Vandaag kwamen dus de nichtjes en het neefje van mijn kids spelen. Hele toffe kids hoor want ze hadden veel aandacht voor mij en als ik moe was lieten ze me lekker slapen. We hebben ook samen gewandeld in het park en toen ze zich even verstopten heb ik ze ook zo goed als ik kon gezocht...zij hadden namelijk ook zo lekkere kaasjes van mijn baasje gekregen ;-)
Vandaag verder nog veel nieuwe dingen. Omdat het terug best wel warm was heb ik 's middags mijn eerste ijsje gekregen. Een klein ding dat mijn baasje KONG noemt zat gevuld met bevroren yoghurt en geraspte appel. Mijn eerste probleem was dat die kong dus niet zomaar bleef liggen maar veel te makkelijk wegrolde. Na een tijdje had ik dat toch een beetje onder de knie en heb ik me heerlijk uitgeleefd. Ik vond het zo lekker dat ik de kong van Bono ook geplundert heb. Hij wou het helemaal niet hebben en het lag daar al meer dan een uur. Enkel Garfield heeft er ook wat van genoten. Nu, voor mij mag mijn baasje dat nog eens maken hoor!!
En dan de avondwandeling...we gingen iets nieuws proberen en ik hoorde mijn baasje praten over een brug. Eerst langs de straatkant helemaal tot op het einde...geen gras deze keer maar ik kon daar mee leven ;-) Dan via een smal padje naar die grote straat waar al die luide auto's steeds voorbijrijden. En voor ik het wist liepen we op de straat zelf! Auto's, mobilletjes, fietsers,...allemaal bolden ze me voorbij. De een al luidruchtiger dan de ander maar ik liet hun niet merken dat ik het liefst wat stiller had. Ik ben gewoon doorgestapt dus baasje was heel lief voor me en bevestigde steeds hoe flink ik wel was. En toen we boven kwamen maakte ik eindelijk kennis met die brug. Iets dat dus blijkbaar vrij hoog zweeft met klotsend water eronder. Héél interessant, vooral dat klotsende water. Zouden daar visjes inzitten? Ik ben gewoon regelmatig eens gaan neerzitten om het allemaal in mij op te nemen. Of ik stak mijn snuit even door de tralies heen. Ik kreeg ook steeds andere ondergronden onder mijn pootjes, zelfs mijn baasje Tritia merkte op dat het steeds veranderde. Maar dat viel best wel mee en het hield mij niet tegen. Wat ook zo raar voelde was dat die grote vrachtwagen er in slaagde om die brug zo te laten daveren...heel raar hoor die trillingen door mijn teentjes heen ;-) Het was best wel wat luid die vrachtwagen maar ik was niet echt bang! Dikke pluim dus terug voor mij. Eens we aan de overkant waren kreeg ik van mijn baasje ook nog eens het commando om af te gaan liggen. Blijkbaar wou ze even zien of ik op die rare ruwe gebubbelde ondergrond ook zou gaan liggen en tja...ik laat me niet kennen hé ;-) Daarna gewoon terug naar de overkant, even tussen de tralies kijken en wat ruiken...
Baasje was echt heel trots op mij en zeg nu maar zelf...had ze daar niet het volste recht toe ;-))
Posts tonen met het label 9 weken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 9 weken. Alle posts tonen
maandag 24 augustus 2009
zondag 23 augustus 2009
Waar is die schaduw?
