U lead

Ik had het al gezegd...op de hondenschool werd voorgesteld om even te trainen met een Ulead. Baasje is dus eentje gaan halen en liet me kennis maken. Ik moest echt heel dicht bij haar blijven lopen. Ik deed echt mijnbest maar baasje merkte dat ik toch probeerde om mijn neus net iets meer naar voren te steken ;-)
Gisteravond dan maar goed navragen op de hondenschool hoe en wat en waar ze op moest letten. Hebben we niet net héél veel geoefend op wandelen... baasje liet op een gegeven moment even een zachte gil van frustraties. Achter ons hoorden we de meester gewoon zeggen dat ik echt geen aandacht heb voor haar. Niet dat ik haar niet lief vind of dat vleesje niet lekker vind maar tja...ik wil gewoon echt alles gezien hebben:-( Gelukkig vond baasje het eigenlijk niet zooo erg maar als ze dan zag hoe mijn vriendje het deed... Gelukkig is mijn ander herdervriendje een beetje meer van mijn principe.
Na de les is baasje dan toch nog gaan praten met een oude juf van mij over de Ulead en weken van frustraties bleken dus niet nodig geweest. Er was gezegd dat ik eignelijk niet voor mocht lopen en netjes naast baasje moest lopen. Maar bedoeld was dat dit eigenlijk alleen op het veld is en niet tijdens alle wandelingen. Zolang ik niet trek mag ik gerust met mijn neus even voor lopen. En trekken deed ik eigenlijk niet echt. Baasje dus echt helemaal blij omdat ze ons al terug echt ontspannen zag wandelen. alleen ga ik echt een knop moeten omdraaien als ik op 't veld kom. Er moeten ook nog nieuwe commando's aangeleerd worden zoals "BIJ MIJ" en "DICHT" zodat baasje in staat is om mij echt in een wandeling toch terug bij haar te roepen als mijn neus ietsjes te ver vooruit zit ;-)
Verder is baasje ook heel hard geschrokken van mijn postuur. Ik stond heel dicht bij mijn duits herder vriendinnetje die 2 weken ouder is. Wat ben ik groot en fors ( neen niet dik!) gebouwd ten opzichte van haar. al die mensen die vertelden dat ik best groot ging worden zullen dus waarschijnlijk gelijk krijgen... Maar mama was ook best groot...

Een tweede opinie...

Baasje heeft me meegenomen naar een andere dierenarts. Ik heb nog steeds die zweertjes op mijn buik en ze wil nu best wel eens weten wat een andere dokter daar van vindt.
als de dokter van achter de hoek komt blaf ik hem luid goeiedag. Baasje Danny stelt de arme man gerust dat ik best wel meeval. Als ik binnen ben in zijn kabinet en alles wat bekeken heb laat ik dan ook zien dat ik eenhele grote mond heb maar eigenlijk een mak lammetje ben. Ik laat dan ook heel mooi naar mijn buik kijken maar als ze klaar zijn wil ik tochliever terug op de grond. Baasje is best wel blij met wat ze te horen krijgt. Deze dokter vermoed immers dat ik niet allergisch reageer. Mijn vel zou dan eigenlijk veel donkerder moeten zijn en ik heb toch een mooi roze vel. Bovendien ziet mijn vacht er best mooi uit vind hij. Die zweertjes vallen volgens hem ook nog wel mee maar geven wel duidelijk aan dat ik met een huidontsteking blijf sukkelen. En de jeuek die ik heb zou dus eigenlijk door die huidontsteking komen. Mijn huid is dus blijkbaar een hele zwakke schakel. Antibiotica wil hij dus zeker niet geven en al zeker geen cortisone. Mijn baasje is daar dus heel blij mee ( alhoewel ze thuis al had gezegd dat ze er niet mee akkord zou gaan mocht hij het voorstellen ;-)) We krijgen een folder mee over een speciale brokkenvoeding voor hondjes die last hebben van hun huid. Maar baasje wil toch nog even wachten en kijken of ze me met een homeopatisch of natuurlijk product niet even goed kan helpen. Spijtig genoeg krijg ik nu niet zomaar meteen terug al mijn lekkere snoepjes. Baasje houdt de allergie toch als mogelijke reden van mijn huidontsteking in haar achterhoofd. Ikkrijg binnenkort wél een kauwbot van haar als extraatje om te zien of ik reageer. En als dat een paar weken OK blijft gaan we terug een stapje verder. Ik kijk er al naar uit naar dat kauwbot maar dat hoefde ik jullie waarschijnlijk niet te zeggen ;-))