De leukste verrassing vond ik dat we gingen wandelen met andere hondjes. Baasje was echt benieuwd hoe ik zou reageren als ik echt dicht bij hondjes zou komen en daarom sprak ze af met haar vriendin en haar drie honden. Patoe is een Sint Bernard, Boomer een Berner Senner en Snuffel een kruising en net als ik een meisje. De twee mannen die ook op de parking stonden trokken hun ogen open toen ik de woefers in de gaten kreeg. Ik ging vrij hard te keer ( en nu bloos ik maar even) en heb heel hard geprobeert om ze bang te maken en weg te jagen. Ik was eigenlijk al helemaal niet akkoord dat baasje Danny Snuffel haar leibandje vastnam. Heel even heeft baasje er mee gedreigt dat ze me terug in de auto ging zetten omdat ik me echt niet gedraagde maar gelukkig heeft ze dat niet gedaan. Na een tijdje had ik door dat ik best uit Snuffel haar buurt bleef, zij vond mij niet zo lief ( of was ze jaloers op mijn jeugdige schoonheid?)
Boomer vond ik iets minder interessant dus die gaf ik niet zo veel aandacht. Hij liep gewoon ook ongelofelijk flink naast zijn baasje :-o
En dan Patoe...die heeft wel iets ;-) Maar goed, ik slaagde er in om ondertussen de leiding te nemen in het bos en voorop te lopen dus ik was al heel blij en liet de anderen met plezier achter mij. Af en toe even terug naar achter lopen om te zien of snelle Patoe er nog was en of Snuffel nog zo gepiqueerd was en daarna terug op zoek naar leuke geurtjes vooraan.
Op het einde ben ik dan met baasje nog achter de groep gaan lopen. Het was moeilijk om te zien hoe ze voor mij uit liepen. Ik kon er niet mee om dat mijn gezinnetje precies weg liep van mij...:-((
Terug bij de auto hoorde ik dan dat we nog even met de vriendin naar huis gingen. En eens we daar in de tuin waren... Het is baasje niet gelukt om volledig scherpe foto's te maken, zo snel liepen Patoe en ik achter elkaar. Van links naar rechts, door een grote plas ( even lebberen ) en terug door... Even duiken en neerliggen om dan in een sprintje terug te vertrekken. Vooral toen Patoe een neep in mijn bil gaf ;-)
Baasje heeft ook even goed geobserveerd hoe ik omging met Snuffel want zij is toch de baas daar in huis als oudste. En het laatste wat ze wou was een ruzie. Maar ik had de boodschap op de wandeling al begrepen: Snuffel is baas en ik mag blij zijn dat ik getollereerd word. Toch nog even geprobeerd om contact te zoeken in de living maar na een grom heb ik door dat ik best achteruit stap en plaats maak voor haar. We leven dus gewoon mooi naast elkaar...
Baasje is apetrots op me 's avonds vooral na het heftige begin. Het is vast en zeker voor herhaling vatbaar...ik ben dus benieuwd wanneer we terug gaan naar die snelle Patoe ;-))