Zondagmorgen dus de hondenschool op het programma. Ik rij ook voor de eerste keer in de koffer naar daar. Ik probeer om te protesteren en zo mijn gelijk te halen maar het mag niets uithalen. Even spring ik op om buiten te kunnen kijken maar baasje zegt dat dat niet mag. Er zit niets anders op dan gewoon lekker te gaan liggen. Gelukkig zit baasje nog net voor mij op de achterbank en krijg ik af en toe iets lekkers omdat ik flink ben ;-)
Op de school ben ik natuurlijk blij dat ik al die hondjes terug zie maar...wat is het warm! Dus vanzodra we op het plein staan zak ik terug door mijn pootjes. Deze keer terug de andere leerkracht en ook zij stond erbij en keek er naar omdat ik zo loom was. Tja mensen, jullie moeten maar eens met zo een dikke zwarte vacht in de volle zon rondlopen. Dolblij ben ik dus als ze een pot water op het veld brengen en ik wat kan drinken. Mijn poot steek ik er met veel plezier ook even in om wat af te koelen. Daarna doe ik zoals ik al gans de tijd doe...kijken waar mijn baasje haar schaduw is en mij daar dan neerleggen. Als baasje opzij gaat...schuif ik gewoon mee op. Naar mijn tandjes kijken is dus geen enkel probleem, te loom om te reageren. En die grote felgekleurde paraplu die draaien ze maar zot naast mij ...ik kan me hiervoor echt niet rechtstellen. "VAST" en "LOS"...zal voor een andere keer zijn...wie wil er nu in een touw bijten op dit moment. Na de les praat baasje nog even met een andere trainster omdat ik de gewoonte heb mijn kinderbaasjes iets te enthousiast te begroeten als ze 's morgens opstaan. Ik hap dan lekker in hun pyama omdat ik blij ben dat ze terug wakker zijn. Baasje krijgt wat tips mee om te proberen. De trainster bevestigt ook wat mijn baasje al dacht...ik ben een onderdanig pupje. Twee keer hoor ik ook dat ze denken dat ik ouder ben dan dat ander duits herder teefje bij ons in de groep...terwijl ik twee weken jonger ben. Baasje vroeg zich al af of ik rimpeltjes had gekregen en er zo ouder uit zag ;-) Ik ben nu eenmaal goed aan het groeien...
Thuisgekomen is mijn kaars helemaal uit en ik slaap gewoon de middag door. 's Avonds gaan we dan nog even wandelen. Terug naar het wegeltje waar ik allemaal auto's zie en hoor passeren. Ik besluit mijn baasje maar eens blij te maken en ga zelf steeds iets dichter bij die drukke weg gaan staan en leg me uiteindelijk neer in het hoge gras. Als ik echt bang ben kan ik dan nog wegduiken ;-)) maar eigenlijk steek ik elke keer benieuwd mijn snuitje omhoog. Goed he voor iemand die bang is van voorbijrijdende wagens!! Morgen komen er twee nichtjes en een neefje bij ons spelen...zouden ze met mij ook willen spelen?
Op de school ben ik natuurlijk blij dat ik al die hondjes terug zie maar...wat is het warm! Dus vanzodra we op het plein staan zak ik terug door mijn pootjes. Deze keer terug de andere leerkracht en ook zij stond erbij en keek er naar omdat ik zo loom was. Tja mensen, jullie moeten maar eens met zo een dikke zwarte vacht in de volle zon rondlopen. Dolblij ben ik dus als ze een pot water op het veld brengen en ik wat kan drinken. Mijn poot steek ik er met veel plezier ook even in om wat af te koelen. Daarna doe ik zoals ik al gans de tijd doe...kijken waar mijn baasje haar schaduw is en mij daar dan neerleggen. Als baasje opzij gaat...schuif ik gewoon mee op. Naar mijn tandjes kijken is dus geen enkel probleem, te loom om te reageren. En die grote felgekleurde paraplu die draaien ze maar zot naast mij ...ik kan me hiervoor echt niet rechtstellen. "VAST" en "LOS"...zal voor een andere keer zijn...wie wil er nu in een touw bijten op dit moment. Na de les praat baasje nog even met een andere trainster omdat ik de gewoonte heb mijn kinderbaasjes iets te enthousiast te begroeten als ze 's morgens opstaan. Ik hap dan lekker in hun pyama omdat ik blij ben dat ze terug wakker zijn. Baasje krijgt wat tips mee om te proberen. De trainster bevestigt ook wat mijn baasje al dacht...ik ben een onderdanig pupje. Twee keer hoor ik ook dat ze denken dat ik ouder ben dan dat ander duits herder teefje bij ons in de groep...terwijl ik twee weken jonger ben. Baasje vroeg zich al af of ik rimpeltjes had gekregen en er zo ouder uit zag ;-) Ik ben nu eenmaal goed aan het groeien...
