijn aan en ik voel me zo vrij als een vogeltje in dat zachte gras. Spurt naar links, roef naar rechts en sjoef terug vooruit, hard in de rem en overkop. Even stilliggen en roesje in volle vaart naar baasje toe. Iedereen staat er bij en kijkt er naar. En baasje moet eigenlijk in haar vuistje lachen maar verontschuldigt mij bij de meester. Ik ben gewoon even in een zotte bui en hou zo van lopen en rennen in gras...
Maar wat rustiger worden op de volgende oefening. Daar hebben ze ijzeren "brugjes" gezet en eigenlijk moet ik er over springen. Maar ik ben zo goed aan 't kijken naar dat vleesje dat ik er gewoon tegen knal. Fout van baasje maar bij het tweede heeft ze het door dat dat vleesje niet zo goed mag te zien zijn. Ik loop het tweede echter gewoon omver. Waarom er over als ik het plat kan leggen en er gewoon over heen stap?? We oefenen nog een paar keer maar ik zal toch nog wat moeten oefenen om het iets eleganter te kunnen ;-)
Ja 't was een leerrijke les... En om het voor baasje helemaal goed te maken ga ik echt bijna helemaal in volg het veld af. Sjapeau en een applausje voor mij ;-))

Een groep hoger...

Ik ben eindelijk doorgegaan naar een hogere groep op de hondenschool whippieieieieie!!!
Na de laatste keer dat we naar de hondenschool zijn geweest hebben mijnbaasje en ik twee lessen over geslaan. Eén kee romdat er iets mis was met de wagen en de woensdag omdat het echt pijpestelen regende. Baasje had niet veel zin om van het veld af te regenen en ik ook niet echt.
Maar zondag zijn we dus opnieuw gegaan en kijk, ik mocht naar de volgende groep. Een hele grote groep met veel oude vrienden van de puppygroep maar ook veel nieuwe vriendjes. Eéntje is helemaal gek en wil vooral rondcrossen. Ik had daar geen probleem mee en wou heel graag even met hem kennis maken maar dat vond baasje niet zo een goed idee. We hebben nog wat basis herhaald zoals aandacht hebben en de houdingen ( die ik trouwens héél knap deed volgens de meester) en ook de volg ( die helemaal niet ging ...)
En dan ook nog een paar nieuwe zaken. "BLIJF" was daar eentje van. Toen kwam meester Bert mijn leiband vasthouden en ging baasje best wel ver weg terwijl ik moest blijven zitten. Ging héél goed alleen sprong ik op toen ik haar bijna kon aanraken met mijn neus. Dus hebben we het nog even opnieuw gedaan , iets minder kort en ben ik mooi blijven zitten toen ze terug kwam. Pluim voor mezelf vind ik. Meester Bert kwam ook even langs met een heel raar bakje. Niets aan dacht ik maar plots zei dat ding zomaar piep toen het aan mijn nek zat! Ik schrok me rot joh en sprong achteruit. Baasje heeft dan even geprobeerd of ik het bij haar wel toeliet maar ik moet het niet weten... Dus liet baasje weten dat ze de dierenarts nog even mijn chip oook extra zou laten controleren zodat ik wat wen aan dat piepen in mijn nek.
Ik mocht ook even bij meester Bert langsgaan om goeie dag te zeggen en ik sprong hem blij tegemoet. "Gij zijt precies ook een socialeke hé." hoorde ik hem zeggen en kijk, hij mocht zonder problemen even in mijn oren kijken zie ;-)
Oh en weet je wat? toen we moesten vertrekken naar de hondenschool sprong ik zomaar helemaal alleen in de koffer van de auto. Ik liet de baasjes hun mond maar even mooi open vallen zo ;-)

Beloning?

