Over actief...

Zondagmorgen dus opnieuw klaar om naar de hondenschool te gaan. Baasje beslist om me toch maar even in het park af te peigeren voor we vertrekken. Hahaha, veel heeft het niet geholpen. Wat wel een succes was: dat we via een andere poort op het plein gingen. tot net voor we op het veld mochten bleef ik in de koffer zitten en dan was ik zo enthousiast dat ik eerst niet door had dat we al op het veld stonden. Geen horde honden die me voorgaat dus ja, ik was iets kalmer en geraak tot in de grote kring. Eens ik daar sta kan ik het niet laten om te proberen bij het hondje naast mij te geraken. Een grom en een blaf... één juf kijkt al raar naar me.
In onze kleine groep houdt baasje me wat weg van mijn vrienden. Ik vind het niet zo erg, genoeg te zien naast me in de andere groep. Ik probeer ook zo geod mogelijk haar commando's op te volgen maar als ik mijn vriendjes iets te dicht zie passeren...wil ik er graag heen springen maar dat mag niet van baasje. Dan op de tafel voor een lichamelijk onderzoekje van meester. Ik kan het niet houden om stil te staan en hij noemt me lachend ADHD-erke. Maar ik laat hem wel overal aan prutsen waar hij maar wil. Dus dat maakt toch veel goed niet?
Ik slaag er in om gans de les op het veld te mogen blijven. Baasje vond het best te doen mijn drang om naar anderen te gaan. Ik heb ook terug een iedje gezongen voor iedereen die het wilde horen ;-)
Oh en weet je wat ik tot GROTE verbazing van baasje deed?? Ik legde een mooide grote drol op het veld. Jaja, helemaal niet zoals ik gewoon ben want normaal ga ik als ik net wakker ben en gegeten heb. Nou bij deze maar even afstappen van die goede oude tradities ;-)) Kreeg ik nog eenextra wandelingetje op het veld.

Vier benen

Robbe heeft 4 benen! Ik hoorde hem vertellend at hij zich in de turnles pijn had gedaan en thuis lag hij maar gewoon zielig in de zetel. Hij moest dus naar de dokter en toen hij terug kwam had hij plots 2 extra benen. Wat stapte hij daar raar mee! Helemaal vertrouwen deed ik het niet en al zeker niet nadat baasje er eentje op mijn kop liet vallen de vogende morgen toen ze ze vasthield voor Robbe.
Ondertussen ben ik het al best gewoon dat hij hier rondhuppelt op drie benen en eentje gewoon meeneemt. En Robbe is het ook al goed gewoon want het gaat best al sneller. Maar kijk, dat zijn momenten dat je blij bent met wat je hebt en wij zijn bij de gelukkige: wij hebben al vier poten die perfect op elkaar afgestemt zijn ;-) En bovendien kan een zus er niet mee aan de haal, en kan je ze ook nergens achterlaten of laten vallen ;-)

Fluutlessen

Zondag kregen we les van een andere meester op de hondenschool. Ik heb geprobeerd om hem zo hard te fixeren dat hij wegging maar het heeftniet mogen baten. Meester Bert bleef gewoon weg en we gingen met hem aan de slag. Nu, aan de slag? Veel heb ik niet gedaan, gewoon lekker mijn eigen ding. Lekker veel kijken naar die andere hondjes, even spelen met mijn witte vriend die gezellig terug bij mij kwam en tot slot nog een mooi liedje liggen janken. Baasje werd horendol omdat ik niet luisterde :-p
Bovendien trok ik haar lekker vanlinks naar rechts zodat ik toch maar wat dichter bij mijn vrienden kwam. De volg? Had ik daar dan al van gehoord? Toen de meester mijn riem overnam en de volg deed sprong het me te binnen wat ze nou juist van me wilden maar daarna... Zo snel als het me te binnen schoot zo snel was ik het terug vergeten. Baasje dus helemaal gefrustreerd het plein af maar gelukkig niet boos.
Gisteren dus maar opnieuw geprobeerd. Zondag morgen waren we eerst gaan wandelen en daarna nog met de kids in het park wat gedold. Nu niets op voorhand ind e hoop dat ik wat meer aandacht zou hebben voor baasje. Aandacht had ik zeker en vast...alleen voor het verkeerde ;-) Dat gras lag zoooooooo zacht dat ik hetn iet kon laten er in te rollen. Baasje heeft een ganse tijd met de begeleidster staan praten over mijn gedrag en daarna probeerden we het nog een keer. Maar ik had het wel gehad met die oefeningen, spelen ging ik met al mijn vrienden die er waren. En dan plots ging baasje met mij de andere kant uit, recht naar de auto. Koffer open ik er in en deurke toe. Zonder een woord te praten tegen mij...ik snapte het niet maar ging me er zeker niet aan storen. Ging ik geowon lekker zitten kijken wat de anderen deden toch. Maar de lol ging er al snel van af dus heb ik me maar neergelegd en gewacht tot ze kwamen. Toen ze eindelijk in de auto stapten kreeg ik geen enkele blik en reden we naar huis. Baasje heeft me zelfs niet uit de auto gehaald thuis maar baasje Danny nam me mee. Later bleek dat baasje boven de WC hing maar goed , ik vond het allemaal maar raar.
Ik hoop maar dat ze het de volgende keer niet herhalen want ik vond er maar niets aan...