Thuisgekomen is mijn kaars helemaal uit en ik slaap gewoon de middag door. 's Avonds gaan we dan nog even wandelen. Terug naar het wegeltje waar ik allemaal auto's zie en hoor passeren. Ik besluit mijn baasje maar eens blij te maken en ga zelf steeds iets dichter bij die drukke weg gaan staan en leg me uiteindelijk neer in het hoge gras. Als ik echt bang ben kan ik dan nog wegduiken ;-)) maar eigenlijk steek ik elke keer benieuwd mijn snuitje omhoog. Goed he voor iemand die bang is van voorbijrijdende wagens!! Morgen komen er twee nichtjes en een neefje bij ons spelen...zouden ze met mij ook willen spelen?
Eerste keer alleen...
Het is zaterdag en bijna school. Al dagen hoor ik mijn baasje Erica maar vertellen over die school en hoe ze er naar uitkijkt om te gaan. Zou dat zoiets zijn als mijn hondenschool? Het moet vast en zeker nog specialer zijn want de baasjes gaan vandaag naar de kapper, gaan nieuwe schoenen kopen en ze komen met een hele stapel nieuwe kleren binnen. Ik mocht niet mee naar al die winkels. Dus toen mijn baasje met de kids vertrok naar de kapper liet ze Bono vooraan in de living en ik moest met een beentje in de keuken gaan zitten. Ik was daar eigenlijk niet echt blij mee en dat heb ik dan ook laten merken. Ik ging zielig wat piepen en neuten in de hoop dat ze terug kwamen om mij in de living te laten. Mijn baasje kwam niet terug maar baasje Danny die kwam wel van boven naar beneden ;-) En toen de baasjes 's middags naar de schoenenwinkel en klerenwinkel gingen probeerden ze het anders. Bono in de keuken en ik in de living. Elk met een gigantisch en lekker ruikend bot. Baasjes naar buiten en ik hélemaal stil. Ik had wel wat anders te doen dan te piepen ;-)
Toen ze thuis kwamen was ik nog steeds stil...maar wat ik allemaal uitspookte toen ze weg waren dat blijft mijn geheim ;-))
's Avonds ook nog wat in het park gaan oefenen op mijn commando's. Deze keer wat verder in het park, dichter bij de grote straat met al die luide auto's. Niet te dicht maar toch dicht genoeg om ze af en toe te zien passeren en zeker dicht genoeg om ze goed te horen. Ik heb me niet laten kennen en heb mijn commando's heel goed gevolgd. Dikke pluim dus voor mij. Ik heb ook voor de eerste keer een klein tentje gezien op wieletjes waar een klein mensje in zat. Daarvoor ging ik toch even op mijn poep gaan zitten zodat ik het goed kon bestuderen. Daarna nog wat in het park en baasje al wat laten wennen aan hoe het zal zijn als ik in de pubertijd zal zitten... zij roept en ik ...kom niet ;-)) En al zeker niet als ik een lekkere duivenpoep zit op te eten! Stiekem wil ze die altijd voor haarzelf maar ze moet zelf maar een gaan zoeken hoor!
Toen ze thuis kwamen was ik nog steeds stil...maar wat ik allemaal uitspookte toen ze weg waren dat blijft mijn geheim ;-))
's Avonds ook nog wat in het park gaan oefenen op mijn commando's. Deze keer wat verder in het park, dichter bij de grote straat met al die luide auto's. Niet te dicht maar toch dicht genoeg om ze af en toe te zien passeren en zeker dicht genoeg om ze goed te horen. Ik heb me niet laten kennen en heb mijn commando's heel goed gevolgd. Dikke pluim dus voor mij. Ik heb ook voor de eerste keer een klein tentje gezien op wieletjes waar een klein mensje in zat. Daarvoor ging ik toch even op mijn poep gaan zitten zodat ik het goed kon bestuderen. Daarna nog wat in het park en baasje al wat laten wennen aan hoe het zal zijn als ik in de pubertijd zal zitten... zij roept en ik ...kom niet ;-)) En al zeker niet als ik een lekkere duivenpoep zit op te eten! Stiekem wil ze die altijd voor haarzelf maar ze moet zelf maar een gaan zoeken hoor!
