Piep klein konijntje...

Ok, gevoelige lezers doen nu even hun ogen dicht en springen naar een ander berichtje.  Ik ben niet stout geweest, het konijntje was al dood toen ...ik het opat.
Jullie weten echt wel al dat ik héél graag eet en baasje geeft me ook altijd rauw vlees en ja, ik ben een stapje verder gegaan.  Eerst eendennekken, eendenrug en eendenkarkas, wat kippekarkassen en vleugels en vanaf nu dus ook konijnenkarkas met de kop er nog aan.
Alleen mijn baasje heeft zitten kijken, ze wou toch zeker zijn dat ik er niets onnozel mee deed :-) 
Eerst maar eens goed gekeken toen dat plots in mijn bak lag.  Zo een konijn dat naar je ligt te kijken is niet niks.  Dus likte ik over zijn oogje om het dicht te krijgen maar dat lukte niet want het vel was natuurlijk al weg.  Dan maar even van de ribben naar de kop en weer terug met mijn neus.  Hmmm waar moest ik nu beginnen.  Aan de ribben dan maar...die kende ik al.  En eens die opgepeuzeld waren ( en dat duurde echt niet lang) heb ik de kop maar genomen en ben ik op mijn kussen gaan liggen.  Om dan op mijn gemak de kop binnen te smikkelen.  Baasje heeft niets aan me gemerkt, ik heb echt geen gekke muilen getrokken :-)
Daarna nog even wat gewoon vlees uit mijn pot gevist en dat was dat...mijn eerste konijnekop.  Alles ook netjes verteert dus baasje helemaal blij!  Ik krijg het nu wel niet elke dag maar ik weet wel dat er nog een paar in de diepvries op me liggen te wachten.  Of misschien is het toch andersom: ik die op hun wacht.  Piep klein konijntje heeft vast liever andere dingen dan door mij verorberd te worden.  Maar gewoon in de afvalbak gooien is ook zonde toch?

Mijn arme baasje...

Ik heb een beetje medelijden met mijn baasje. Ze voelt zich helemaal niet goed en ploft zodra ze kan neer in de zetel om wat later terug naar de badkamer te spurten. Ik vind het heel rot voor mijn baasje en besluit om haar zo veel mogelijk te late zien dat ik met haar meeleef. En hoe kan ik dat beter doen door mijn muil zachtjes in haar hand te duwen als ze boven het toilet hangt.
Gelukkig kan ze ook nog even wat slapen en dan hou ik trouw de wacht naast de zetel. Dat ze haar voeten in mijn zij ploft om naar de badkamer te spurten neem ik er graag bij.
Gisteren was ze ook nog heel beroerd dus ik ga lekker wandelen met Danny zodat ze veel kan rusten. En zondag ... geen hondenschool. Geeft niet want ik voel me zelf ook maar wat mottig 's morgens en geef ook een beetje over ( lekker solidair met baasje ;-) ) en mijn eten laat ik links liggen. Na 10 minuutjes neemt baasje het weg en een uurtje later probeert ze nog eens of ik wil eten. Pas als baasje het een beetje opwarmt en het met de hand geeft eet ik de helft op. Ik heb genoeg als ik iets vies in mijn muil proef...baasje heeft door dat puur lam toch niet mijn favoriet is. Misschien daardoor ook dat die jeuk stilletjes is terug gekomen?
Voor deze avond staat er in elk geval geen lam meer op het menu. Baasje heeft het verwisselt voor vis...
's Middags ben ik er terug helemaal klaar voor en al zeker als baasje met me wil gaan wandelen...