Omdat ik van de dierenarts nu niets meer extra mag eten ben ik dus mijn beloningen kwijt als ik train. Elke keer de baas mij nu aan de "VOET" roept zit ik in haar handen te knabbelen want ik verwacht gewoon dat daar een lekker kaasje zit. Grote tegenvaller dus.
We moesten toch naar de hondenschool dus ik hoorde baasje met de juf praten over hoe we het nu zouden gaan doen. Een speeltje...ik heb natuurlijk wel speeltjes waar ik dol op ben maar daar wordt ik ook een beetje zot van en daar ga ik in happen. Baasje is dus bang dat ik te wild ga worden voor de juf haar normen... Belonen met de stem en extra aaikes...hmmm vind baasje eigenlijk helemaal niet zo verrassend voor mij.
Maar we moeten er iets mee doen dus gaan we het veld op en we proberen er het beste van te maken. Ik krijg extra aaikes maar gooi mijn baasje toch steeds een blik toe van...waar is mijn kaasje. Ik kan er niets aan doen hoor maar ik heb het nooit onder stoelen of banken gestoken dat ik echt wel werkte voor mijn extra hapje. Ik krijg nu een balletje voor mijn ogen, en soms dat lange touwspelletje waar ik graag in hap maar het kan me toch niet zo heel hard boeien. Veel aandacht geef ik dus niet aan mijn baasje maar des te meer aandacht geef ik aan mijn vriendjes en aan die grote muggen. We zijn dan ook maar vroeger van het veld af gegaan...
Baasje piekert zich ondertussen rot over hoe ze het moet gaan aanpakken. Ze wil in elk geval gaan vragen of ik misschien toch geen fruit tussendoortjes mag en deze morgen toen ze nog in bed lag...dacht ze aan een dummy waar je brokjes in kan steken. Dan zou ik in elk geval toch al de geur hebben... Want die vissnackjes die ze net had gekocht ruiken toch wel hééééél erg lekker. Vis...zou ik dat dan niet mogen als beloning?

Nieuwe groep?

En deze morgen dan wel terug naar de hondenschool. Ik ben er in geslaagd mijn baasje met een goed gevoel van het plein af te laten gaan deze keer. Baasje had me thuis heel lief gevraagd of ik mijn best zou doen. Ik beloofde er even over na te denken maar ik liep nogal "wild". In het wegeltje blafte ik de longen uit mijn lijfje naar enkele honden. Andere honden mochten van mij gewoon passeren. Baasje dacht al dat ik het een beetje ging uithangen maar kijk... Ik ben heel rustig gebleven, deed mijn oefeningen vrij goed en heb wel gekeken naar mijn vriendjes maar heb er niet naar geblaft. En dat terwijl mijn twee herder vrienden best veel te vertellen hadden tegen elkaar. De gewone begeleidsters waren er niet en we kregen twee andere leraars deze keer. Eén daarvan moest ik even " VOLGEN" en pas toen hij met een stukje varkensoor mijn aandacht had volgde ik perfect zonder dat het stukje echt voor mijn neus moest gehouden worden. Een stapje verder in een juiste "VOLG" dus we gaan aan de slag thuis. Als ik de volgende keer goed mijn best doe mag ik zelfs misschien over naar een andere groep. Dat wordt dus werken de volgende drie dagen. Nu alleen maar hopen dat baasje ook zo een goed sterk geurend stukje heeft.

Stomme juf...