Yammie...
Eergisteren ( vrijdag dus) heb ik eindelijk het nut van die grote oranje bal ontdekt. Blijkt dat, als ik er tegen ga duwen met mijn snuit of poot hij gaat rollen en er...koekjes uitvallen!!




Toen we bij de dierenarts waren hoorde ik mijn baasje trouwens vragen wat ik zo nog allemaal mag eten en snoepen. Ik hoorde iets over yoghurt...en dat mijn baasje dat zeker eens ging proberen in een kong wat dat ook mag zijn. En vandaag mocht ik er al even kennis mee maken met die yoghurt... Wat denk je ...vond ik het lekker?
vrijdag 21 augustus 2009
Naar de dierenarts
Het is deze morgen al terug veel te warm voor mij dus baasje gaat niet met me wandelen. In ruil daarvoor oefenen we wat vaker op enkele commando's. "ZIT" wordt herhaald, "HIER" en we beginnen ook met "AF". Mijn baasje heeft nu een trucje waardoor ik echt helemaal door de pootjes moet omdat ik onder haar veel te lage been de limbo moet gaan dansen ;-)
Als ik al neerzit ga ik nu ook iets makkelijker door de poten heen tot "AF" dus dat is ook best flink van me toch. "LET OP" wordt ook wat moeilijker voor me gemaakt. Eerst bracht baasje het stukje kaas alleen tot aan haar kin en moest ik haar aankijken. Nu werkt ze met twee stukjes kaas en plots doet baasje haar twee handen opzij. Ik moet dan naar haar blijven kijken en niet naar die héérlijke stukjes die me maar blijven roepen "Eet me op, eet me op..." Maar ik kan me vrij goed beheersen en blijf best lang naar mijn baasje kijken. Flinke pluim voor mezelf en natuurlijk ook een stukje kaas ;-)
's Avonds gaan we ook naar de dierenarts. Eens ik op de tafel zit komt er nog een meneer bij en die heeft me daar lekker ruikend vlees bij! Kalkoenham hoor ik en dat houdt hij zo voor mijn neus...en hap...weg is het. Is er ondertussen iets gebeurt? Ik moet denken van wel want de dokter gaat met een machientje over mijn nek en ik begin te piepen. Hebben ze een pieper in mijn vel gestoken?? Nog een keer en ja hoor...ik piep! Niet te lang bij stilstaan want er is nog wat van dat lekkere vlees over...deze keer geeft baasje het...jammie is dat. Blijkbaar is er een naald in mijn poep geprikt maar dat heb ik helemaal niet gemerkt. Ik heb dat vlees nog nooit gekregen en ik kan me dus niet druk maken om wat ze aan mijn arrière zitten te prutsen. Dat vlees moet gewoon ontdekt worden ;-)
Thuis houden we het verder rustig ( op wat dollen met Bono en de poezen na natuurlijk) en dan maar lekker slapen...
Oh ja...wist je dat ik bij de dierenarts maar liefst 7,450 kg woog! Hahaha je moest de dierenarts haar gezicht gezien hebben. Ik ben nu eenmaal een flinke meid die altijd haar potje leeg eet en natuurlijk heel graag werkt voor wat extra's ;-) En blijkbaar groei ik terug zo hard dat mijn baasje mij letterlijk groter ziet worden...benieuwd of ze gelijk krijgt. Slaapwel!