Groeischijven

Baasje is terug wat wijzer geworden ( denkt ze).Ze heeft geleerd dat aan mijn "kniën" van mijn voorpoten dus eigenlijk groeischijven zitten. Je weet wel, onderaan de pootjes zitten mijn gewrichten en momenteel staan daar dus twee dikke knobbels. Daar zitten dus ook mijn groeischijven verborgen! Baasje had daar nooit bij stilgestaan. Ik ook niet, goh wie weet wat er nog allemaal in mijn lijfje verborgen zit!
Nu blijkt dat , zolang die bobbeltjes nog te zien zijn mijn groeischijven nog niet helemaal dicht zitten.De kans zit er dus in dat ik nog wat groter word maar evengoed niet hoor. Baasje moet dus op de hete kolen blijven zitten om te weten hoe groot ik eigenlijk zal zijn eens ik volgroeid ben.
En met mijn buikje blijf ik haar ook wat bezig houden. De uitslag op mijn buikje is al héél veel beter. Alleen komt er zo af en toe nog eens een blaasje of 2-3 piepen. Maar daar kan baasje mee leven en ik zelf ook. Die vreselijke jeuk is op dit moment weg en hopelijk blijft hij ook weg! Allemaal verbetert sinds ik heel veel rauw eet. Ik krijg mixen van de dierenwinkel en daar zit rund-kip-lam-geit en vis in. Spiervlees,orgaantjes en gemalen bot. Héérlijk vind ik het. Daar krijg ik nog eend en verse sardientjes bij van baasje en deze week kreeg ik ook voor de eerste keer konijn. Ik moest toch even wennen aan de smaak maar, helemaal goedgekeurd voor af en toe. En baasje...die was al blij dat ik niet begon rond te huppelen zoals een konijn.

Hoe...

Ik dacht, ik laat ook maar even weten hoe het nu met mijn buikje gaat. Eigenlijk niet zo heel goed. Baasje heeft me 6 weken alleen maar eend laten eten en de zweertjes op mijn buik waren redelijk goed onder controle. Misschien eens één of twee zweertjes maar dat viel goed mee. En de jeuk was eigenlijk ook bijna weg. En toen heeft baasje mij een nieuwe voeding gegeven met kip er in. En knal patat, daar waren ze terug die zweertjes. Al na vijf daagjes kip ... Dus heef tbaasje mij van de kip afgehaald en gaf ze mij rund te eten ( van hetzelfde merk) om te zien of mijn buikje daar terug rustig van werd. Spijtig genoeg heeft het niet mogen zijn. Ik kreeg terug meer last van jeuk en baasje heeft me dan maar terug eend laten eten. Ze is heel erg benieuwd hoe snel of traag het nu terug wat kalmer wordt daar beneden op mijn buik. Maar ze wil niet gewoon afwachten en heeft blijkbaar ook homepatische dingen voor mij bestelt. Allemaal om me te helpen om van die vervelende mormeltjes van coccen af te komen zonder dat ik echt chemische medicijnen moet nemen. Ik hoop heel hard mee met mijn baasje dat die medicijnen vlug hun werk doen? Benieuwd hoe ze smaken. Maar ik ben er zeker van dat baasje de slecht smakende medicijnen wel in wat honing mengt en dan is het héél moeilijk om neen te zeggen ;-)

10 minuutjes...

Vandaag komt er heel wat bezoek over de vloer. Eerst een vriendin van mijn baasje die haar kleintje komt afzetten. Als ze aankomen moet ik op "DEUR" op mijn vertrouwde plekje gaan zitten en wachten tot de deur open en dicht gaat maar ik ben toch niet zo tevreden wie er allemaal binnen komt. Dus ik begin maar te blaffen en hou niet op tot baasje me los laat en ik kan gaan snuffelen. Alleen zo weet ik zeker of die mensen wel te vertrouwen zijn. Ik ruik best veel hond dus ze moeten wel te vertrouwen zijn... Met dat kleine ventje moet ik toch nog een overeenkomst sluiten. Ik wil enthousiast in zijn gezichtje likken maar hij vind dat niet leuk en probeert me van zich af te slaan. Baasje is dus extra attent en houdt ons super goed in de gaten. Af en toe ga ik toch even bij hem om te kijken of hij nu al zin heeft om zich te laten aflikken maar ik krijg steeds een slag en een schop... niet dus...