Woensdagavond dus terug hondenschool. Maar ik en mijn baasje keren met een dubbel gevoel terug naar huis. Het begon heel goed. Ik was rustig en had echt wel aandacht voor mijn baasje. Tussendoor deed ze ook een zoekspelletje met me waardoor ik mijn aandacht eigenlijk niet zo naar de vriendjes liet gaan. Baasje blij en ik blij met de extra snoepjes die ik vond. Ik kreeg een complimentje dat ik zo rustig was van een meneer en als de juf bij ons kwam met de paraplu fo met de buggy sprong ik niet op, gaf geen aandacht. Super toch!
Maar hoe later het werd hoe zotter ik werd. Er vlogen van die grote muggen rond dus die wou ik opeten. Aan de lange lijn om "HIER" te oefenen...ik vond het helemaal niet leuk dat de juf aan mijn leibandje prutste dus ja ik heb naar haar gehapt. En mijn baasje was nog niet eens ver genoeg weg of ik liep haar al achterna. Ik wou helemaal niet weg van haar! Tja, ik had eigenlijk wat liever moeten zijn voor de juf en heb het niet zo bedoelt maar...
En dan nog wat later wou een andere juf met mij wat "VAST-LOS" oefenen maar ik had geen zin om naar haar te luisteren. Baasje stiekem blij dat het bij die tweede juf nu ook niet meteen lukte om mijn aandacht te krijgen ( die muggen waren zoooo interessant!). Ze verdoezelde het door even een algemene uitleg te geven en probeerde pas nadien om mijn aandacht terug te krijgen. En ja, ze maakte mij dan nog gekker met dat speeltje en ik heb terug gehapt. Iets te hard blijkbaar want die juf zei dat het echt pijn deed. Ze wou me nadien proberen kalmeren en begon over mij te strelen terwijl ze me wat blokkeerde. En kijk dat heb ik nu niet graag zie dat ik geblokkeerd wordt en ik ben nog wilder geworden. Ze nam me mee naar een paal en bond me daar aan vast. Phoeh, niet echt slim van haar want ik zag allemaal slingertjes hangen die heen en weer gingen door de wind. Dus begon ik daar maar in te bijten en er me te spelen. Maar dat vond ze dan weer niet goed en nam me dan mee naar de afsluiting en ze bond me daar vast. Helemaal niet mee akkoord! Ik trok en trok zo hard ik kon aan mijn bandje om los te geraken " 't Zal een karakterke worden maar dat komt wel goed" hoorde ik haar zeggen. Daarna kreeg ik een "En nu is het genoeg!" ...
Ik heb me dan maar met mijn kont naar haar toegelegd en ben ik het gras beginnen bijten. En kijk na een tijdje kwam ze terug en wou me terug strelen. Ik heb haar maar laten doen...zo raakte ik misschien van haar af. Mijn baasje? Die moest gewoon staan toekijken maar ik zag dat ze eigenlijk ook niet akkoord was...Vanzodra ze kon heeft ze mijn leiband dan ook overgenomen en is van het plein afgegaan met mij. Gelukkig is ze niet boos op mij en ziet ze echt wel in dat ik niet mezelf was. Ze weet ook dat ik het niet fijn vind als ze zo aan mij sleuren. Waarom negeerde ze mij niet gewoon zoals mijn baasjes doen. Ik zou echt wel door gehad hebben dat ik moest kalmeren en ik zou ook veel vlugger gekalmeerd zijn. Baasje heeft thuis nog even met me geknuffeld en me verzekerd dat ze die juf helemaal niet geloofd...ik ben niet aggressief, ben heel lief alleen dat happen zou ik moeten afleren... We werken er samen aan en we zullen die juf eens laten zien!

Hormonen...

Zondagmorgen gisteren dus naar de hondenschool. Veel van mijn vriendjes zijn er niet , een kleine maar toch gezellige bende ;-) Ik heb mijn oren maar de helft open gezet ;-) Eens mijn baasje mijn aandacht heeft gaat het best wel even goed maar vanzodra één van mijn vriendjes wat meer beweegt of blaft heb ik het gezien en gehoord en dan mag baasje vragen wat ze wil...ik heb haar echt al vaker gezien dan mijn vriendjes. Ze kan er gelukkig nog om lachen.
We oefenen opnieuw de basis en gaan verder met "VOET". Omdat dit nog niet zo goed lukt vraag baasje aan de juf om het echt even voor te doen...ze denkt nu door te hebben hoe ze mij thuis goed moet sturen...de vraag is alleen of ik luister op dat moment ;-))
We krijgen ook eens ander materiaal om "VAST" en LOS" mee te oefenen en dat lukt vrij goed, ben het wel vlug beu ...
Ik blijf maar gefocusd op die andere hondjes om me heen...en ik krijg te horen dat ik zeker niet met de andere hondjes op de speelweide mag :-( De juf denkt dat er problemen gaan komen. Ook de andere hondjes mogen gelukkig niet gaan spelen want blijkbaar ben ik niet de enige van wie de juf denkt dat de hormoontjes al wat beginnen op te spelen...
Ik wou helemaal niets fout doen...ik wil gewoon zo graag rollebollen met mijn vriendjes. Mijn baasje begrijpt me gelukkig wel en vind me helemaal niet "wat aggressief" zoals de juf dacht... Enkel en alleen omdat ik mijn haar wat recht stel? Tot twee weken geleden vonden ze het nog niet erg en nu wel. Ik heb wel precies een hanekam en baasje noemt mij dan punker?