Als ik al neerzit ga ik nu ook iets makkelijker door de poten heen tot "AF" dus dat is ook best flink van me toch. "LET OP" wordt ook wat moeilijker voor me gemaakt. Eerst bracht baasje het stukje kaas alleen tot aan haar kin en moest ik haar aankijken. Nu werkt ze met twee stukjes kaas en plots doet baasje haar twee handen opzij. Ik moet dan naar haar blijven kijken en niet naar die héérlijke stukjes die me maar blijven roepen "Eet me op, eet me op..." Maar ik kan me vrij goed beheersen en blijf best lang naar mijn baasje kijken. Flinke pluim voor mezelf en natuurlijk ook een stukje kaas ;-)
's Avonds gaan we ook naar de dierenarts. Eens ik op de tafel zit komt er nog een meneer bij en die heeft me daar lekker ruikend vlees bij! Kalkoenham hoor ik en dat houdt hij zo voor mijn neus...en hap...weg is het. Is er ondertussen iets gebeurt? Ik moet denken van wel want de dokter gaat met een machientje over mijn nek en ik begin te piepen. Hebben ze een pieper in mijn vel gestoken?? Nog een keer en ja hoor...ik piep! Niet te lang bij stilstaan want er is nog wat van dat lekkere vlees over...deze keer geeft baasje het...jammie is dat. Blijkbaar is er een naald in mijn poep geprikt maar dat heb ik helemaal niet gemerkt. Ik heb dat vlees nog nooit gekregen en ik kan me dus niet druk maken om wat ze aan mijn arrière zitten te prutsen. Dat vlees moet gewoon ontdekt worden ;-)
Thuis houden we het verder rustig ( op wat dollen met Bono en de poezen na natuurlijk) en dan maar lekker slapen...
Oh ja...wist je dat ik bij de dierenarts maar liefst 7,450 kg woog! Hahaha je moest de dierenarts haar gezicht gezien hebben. Ik ben nu eenmaal een flinke meid die altijd haar potje leeg eet en natuurlijk heel graag werkt voor wat extra's ;-) En blijkbaar groei ik terug zo hard dat mijn baasje mij letterlijk groter ziet worden...benieuwd of ze gelijk krijgt. Slaapwel!
donderdag 20 augustus 2009
Zooooo loom...
Ze voorspelden woensdag de warmste dag van het jaar en ze kregen gelijk...het was om te bakken buiten. Gelukkig ging mijn baasje heel vroeg met me gaan wandelen en voor de rest van de middag bleef ik gewoon lekker binnen. Veel geslapen en af en toe even naar buiten om natuurlijk mijn buikje leeg te maken ;-)
Wat later op de avond maakten we ons klaar om naar de hondenschool te gaan. Met de auto natuurlijk maar deze keer ontdekte ik iets nieuw aan de auto...als ze dat raampje naar beneden doen kriebelt er een fris windje in mijn neusgaten. Ik moest mijn snuit behoorlijk in de lucht stekn om het te kunnen ontdekken, en ik had het eigenlijk vrij vlug gezien maar toch...het is best wel leuk.
Als we aankomen op de hondendschool stap ik uit de auto en de eerste hond die ik zie begroet ik uitbundig met luid geblaf...maar die hond kent geen manieren want hij loopt straal voorbij en blaft niet eens een goeiedag terug naar mij. Ik probeer zo veel mogelijk in de kantine te gaan liggen op de kille vloer...het is echt wel warm. En als de les begint merkt mijn baasje meteen al dat ik eigenlijk niet veel zin heb...die vloer voelt echt goed aan ;-)
Op het plein leg ik mij constant neer. worstje voor mijn neus is echtn iet genoeg motivaite om mij recht te stellen en me moe te maken. Ik slaag er zelfs in om even te slapen in het lekkere gras. En ocharme baasje maar proberen om met mij wat oefeningetjes te doen. Voor wat kaas wil ik dan toch even de pootjes strekken maar even snel ga ik door mijn pootjes heen naar beneden ;-) Met de hulp van de begeleidster wandel ik toch evenover de kleine wipplank ( doet me niets) , en ik ga toch verder flink rond de autoband en tussen de kegels door maar dan is het toch ook terug voorbij. Mijn baasje tilt me op om even in een rolstoel te gaan zitten...'t is me allemaal eender...als ik maar niet hoef te wandelen. Tot ik de oude "ressorbak" van het bed ontdek. Daar zit zowaar een ander snoepje tussen de veringen en dat ruikt wel lekker. Eén keer er op, op vraag van het baasje, en nadien...op eigen verzoek. Lekker hobbel de bobbel heen en weer en natuurlijk ook even neerliggen ;-)
Veel meer heb ik eigenlijk niet gedaan (moet ik nu blozen?). Ik beloof het baasje, ik maak het goed de volgende les...als het niet zo warm is natuurlijk ;-)
Wat later op de avond maakten we ons klaar om naar de hondenschool te gaan. Met de auto natuurlijk maar deze keer ontdekte ik iets nieuw aan de auto...als ze dat raampje naar beneden doen kriebelt er een fris windje in mijn neusgaten. Ik moest mijn snuit behoorlijk in de lucht stekn om het te kunnen ontdekken, en ik had het eigenlijk vrij vlug gezien maar toch...het is best wel leuk.