Wat later komt er nog bezoek. Baasje haar zus met haar gezinnetje en ik blaf terug heel wat van me af. Ik vertouw die vijf niet zomaar en ik stap dus weg terwijl ik luid blaf om hun bang te maken. Maar ik krijg ze niet buiten geblaft dus ga voorzichtig van achter en onder de tafel verder blaffen. Pas als ik van die drie kinderen wat vleesjes krijg heb ik door dat ze heel goed meevallen. Die meneer moet toch iets harder zijn best doen om mij te overtuigen maar uiteindelijk laat ik zien dat ik zelf ook best wel meeval ;-) Ze kunnen dus rustig heen en weer lopen in mijn huis ;-))

Om mijn aandacht ook even van dat kleine ventje te halen krijg ik van mijn baasje voor de allereerste keer... een eendenkarkas. Hoe eikes? Helemaal niet! Op een dekentje dat makkelijk in de was kan duurt het precies 10 minuutjes voor ik dat karkasje soldaat heb gemaakt. Wat kraken, wat vlees aftrekken en smikkeltje hier en daar en kijk, helemaal op! 10 minuutjes...mijn baasje had een iets groter dier moeten zoeken om mij lang zoet te houden ;-))

De kwaliteit van de foto's zijn ietsjes minder maar baasje wou ook heel goed in de gaten houden dat dat kleine ventje niet in de buurt kwam. Hij zou dat lekkers maar eens komen weghalen! Ikzelf was ook heel erg op mijn hoede als er maar een poes in de buurt kwam. Een kleine grom en een boze blik...dat hield ze wel uit mijn buurt. Dit lekkers was echt alleen voor mij! Kan je mij dat kwalijk nemen? Ze zullen jou stukje chocolade maar uit je vingers komen wegsnoepen ;-)

Njammie...

Na de hondenschool krijg ik eindelijk die eendevoeding. Het ziet er niet alleen lekker uit maar het smaakt ook gewoon heerlijk! Ik schrok niet en lik mijn bakje helemaal leeg. Een beetje later gaat mijn baasje het gevecht aan met de eend. Ze wil het in stukken gaan snijden en van een deel wil ze koekjes proberen drogen. Uit een plastieken zakje neemt ze ook nog de eendennek. En dan...domme vraag...zou ik dat lusten zo rauw?
Knabbel, kauw, knabbel...

...laat nu maar loooohos, ik wil het graag...

Ok, ik ga er wel mee liggen dus ga je even mee naar beneden?

Even trekken, ik hou je hand wel vast...

En hap ... slik ... weg... net een sliertje spagetti ;-)
Even mijn muileke aflikken...heb ik je overtuigd baasje? Ik vind het heerlijk en kan het ook de baas. Laat maar komen die eendenruggen en -karkassen ;-) Die kant en klare voeding is lekker maar dat rauw eten van vlees ( of barfen) lijkt me ook wel wpek voor mijn bek. Maar daar verschiet baasje heus niet van ;-)
Nu mijn tandjes gescherpt zijn kijk ik nog wel even of ik er niets anders tussen kan klemmen. En raad eens wat ik te pakken kreeg...

Iets blauw...ja inderdaad...

Een inktbuisje van de kids. Mooi he zo een blauwe tong, 't eens iets anders ;-)

Njammie...

Zaterdag was het dan zo ver. De baasjes hebben een winkel gevonden in Wetteren waar ze voor mij misschien een goede voeding hebben. Wat bleven ze lang weg!! Die meneer had heel veel te vertellen blijkbaar maar met een volle doos kwamen ze terug binnen. Eend...hmmm ik vraag me af hoe dat gaat smaken. En kijk, later in de namiddag koopt baasje nog een volledige verse eend ook. Zou ik die in één keer mogen opeten?
Zondag staat mijn baasje vroeg op en begint ze te snijden in die eend. En dan "Nena HIER ." en ik ga flink voor mijn baasje zitten... Krijg ik zo een klein rood stukje vlees in mijn muil...ik laat het even goed door mijn muil gaan, spuug het uit om het daarna terug op te eten. Mmmmm eigenlijk smaakt het best wel naar meer. En je kan het wel al vermoeden, dat tweede stukje gaat lang niet zo mijn muiltje rond maar verdwijnt snel veilig mijn buik in ;-)
Baasje blijft maar snijden aan die eendenbil en alles verdwijnt in een zakje...ik denk dat dat meegaat naar de hondenschool. Tenminste dat hoop ik toch ;-)

Beloning?

