Allemaal kindjes...

Vandaag ga ik met mijn baasje mee om de kinderen van school te halen. Eerst een mooie wandeling en daarna door naar Robbe zijn school. We moeten nog even wachten voor de bel gaat dus leg ik me maar neer tussen de benen van twee dames waar mijn baasje mee staat te praten. Af en toe strelen ze me even en ik geef geen kik. Kijk ze even lief aan uit dank natuurlijk. En daarna loopt zowat die hee school leeg. Het ene kindje na het andere passeert me, soms met mama, soms met papa... Eentje is zo lief en zwaait naar me, daar wil ik graag even goeiedag tegen zeggen maar ik moet toch blijven zitten van baasje. Dus leg ik me terug neer en kijk het zo allemaal even aan tot Robbe eindelijk bij mij is. Even wat gek doen met hem, me laten strelen op mijn buik en dan gaan we door naar de school van Erica. Ook daar komen er twee dames naar me toe en vragen mijn baasje of ze me mogen strelen. Geen enkel probleem hoor, ik geef ze een lieve lik terug ;-) En als ook daar alle kindjes uit de school stormen zit ik mooi recht te kijken tot Erica er is. Een flinke knuffel van haar later heb ik het wel gezien. Baasje blijft nog even met me staan, maar ik ga gewoon in een hoekje neerliggen. We gaan dan maar door naar huis en ik ben helemaal blij als we thuis zijn want ik heb zo een dorst! Ik mag niet naar binnen dus brengt het baasje drinken naar buiten. Wanneer ik dan wel naar binnen mag? Een plasje in de tuin (i.p.v. in de living) later ;-)

Mijn maatje...

Mijn maatje Bono is ziek... Zijn pootje stond helemaal gezwollen dus gaan we naar de dierenarts. Je leest het goed...we, want ik ga ook mee. Voor mij is het tijd om opnieuw een spuitje te krijgen. Phoeh, dat doe ik dus zonder een kik. Robbe en Tritia hebben immers lekkere snoepjes van de dierenarts voor mij ;-) De weegschaal geeft 13,6 kg aan en voor de rest ben ik een voorbeeldige meid. Dat er van mij gezegd wordt dat ik wat agressief ben en een karakterke zou worden , daar twijfelt die lieve dierenarts toch ook aan net zoals mijn baasjes. Ik heb mooi aan me laten voelen en ook mijn oren mocht ze zonder probleem nakijken...
En daarna was het aan Bono om op die hoge tafel te staan. Nog nooit gezien dus ik wil toch wel op de eerste rij staan. Pootjes in de lucht en op de tafel dan maar...maar daar is baasje niet mee akkoord. Hmmm dan maar neerliggen op de grond maar ik hou het toch in de gaten hoor. De dierenarts is niet zo heel blij met Bono zijn pootje en hij krijgt pillen mee om te slikken. Hij heeft ook koorts en voelt zich dus blijkbaar echt niet goed. Daarom dat hij zo chagerijnig naar me doet...
Baasje zegt dat ik nu maar wat lief moet zijn voor hem en dat wil ik ook maar blijkbaar ben ik toch nog een beetje te wild want hij blijft tegen me grommen als ik wat te dicht kom. Ik wil gewoon wat tegen hem liggen en hem wat gezelschap houden nu hij niet kan stappen... Hopelijk helpen die pilletjes snel ...

Stomme juf...

