Waar...

Phoeh, net een wandelingetje gedaan met baasje en het was me wat spannend! Natuurlijk was het al donker toen we buiten de deur stapten, ik voelde gewoon dat ik op mijn hoede moest zijn. Er hing een vreemd sfeertje, ik hoorde van alles achter mij. Ritselende bladeren, schaduwen die eens voor ons, dan weer naast ons kropen en wie liep daar aan de andere kant van het park...
Er stapten twee mensen uit een auto en die kwamen net achter mij aan een deurgat staan. Voet moest niet meer, doorstappen wou baasje want je kan je wel voorstellen dat ik ze met een luide blaf weg wou jagen. Eindelijk dan toch het grasplein aan het zwembad bereikt maar ook hier hou ik alles scherp in de gaten. Ik snuif alle geuren op, heb tot in mijn ooghoeken iedereen zien passeren.
En dan, gieieieieieieieierende banden onder een donkere wagen die wegstuift naar de brug. "Wat een gek is dat hé meid" en ik kan haar niet meer dan gelijk geven. Het zet me nog scherper, zeker als hij wat later terug voorbij rijdt en ik baasje achter haar zie kijken. Wat verder op ons pad nog maar een verdacht voorwerp. Rond, zwart met rare tekeningen en een riem...een motorhelm. Heel traag besluip ik hem op zoek naar een hoofd. Gelukkig zit dat er niet meer in dus ik kan verder. Wie weet kom ik het nog wel tegen en ja hoor. Ik vind het hoofd met gans het lichaam er nog aan, helemaal in zijn blootje op een zwembroek na. Maar hoe komt die nu zo heel hoog achter dat raam van het zwembad? Daar heb ik nog nooit iemand gezien en van waar blijven die schaduwen toch komen??
Verder door naar huis blijf ik op mijn hoede. De man die plots achter ons opduikt blijft gelukkig staan als ik hem toeblaf. Maar we moeten door van baasje, dan kan hij door het hekje van zijn arts waar we voor staan. Nog maar eens een fietser en brand daar geen licht aan de voordeur waar ik net die dame probeerde weg te blaffen...
Het laatste obstakel is de buurman die we tegenkomen aan het einde van het park. Ik moet hem nog steeds niet en blaf ook naar hem maar hij is niet onder de indruk. Hij doet heel hard zijn best om me te lokken en me te strelen. Wat dichter wil ik wel gaan maar als hij denkt me te strelen dan is hij mis. Ik ga liever wat ruiken tussen de struiken en ik spring er maar meteen in. Gans mijn lijf zit veilig weggestoken en alleen mijn kop steekt er boven uit. Baasje vind het echt grappig en is benieuwd hoe die struiken er morgen uit zien in het daglicht na mijn gekke sprongen... Zal me worst wezen, ik zat op mijn gemak en op veilige afstand van de buurman. Gelukkig ging hij zijn weg en gingen wij op weg naar huis. Lekker een pot eend en een verse sardien binnen smikkelen...

Selectief doof...

Zondag was het dan eindelijk zo ver. Ik mocht terug naar de hondenschool. Eerst maar al een wandeling met baasje en net voor we vertrokken opnieuw wat gevoetbalt met de kids. Baasje hoopte daarmee te bereiken dat ik een beetje rustiger op het plein ging geraken maar het was allemaal moeite voor niets hoor. Als we parkeerden zag ik al mijn vriendjes terug en de koffer was nog niet helemaal open of ik stond al op de grond. Het was zo glad op de parking dat ik in al mijn enthousiasme gewoon baasje meetrok over het ijs. Nou daar kon ze dus niet echt mee lachen maar ik wou zooooooooooo graag naar de anderen toe :-(
Dan maar in onze groep, hoewel groep...meester Bert, ik en één ander nieuw vriendje. Dat was onze groep vandaag. Wel een leuk nieuw vriendje, hij trok zich regelmatig even los en kwam dan naar mij om te spelen. Dikke foei van baasje pfffffff. Regelmatig ook mijn ogen de kost gegeven of ik verder op het plein nog nieuwe hondjes zag en of ik iets van hun kon opsteken. Baasje? Daar zag ik zo af en toe eens wat stoom uit de oren komen omdat ik selectief doof was voor de opdrachten maar ach, ik weet dat ze niet kwaad is. Vooral omdat ze zag dat ik echt voor iedereen selectief doof was, dus ook voor meester. Ik luister in de gewone wandelingen best al véél beter dan daarvoor dus daar moet baasje het nu maar even mee doen...ik denk dat ik op de hondenschool maar even selectief doof blij...veel te veel te zien daar ;-)

Ik word lekker groot...

Ik word lekker groot. Al toen ik een pup was vertelde iedereen mijn baasje dat ik een grote meid ging worden. Dat zagen ze aan mijn pootjes omdat die blijkbaar vrij dik waren. Nu, ze krijgen gelijk: ik word groot. De schofthoogte van een teefje ligt tussen 55 -60 cm en voor de reuen tussen 60-65 cm. En met mijn 62 cm steekt ik er dus bovenuit. Ik ga mijn mama achterna want die was ook best groot vind baasje.
Ik vind het niet erg hoor, zie ik lekker alles extra goed en moet ik niets missen. En baasje...die vind het ook niet erg. Moet ze minder bukken ;-) Maar ze is wel benieuwd hoe veel ik nog ga groeien.

Oefenen

Binnenkort gaan we terug naar de hondenschool, dan is de winterstop voorbij. Hoewel, als ik even naar buiten ga voelt het toch nog lekker winter aan hoor aan de pootjes.
Baasje is reuzebenieuwd hoe het gaat gaan want ik heb al die kwispelende staartjes al lang niet meer gezien.
Dus deze week maar al wat extra beginnen oefenen. Maar ja, op mijn leeftijd is het blijkbaar normaal dat ik eens een doof oortje heb dus daar maak ik vollop gebruik van. Een "VOET" moet drie keer gevraagd worden en de "AF"...4,5,6,7,8...zolang ik geen zin heb om neer te liggen doe ik het lekker niet :-p
Er is stillaan een nieuw commando bij gekomen. "HIER BIJ MIJ" Een flauw commando want dat wil zeggen dat ik echt naast baasje moet komen. En dat wordt zo vaak tussendoor geoefend en dan tijdens de wandelingen. Pfffff.... Maar ik kan toch niet altijd doen alsof mijn oren dicht zitten...
"APPORT" wordt ook opnieuw wat geoefend binnen en eindelijk heb ik door dat baasje echt wil dat ik het in haar handen leg mijn rode balletje. Ik krijg er nu wel een lekker snoepje voor dus daar wil ik het voor doen. Maar op de hondenschool...met al die kameraadjes om me heen en dat lekker ruikende plein onder mijn voeten...
"ZIT VOOR" daar heb ik helemaal geen zin voor. Ik ga wel mooi voor mijn baasje zitten maar niet recht, soms met mijn kont links of rechts, moeilijk dat baasje kan doen joh. als ze dan "DICHTER" vraagt ga ik wel lekker dicht tegen haar aanzitten maar blijkbaar zit ik nog niet recht genoeg. Ach we oefenen wel wat verder. Zolang ze er maar niet voor op een stoel gaat zitten. de vorige keer schoof ze daarmee achteruit en dat geluidje vond ik alles behalve.
Nog drie keer slapen en dan zijn we weg naar de hondenschool en in die tijd oefenen we nog even goed verder. Benieuwd of er iets nieuws bij komt op de hondenschool...