Als we aankomen op de hondendschool stap ik uit de auto en de eerste hond die ik zie begroet ik uitbundig met luid geblaf...maar die hond kent geen manieren want hij loopt straal voorbij en blaft niet eens een goeiedag terug naar mij. Ik probeer zo veel mogelijk in de kantine te gaan liggen op de kille vloer...het is echt wel warm. En als de les begint merkt mijn baasje meteen al dat ik eigenlijk niet veel zin heb...die vloer voelt echt goed aan ;-)
Op het plein leg ik mij constant neer. worstje voor mijn neus is echtn iet genoeg motivaite om mij recht te stellen en me moe te maken. Ik slaag er zelfs in om even te slapen in het lekkere gras. En ocharme baasje maar proberen om met mij wat oefeningetjes te doen. Voor wat kaas wil ik dan toch even de pootjes strekken maar even snel ga ik door mijn pootjes heen naar beneden ;-) Met de hulp van de begeleidster wandel ik toch evenover de kleine wipplank ( doet me niets) , en ik ga toch verder flink rond de autoband en tussen de kegels door maar dan is het toch ook terug voorbij. Mijn baasje tilt me op om even in een rolstoel te gaan zitten...'t is me allemaal eender...als ik maar niet hoef te wandelen. Tot ik de oude "ressorbak" van het bed ontdek. Daar zit zowaar een ander snoepje tussen de veringen en dat ruikt wel lekker. Eén keer er op, op vraag van het baasje, en nadien...op eigen verzoek. Lekker hobbel de bobbel heen en weer en natuurlijk ook even neerliggen ;-)
Veel meer heb ik eigenlijk niet gedaan (moet ik nu blozen?). Ik beloof het baasje, ik maak het goed de volgende les...als het niet zo warm is natuurlijk ;-)
woensdag 19 augustus 2009
Mijn oortje...
Staat nog altijd recht! Ik ben gisteren ook negen weken geworden...dat schiet aardig op. Mijn baasje hoor ik steeds vertellen dat ik zoveel gegroeid ben. Blijkbaar ziet ze me letterlijk groter worden? Ze krijgt gelijk...ik ben maar liefst 3,5 cm gegroeid?? En dat op één week, ik doe mijn best ;-)
Baasje wil me ook heel graag "AF" leren maar ik snap het niet zo goed. Eerst laat ze me zitten, dan houdt ze een kaasje voor mijn snoet en gaat daarmee naar de grond...en ik stel me recht om het te nemen maar dat is het blijkbaar niet ;-) Dus helpt ze me een beetje door mijn ene pootje naar beneden te begeleiden. Echt van onder de indruk ben ik daar niet door, maar ik heb lekker mijn kaasje;-) Ben er zeker van dat dat nog vaak zal geoefend worden. Laat maar komen die kaas ;-)
Baasje wil me ook heel graag "AF" leren maar ik snap het niet zo goed. Eerst laat ze me zitten, dan houdt ze een kaasje voor mijn snoet en gaat daarmee naar de grond...en ik stel me recht om het te nemen maar dat is het blijkbaar niet ;-) Dus helpt ze me een beetje door mijn ene pootje naar beneden te begeleiden. Echt van onder de indruk ben ik daar niet door, maar ik heb lekker mijn kaasje;-) Ben er zeker van dat dat nog vaak zal geoefend worden. Laat maar komen die kaas ;-)
Abonneren op:
Posts (Atom)