Woensdagavond dus terug hondenschool. Maar ik en mijn baasje keren met een dubbel gevoel terug naar huis. Het begon heel goed. Ik was rustig en had echt wel aandacht voor mijn baasje. Tussendoor deed ze ook een zoekspelletje met me waardoor ik mijn aandacht eigenlijk niet zo naar de vriendjes liet gaan. Baasje blij en ik blij met de extra snoepjes die ik vond. Ik kreeg een complimentje dat ik zo rustig was van een meneer en als de juf bij ons kwam met de paraplu fo met de buggy sprong ik niet op, gaf geen aandacht. Super toch!
Maar hoe later het werd hoe zotter ik werd. Er vlogen van die grote muggen rond dus die wou ik opeten. Aan de lange lijn om "HIER" te oefenen...ik vond het helemaal niet leuk dat de juf aan mijn leibandje prutste dus ja ik heb naar haar gehapt. En mijn baasje was nog niet eens ver genoeg weg of ik liep haar al achterna. Ik wou helemaal niet weg van haar! Tja, ik had eigenlijk wat liever moeten zijn voor de juf en heb het niet zo bedoelt maar...
En dan nog wat later wou een andere juf met mij wat "VAST-LOS" oefenen maar ik had geen zin om naar haar te luisteren. Baasje stiekem blij dat het bij die tweede juf nu ook niet meteen lukte om mijn aandacht te krijgen ( die muggen waren zoooo interessant!). Ze verdoezelde het door even een algemene uitleg te geven en probeerde pas nadien om mijn aandacht terug te krijgen. En ja, ze maakte mij dan nog gekker met dat speeltje en ik heb terug gehapt. Iets te hard blijkbaar want die juf zei dat het echt pijn deed. Ze wou me nadien proberen kalmeren en begon over mij te strelen terwijl ze me wat blokkeerde. En kijk dat heb ik nu niet graag zie dat ik geblokkeerd wordt en ik ben nog wilder geworden. Ze nam me mee naar een paal en bond me daar aan vast. Phoeh, niet echt slim van haar want ik zag allemaal slingertjes hangen die heen en weer gingen door de wind. Dus begon ik daar maar in te bijten en er me te spelen. Maar dat vond ze dan weer niet goed en nam me dan mee naar de afsluiting en ze bond me daar vast. Helemaal niet mee akkoord! Ik trok en trok zo hard ik kon aan mijn bandje om los te geraken " 't Zal een karakterke worden maar dat komt wel goed" hoorde ik haar zeggen. Daarna kreeg ik een "En nu is het genoeg!" ...
Ik heb me dan maar met mijn kont naar haar toegelegd en ben ik het gras beginnen bijten. En kijk na een tijdje kwam ze terug en wou me terug strelen. Ik heb haar maar laten doen...zo raakte ik misschien van haar af. Mijn baasje? Die moest gewoon staan toekijken maar ik zag dat ze eigenlijk ook niet akkoord was...Vanzodra ze kon heeft ze mijn leiband dan ook overgenomen en is van het plein afgegaan met mij. Gelukkig is ze niet boos op mij en ziet ze echt wel in dat ik niet mezelf was. Ze weet ook dat ik het niet fijn vind als ze zo aan mij sleuren. Waarom negeerde ze mij niet gewoon zoals mijn baasjes doen. Ik zou echt wel door gehad hebben dat ik moest kalmeren en ik zou ook veel vlugger gekalmeerd zijn. Baasje heeft thuis nog even met me geknuffeld en me verzekerd dat ze die juf helemaal niet geloofd...ik ben niet aggressief, ben heel lief alleen dat happen zou ik moeten afleren... We werken er samen aan en we zullen die juf eens laten zien!

Kleine witte hondjes...

...ik moet ze helemaal niet!!
Gaan mijn baasje en ik gewoon rustig wandelen op de markt komt er daar plots van onder zo een tafeltje een klein wit blaffend maltezerke gesprongen :-§ Ik snap er niets van en weet niet anders te doen dan mijn punkerhaar recht te zeten en terug te blaffen. God wat vonden ze het grappig die marktkramers! Nu ik kan je verzeker dat mijn baasje en ik het helemaal niet leuk vonden. En plots klinkt er een fluitje...ik kijk op en haal mijn aandacht weg van dat witte ding...phoeh Gelukkig zegt baasje dat we verder wandelen...wacht maar als ik groot ben! En kijk, elke keer ik zo een klein wit hondje zie begin ik er naar te blaffen. Baasje vind dat helemaal niet leuk maar ze moet toch ook snappen dat ik die witte hondjes nu helemaal niet meer vertrouw? En ik wil natuurlijk ook de eerste zijn om mij te laten horen...geen witte hond die mij eerst afblaft!
Gelukkig laat ik de mensen wel nog zien dat ik ook heel lief kan zijn. Mensen die mij roepen daar ga ik rustig naar toe en die mogen mij strelen. Twee mensen praten echt heel wat af met mijn baasje en ik moet dus wachten. Niet zo erg hoor, ik help de plantsoendienst hier wel even door hun grond om te woelen en onkruid uit te trekken ;-)
Witte hondjes...jullie zijn verwittigd...