7 nachten...

Zeven nachten slaap ik nu al hier in mijn nieuwe huisje. Gaat best wel snel hé. En het gaat nog steeds hetzelfde. Als baasje Danny naar boven is wacht ik een paar minuutjes, dan even janken en mijn baasje komt dan nog even slaapwel zeggen. Geeft me iets waar ik haar geur ik vind en dan kan ik mooi gans de nacht doorslapen. 's Morgens als ik wakker wordt laat mijn baasje me meteen in de tuin zodat ik mijn buikje leeg kan maken en soms nog even wat verder slapen zodat baasje nog wat kan slapen en dan helemaal klaar voor een nieuwe dag...
Jullie kennen het verhaaltje nu wel al dus wil jullie niet meer vervelen met steeds hetzelfde. Maar mochten er plots toch monsters opdagen waarop ik moet gaan jagen om mijn baasjes te verdedigen...je hoort het als eerste mijn nachtelijke verhaal ;-))

Nieuwe nacht

Ik kan er niet aan doen...als ik merk dat mijn baasje Danny naar boven gaat en het licht onvermijdelijk uit is wil ik eigenlijk niets liever dan dat mijn baasje bij mij komt. Bij Bono moet ik niet gaan, dat maakt hij mij elke keer weer duidelijk. Dus maar even wat janken, Bono wat neuten omwille van mijn geroezemoes en ja hoor...daar is mijn liefste baasje terug! Maar waar gaat ze zo snel weer heen?? ah kijk eens hoe lief. Ze is haar Tshirt gaan halen dat ze vandaag aan had en legt het bij mij...even nog een streel over mijn lijfje en weg is ze. Niet erg hoor, ik heb haar nu toch lekker dicht bij mij met haar Tshirt ;-)
Om 6.30 u worden ik en Bono wakker en ook baasje komt uit haar zetel zodat ik even buiten kan. En daarna mogen we mee naar de living. Zaaaalig. Hoewel het niet meer donker is gaat baasje nog even in de zetel liggen en ik wil best nog wel wat rustig zijn voor haar. Als ze goed is uitgeslapen kunnen we vandaag misschien leuke dingen doen...

Oh oh...

Ik kon de slaap niet meteen vatten en wou gewoon bij Bono gaan om het nog wat gezellig te maken. Maar daar was baasje het niet mee eens dus kwam ze kijken. Ik moest toch op mijn slaapdeken en heb echt wel geprobeerd maar potverdrie Bono!! Elke keer ik in slaap wou vallen begon hij te neuten om bij baasje in de living te kunnen gaan slapen. Baasje was daar echt niet blij mee...ik had haar nog nooit zo boos gezien. Ik werd er zelf ook wat zenuwachtig van en wou dus ook steeds bij Bono gaan...misschien zou dat hem wat kalmeren? Niet dus. Baasje is een keer heel hard boos geworden op Bono en toen was hij stil. Het leek me verstandig om zelf ook maar te gaan slapen dan...en dat heb ik gedaan tot 6.45u. Terug een blij baasje dus dat zit terug helemaal snor...we gaan er weer tegenaan vandaag. Alleen dat ritje in de auto...zou mijn baasje dat ondertussen al vergeten zijn?

Een nieuwe nacht

Ondertussen ken ik het ritueel wel al om te gaan slapen maar eigenlijk had ik toch nog niet zoveel zin. Ik wou best nog wel wat in de living slapen bij mijn baasjes dus ik heb even geprobeerd om te janken, even bij Bono geprobeerd ( volmondig neen kreeg ik daar in een zacht gegrom) en een baasje die duidelijk maakte dat ze het meende en me resoluut terug op mijn deken bleef zetten met een beentje om te knagen. Ik heb dan maar gedaan wat ze vroegen en geslapen. Om 3.30 u is mijn baasje dan even langsgekomen en heeft me even buiten gelaten. Netjes mijn blaasje leeg gemaakt, wat ruimte in mijn buikje gemaakt en dan gingen we terug naar binnen. Maar nu nog op mijn deken...pfff niet echt veel zin en mijn baasje heeft het door. Bono helpt ook wat mee om haar te overtuigen en kijk we mogen met haar mee in de living gaan slapen. En dan maar doorslapen tot mijn baasje wakker wordt om 8.30u. Dat mijn ander baasje ondertussen om 5.00 is opgestaan om naar het werk te gaan heb ik mij niet aangetrokken. Ik sliep nu net weer ;-)
Mijn baasje is eigenlijk wel trots op me dat ik het zo goed doe dus ben ik lekker fier op mezelf. Ja toch!

Geen puf...

