En nog meer sneeuw...

De sneeuw blijft maar uit de lucht vallen. En nu de kids in kerstvakantie zijn hebben we dus echt alle tijd om elke keer opnieuw in de sneeuw te gaan rollebollen. eerst maar eens mooie foto's gemaakt waar ik met de kids op sta ( om baasje blij te maken)

En daarna gewoon terug het beest in ons loslaten. Er worden ballen gegooid (en opgegeten), af en toe wat rondlopen om op te warmen, Bert zoeken en opvangen als hij terug eens uit de lucht komt gevallen en...
Eindelijk geraak ik bovenop die hoge berg zand in het park. I'm the king of the world!!


Baasje vind het iets minder leuk dat ik zo hoog klim omdat ze schrik heeft dat ik mijn pootjes pijn ga doen als ik naar beneden kom. Maar ik vind het veel gevaarlijker dat ze zo plots in mijn baan gaat zitten om foto's te maken. Soms wordt dat echt REMMEEEEEEEEEEEN!!

Oh en weet je dat ze het hier nu ook gevonden hebben om een boom binnen te stellen? Ze hebben hem helemaal versierd met lichtjes en boa's en glazen ballen. Een kerstboom noemen ze dat, maar ik snap niet waarom het moet. Met de mensen in de kerststal die er onder staat heb ik ook al kennis gemaakt. Ik gaf ze een vriendelijke natte neuzen-goeie-dag maar veel reactie kwam er niet ;-)

Ik heb het wel gezien en gesnoven met die boom en laat het maar voor wat het is. Tot grote vreugde van baasje.

Nog meer sneeuw...

Mijn eerste stapjes in de sneeuw waren stapjes in heel weinig sneeuw maar het is blijven komen tot er een prachtige laag lag. En tot mijn groot plezier gaan we met de kids in het park. Eén tegenvaller: er zit nog een hond in het park en die heb ik natuurlijk meteen in de smiezen. Ik kan er niet aan doen en moet hem echt vanalles en nog wat toeblaffen. Baasje wordt er horendol van. Het loopt helemaal uit de hand als het baasje van die hond het nodig vind om onze richting uit te komen en net voor mijn neus te passeren. tot mijn grote spijt moet ik dus binnen gaan zitten, baasje wil niet dat ik zo trek enblaf. Maar het kwaadste van al is ze op die meneer die het echt nodig vind om me uit te dagen. Terwijl er nog ongelofelijk veel plaats was aan de andere kant van het park.
Gelukkig is de dag nadien het park nog altij deven wit en zitten er nu geen hondjes in het park. We kunnen dus helemaal genieten van dat witte goedje. Enorme bollen sneeuw worden in de lucht gegooid en met plezeir spring ik er naar toe om ze in de lucht vast te nemen en op te eten...

Elk bolletje die de kids maken hou ik in de gaten in de hoop dat ze het in de lucht gooien...

soms zijn de bollen echt te groot om te gooien maar dat wil niet zeggen dat ze zo maar ontsnappen ;-)

En nog wat later spannen de kids samen en bestrooien ze met sneeuw. Nu ik vond dat niet echt heel erg ;-)


Baasje heeft zelf niets naar me gegooid...die was enkel foto's aan het maken. Ongelofelijk hoeveel ze er heeft gemaakt maar ze is héél blij want ze heeft me in volle actie, lopen, springen, alles in de gaten houden,uitrusten... Allemaal kan ik ze niet laten zien maar...

Sneeuw

Elke keer ik mijnbaasje zie binnen komen ziet ze er een beetje anders uit. Ze lijkt wel wat ouder, haar haar is helemaal wit. Ik heb in de tuin ook wel al gemerkt dat het daar helemaal wit is. Het is koud en het kraakt onder de pootjes. Ik vind het best wel raar allemaal. Als alle kids naar school zijn neemt baasje me dan mee om in het park te gaan wandelen. Ik vaind dat natuurlijk helemaal leuk en kijk, ook vooraan ligt alles wit. Zelfs nog witter dan daarnet in de tuin. Baasje vertelt dat dit sneeuw is. Ik vind het best wel leuk en al helemaal als ik vrij krijg en ik er door mag gaan rennen. Natuurlijk heeft baasje ook al een fototoestel meegenomen en voor héél even wil ik best gaan zitten in de sneeuw.

Gelukkig moet ik niet te lang blijven zitten want het is best wel koud aan mijn derrière. Ik vind het helemaal geweldig en spurt van links naar rechts. Hier een hap van die sneeuw , daar een hap in de sneeuw. Lekker hoe dat smelt in de muil. Bert is ook mee maar die kan even niet op tegen die sneeuw ;-) Het is gewoon veel te lekker.

Nog even de neus in de sneeuw om er dan weer op los te happen. Baasje vind het nu wel genoeg en neemt me terug mee naar binnen. Ze heeft schrik dat ik ongemakkelijk wordt van al die koude sneeuw. Maar ik hoor dat we zeker nog eens terug gaan en hopelijk met de kids. Ik hoop dus dat het vandaag lekker blijft sneeuwen...