"AF"

Ik had het al een tijdje door dat"AF" betekende dat ik moest gaan liggen. Maar zolang mijn baasje ook niet effectief met een kaasje voor mijn neus naar de grond ging vertikte ik het...ik zou dat kaasje maar eens niet krijgen. Maar gisteren heb ik het opgegeven. Tenminste, als mijn baasje "AF" geeft met haar stem en haar hand dan ga ik toch al flink neerliggen. En ik weet nu dat ik mijn beloning ook echt krijg. Baasje dus natuurlijk héél blij want ik lijk weer een stukje slimmer ;-)
Ik heb ondertussen ook een nieuw commando bijgeleerd: "POOTJE". Eén sessie oefenen en ik had het door! Nu probeer ik wel om telkens overal mijn poot op te leggen in de hoop dat ik dan toch wat extra kan snoepen maar daar doet baasje niet aan mee. Ik krijg enkel een kaasje als ze mij een pootje vraagt en als ik het geef natuurlijk;-)
En dan zondag terug naar de hondenschool. Ook nu maak ik mijn baasjes blij. Ik zet mijn pootjes zelf op de rand van de autokoffer! Ik kan er natuurlijk nog niet inspringen maar ik toon toch mijn goede wil...
Op de hondenschool zelf heb ik echt mijn best gedaan. Goed meegewerkt, slechts een "klein" beetje afgeleid door de andere honden, en maar een "klein" beetje terug geblaft naar de duitse herder reu in de groep. Die blafte ook eens terug op een ander moment dus we begrijpen elkaar ;-)
We deden onze gewoonlijke oefeningen en mochten ook een mevrouw onder een paraplu gaan begroeten. Daar heb ik maar geen aandacht aan gegeven...ik keek gewoon of ik niet bij een ander hondje geraak, dat zou veel leuker zijn. We moesten ook rond een grote bal heen wandelen ( neen ik heb hem niet lek gebeten) , ergens op gaan staan en dan door een lange stenen buis gaan wandelen. Helemaal leuk, ik draaide me net op het einde zelfs nog even om zodat ik er nog eens door kon. Even blaffen naar de juf aan de andere kant en dan maar verder door naar het baasje... Niets aan dus zo een buis!
We hebben ook nog even getraind op een nieuw commando namelijk "VOET". Wat achtjes tussen de benen door lopen ( werd ik precies wel wat duizelig van na een tijdje) om dan te leren stoppen en zitten naast een voet van het baasje. Mja, is niet zo moeilijk alleen wil mijn baasje blijkbaar dat ik veel dichter tegen haar voet kom zitten. Daar ben ik nu nog niet van overtuigd dus dat moeten we nog even afspreken blijkbaar...
Oh en die rode bal waar ik de vorige keer over vertelde...die is niet meer zo rond als voorheen;-)) Die lederen ballen worden dus blijkbaar geen luxe met mijn tandjes in de aanslag ;-)

Tandjes tonen...

Het is al een hele tijd geleden dat ik nog eens foto's in mijn berichtjes meestuurde. Baasje heeft het nu terug wat onder controle en maakte een tijdje geleden al volgende samenstelling.
Van links naar rechts zie je mij in het water aan de zee in volle ontdekking, met mijn hoofdje op het skateboard rusten omdat ik me ziek voel, graven in het zand aan de zee in de hoop om een zandmanneke te worden, eentje in mijn lievelingsstruiken, op de oude beddenveringen op de hondenschool en het krijgen van mijn chip ( zie je dat lekker vleesje dat ik net weghapte?) en een spuitje...De verhalen kwamen al voorbij en nu dus foto's....

Zaterdag merkte mijn baasje trouwens waarom ik nu zo regelmatig eens aan mijn staart zit te knagen... Tussen al mijn "puppyhaartjes" zit een grote plek met langer prachtig blinkend haar! Mijn vacht begint te veranderen en zelfs op mijn rug begint mijn puppevachtje plaats te ruimen voor mijn nieuwe vacht. Mijn baasje heeft al gezegd dat ik ook van kleur begin te veranderen...fascinerend vind ze dat want ze is toch benieuwd hoe ik ga kleuren.