Gisteravond helemaal geen puf meer gehad om nog even langs te komen. Ik had er een wandeling op zitten want Bono en de poezen hier hadden geen energie om met mij mee te huppelen. Dus heeft mijn baasje me maar wat afgepeigerd ;-) Er liep in het park een klein wit hondje en natuurlijkwou ik daar graag kennis mee maken. Maar toen ik er naartoe wou lopen liep die op zijn beurt de andere kant op om daar op afstand wat te staan blaffen naar mij. Pfff, flauw vond ik dat. Later heb ik terug wat geoefend met mijn baasje op het commando "HIER". En ze had me daar terug wat lekkers mee! Geen kaas deze keer maar worst. Ik mag je wel eerlijk zeggen dat ik hiervoor even vlug naar mijn baasje loop als bij kaas hoor ;-) Erica, Tritia en Robbe ( jaja ik begin hun namen te kennen!) hebben ook een beetje geprobeerd om me "HIER" te laten komen maar ik was er niet zo vlug van overtuigd dat die eigenlijk ook wel zo lekkere worst mee hadden. Dus in het begin was het nogal aarzelend maar eens ik wist dat ik daar ook beloond werd ...
Er werden ook nog ooooh's en aaaaah's gegooid door de logopediste van Tritia en voor ik het wist zat ik op haar schoot. Helemaal niets aan want het leek me een hele lieve dame.
Je ziet het, veel gewandeld en gelopen dus deze nacht zal ik zeker ook nog wel kunnen doorslapen...denk ik ;-)

Niet alleen...

Een nieuwe nacht en mijn baasjes gaan nu zelf iets vroeger in bed. Voor mij wordt het dus ook iets vroeger achter het gesloten hekje... Maar mijn baasjes hebben een idee opdat ik mij niet zo eenzaam zou voelen. Ik krijg mijn baasje haar T-shirt bij mij op mijn deken. Heerlijk die lekkere geur van haar zo dicht bij mij.

En wat raad je...ik slaap lekker door. Geen gejank, ik moet niet bij Bono smeken om wat aandacht en mijn baasje kan ook eens een nachtje doorslapen.

Ik heb wel even moeten plassen en een hoopje kon ik ook niet meer houden. Maar daarna gewoon terug lekker met mijn neus in haar T-shirt gefrottert en slapen maar. Goed hé!!

Het is niet gelukt...

Terug hetzelfde ritueel...nog even in de tuin als het al helemaal donker is, een streel over mijn lijfje en dan ongenadig het hekje dicht terwijl ik op mijn slaapdeken lig. Heel even kan ik slapen maar wordt dan toch terug wakker en voel me heel erg eenzaam. Dus even gaan piepen bij Bono ( wat ronkt die hard zeg!!) en stilletjes er naar toe. Er bovenop kruipen is blijkbaar niet stil genoeg want om een of andere reden wordt Bono daar wakker van. Hij laat met zijn zacht gegrom duidelijk verstaan dat ik mijn eigen plekje heb. Ik kan niet anders dan janken en gelukkig komt mijn baasje er dan bij zodat ik toch terug wat kalmeer en terug in slaap kan vallen. Lang duurt het echter niet of ik schiet terug wakker...sluip opnieuw dichter bij Bono en probeer op mijn kleinste teentjes om bij hem te gaan liggen...je raad het wel al zeker? Ook deze poging mislukt helemaal :-( Terug maar wat janken dan en kijk... mijn baasje is daar terug. Ze begrijpt me blijkbaar niet zo goed. Ik wil helemaal niet plassen hoor...ik wil gewoon wat gezelschap baasje. Ook nu val ik terug in slaap ( het is nog maar 2.00 u en nog hartstikke donker) en hou het iets langer vol. Geen uurtje later maar 1,5 uurtje later. Flink he baasje! Ik hou vol en probeer bij Bono te sluipen maar ik denk dat ik toch ergens iets verkeerd doe. Hoe luid Bono ook ligt te ronken elke keer merkt hij het dat ik bij hem kom gekropen en elke keer maakt hij duidelijk dat hij liever alleen slaapt. Dus komt mijn baasje nog maar eens kijken naar ons beide om mij terug in slaap te sussen...voor 1,5 uur ;-)
Baasje gaat met mij terug naar buiten maar ik vertik het om te plassen. En kijk, het hekje gaat open...vrolijk huppelen ik en Bono achter haar aan. Bono gaat op de mat liggen en ik lekker tegen de zetel aan dicht bij mijn baasje...slapen lukt nu héél goed en dat vind mijn baasje blijkbaar héél leuk ;-)