Omdat ik van de dierenarts nu niets meer extra mag eten ben ik dus mijn beloningen kwijt als ik train. Elke keer de baas mij nu aan de "VOET" roept zit ik in haar handen te knabbelen want ik verwacht gewoon dat daar een lekker kaasje zit. Grote tegenvaller dus.
We moesten toch naar de hondenschool dus ik hoorde baasje met de juf praten over hoe we het nu zouden gaan doen. Een speeltje...ik heb natuurlijk wel speeltjes waar ik dol op ben maar daar wordt ik ook een beetje zot van en daar ga ik in happen. Baasje is dus bang dat ik te wild ga worden voor de juf haar normen... Belonen met de stem en extra aaikes...hmmm vind baasje eigenlijk helemaal niet zo verrassend voor mij.
Maar we moeten er iets mee doen dus gaan we het veld op en we proberen er het beste van te maken. Ik krijg extra aaikes maar gooi mijn baasje toch steeds een blik toe van...waar is mijn kaasje. Ik kan er niets aan doen hoor maar ik heb het nooit onder stoelen of banken gestoken dat ik echt wel werkte voor mijn extra hapje. Ik krijg nu een balletje voor mijn ogen, en soms dat lange touwspelletje waar ik graag in hap maar het kan me toch niet zo heel hard boeien. Veel aandacht geef ik dus niet aan mijn baasje maar des te meer aandacht geef ik aan mijn vriendjes en aan die grote muggen. We zijn dan ook maar vroeger van het veld af gegaan...
Baasje piekert zich ondertussen rot over hoe ze het moet gaan aanpakken. Ze wil in elk geval gaan vragen of ik misschien toch geen fruit tussendoortjes mag en deze morgen toen ze nog in bed lag...dacht ze aan een dummy waar je brokjes in kan steken. Dan zou ik in elk geval toch al de geur hebben... Want die vissnackjes die ze net had gekocht ruiken toch wel hééééél erg lekker. Vis...zou ik dat dan niet mogen als beloning?

Niet vergeten...

Mijn baasjes zijn het niet vergeten...we zijn terug een ritje gaan maken in de auto. toen mijn baasje mij in de koffer zetten probeerde ik haar te overtuigen me er terug uit te halen door zacht te janken en naar de rand te stappen. Ik zette mijn triestigste muiltje op maar het mocht niet baten. Ze deed de achterklep dicht en verscheen terug aan de andere kant en we vertrokken. Deze keer had ze worst mee om mij te belonen elke keer ik een tijdje niet jankte. Ze gooide ook even express een stukje worst wat verder. Zou ik het wel durven halen? Dan zou ik toch met mijn rug van de leuning af moeten komen... Het is wel lekker worst...toch maar doen? Heel voorzichtig probeerde ik bij het worstje te komen...eenbeetje door mijn pootjes gezakt steeds ietsjes verder...slik...en nu vlug terug naar de leuning. Nem dat is terug een stukje dat ik binnen heb. Zouden er nog ergens zo stukjes liggen? En plots waren we al terug thuis. Pfieuw dat ging best wel snel en ik ben blij dat ik er van af ben. Heh...wat zeggen ze daar...gaan we dat morgen opnieuw doen???
Binnengekomen zegt baasje dat ze nog iets leuks heeft voor mij...ik ben benieuwd. Ze zet mij gewoon mijn pot met eten voor mij dus ik verwacht helemaal niets. Tot ik in de pot kijk en zie dat er echt vlees tussen mijn brokjes zit! Ik twijfel helemaal niet lang en smul al dat lekkers in één keer op. Om zoveel mogelijk na te genieten lik ik mijn pot natuurlijk uit, en ik lik, en ik lik en ik lik nog maar even om zeker te zijn dat echt alles op is. Baasje moet er zelfs mee lachen omdat ik blijkbaar ondertussen met mijn pot aan het rondwandelen ben. Ja zeg...heb je dat wel eens geproefd...dat is dus echt wel lekker hé!!