En zondag was het dan opnieuw hondenschool. Er is terug een duitse herder bij gekomen dus die heb ik natuurlijk heel goed moeten bestuderen ;-) Ze is wel wat ouder dan mij maar zou als het kon toch ook graag met mij spelen. Spijtig toch dat dat niet mag tijdens de les want ik sta eigenlijk te springen om eens lekker uit de bol te gaan met wat vriendjes. Maar eerst maar wat luisteren en mijn oefeningen zo goed mogelijk proberen uitvoeren. En dan is het eindelijk zo ver...we gaan naar de puppyspeelweide... Ik mag met nog drie grotere hondjes op een weide en laat me helemaal gaan...samen met nog een ander hondje wordt ik eigenlijk een beetje te wild. De juf vindt het tijd dat we even uit elkaar worden gehaald maar zodra we los mogen gaan we toch terug naar elkaar... Kaaiiiiit en ik laat mijn vriendje los...maar hij zoekt me ook telkens terug op. Na een minuutje heb ik het wel gezien en ik wil het eigenlijk niet meer...zou hij stoppen als ik mijn tanden laat zien? Baasje is best wel onder de indruk dat ik zo hard mijn lipjes optrek maar de juf zegt dat ik daar eigenlijk wel het recht toe heb... Veel langer wordt er niet meer gespeeld en baasje kalmeert me zo goed als ik kan. Maar zolang die andere pupjes in mijn zicht zijn blijf ik toch wel wat opgewonden om te spelen...misschien volgende keer?

Mijn beste beentje voorgezet

Vandaag was er terug hondenschool en omdat het deze keer niet zo warm was, was ik er lekker bij met mijn hoofd. Helemaal klaar wakker en luid blaffend ben ik het veld op gegaan. Ze mochten weten dat ik wakker was deze keer ;-) Ik heb mijn uiterste best gedaan maar soms was het best wel moeilijk om aandacht te geven aan mijn baasje. Naast ons waren er immers wat grotere honden aan het oefenen en eigenlijk wou ik heel graag met hun meelopen. Maar toch maar eens bewezen dat ik wel aandacht heb voor mijn baasje als het nodig is. We mochten voor de eerste keer aan de lange lijn en dan moest baasje wat verder gaan staan. Als de juf ja zei moest baasje mij roepen. Natuurlijk ging baasje vrij ver staan maar de juf dacht dat ik het niet zou kunnen omdat ik toch vrij afgeleid was...dus baasje moest dichterbij komen. Zoveel dichter kwam ze toch lekker niet en toen ze riep ging ik er als een speer vandoor recht naar mijn baasje. HA, zie je wel juf dat ik het wel goed doe! Moest juf weten dat baasje haar hier zelfs al verstopt terwijl ik haar moet zoeken ;-)
Later op de les mochten we dan een parcourtje doen, door banden, tussen flessen, over en op dingen, ... Ik deed het allemaal ...met mijn baasje vaker achter mij dan naast mij. Ik wou zo graag mee met dat hondje voor mij ;-) Ik besloot ook een extraatje te geven en draaide een warm pakje. Iedereen direct in de aanslag, en baasje meteen een zakje in de hand...bleek dat iemand anders in een oud pakketje was gestapt en dat zat zomaar over gans haar voet gesmeerd :-) Mijn baasje heeft het netjes in een zakje verpakt alleen mocht ik niet mee om het weg te dragen...ik moest even bij de juf blijven en dat vond ik niet zo leuk. Ik keek dus heel goed naar mijn baasje en mocht ze er vandoor gaan dan trok ik mij los hoor om haar achterna te gaan. Gelukkig kwam ze wel terug en we waren best blij dat we terug bij elkaar waren.
Ik heb echt wel mijn best gedaan, al zeg ik het zelf ;-) Mocht ik nu gewoon de volgende keer maar eens los lopen met al die andere hondjes...dan zou ik me pas uitleven.