10 minuutjes...

Vandaag komt er heel wat bezoek over de vloer. Eerst een vriendin van mijn baasje die haar kleintje komt afzetten. Als ze aankomen moet ik op "DEUR" op mijn vertrouwde plekje gaan zitten en wachten tot de deur open en dicht gaat maar ik ben toch niet zo tevreden wie er allemaal binnen komt. Dus ik begin maar te blaffen en hou niet op tot baasje me los laat en ik kan gaan snuffelen. Alleen zo weet ik zeker of die mensen wel te vertrouwen zijn. Ik ruik best veel hond dus ze moeten wel te vertrouwen zijn... Met dat kleine ventje moet ik toch nog een overeenkomst sluiten. Ik wil enthousiast in zijn gezichtje likken maar hij vind dat niet leuk en probeert me van zich af te slaan. Baasje is dus extra attent en houdt ons super goed in de gaten. Af en toe ga ik toch even bij hem om te kijken of hij nu al zin heeft om zich te laten aflikken maar ik krijg steeds een slag en een schop... niet dus...

Wat later komt er nog bezoek. Baasje haar zus met haar gezinnetje en ik blaf terug heel wat van me af. Ik vertouw die vijf niet zomaar en ik stap dus weg terwijl ik luid blaf om hun bang te maken. Maar ik krijg ze niet buiten geblaft dus ga voorzichtig van achter en onder de tafel verder blaffen. Pas als ik van die drie kinderen wat vleesjes krijg heb ik door dat ze heel goed meevallen. Die meneer moet toch iets harder zijn best doen om mij te overtuigen maar uiteindelijk laat ik zien dat ik zelf ook best wel meeval ;-) Ze kunnen dus rustig heen en weer lopen in mijn huis ;-))

Om mijn aandacht ook even van dat kleine ventje te halen krijg ik van mijn baasje voor de allereerste keer... een eendenkarkas. Hoe eikes? Helemaal niet! Op een dekentje dat makkelijk in de was kan duurt het precies 10 minuutjes voor ik dat karkasje soldaat heb gemaakt. Wat kraken, wat vlees aftrekken en smikkeltje hier en daar en kijk, helemaal op! 10 minuutjes...mijn baasje had een iets groter dier moeten zoeken om mij lang zoet te houden ;-))

De kwaliteit van de foto's zijn ietsjes minder maar baasje wou ook heel goed in de gaten houden dat dat kleine ventje niet in de buurt kwam. Hij zou dat lekkers maar eens komen weghalen! Ikzelf was ook heel erg op mijn hoede als er maar een poes in de buurt kwam. Een kleine grom en een boze blik...dat hield ze wel uit mijn buurt. Dit lekkers was echt alleen voor mij! Kan je mij dat kwalijk nemen? Ze zullen jou stukje chocolade maar uit je vingers komen wegsnoepen ;-)

Wat een rare kwiebussen...

Zondagmorgen en terug naar de hondenschool. Het is best koud aan de buik en aan de pootjes want het gras is precies wat bevroren. Maar ik ga toch flink in "ZIT" en "AF" want baasje heeft inderdaad dat lekker vlees mee. Baasje vind het wel erg voor me maar wil me toch vaak neer laten liggen. Zo hoopt ze straks te zien of ik meer uitslag krijg van dat gras.
"VOLG" gaat best wel vlot zegt baasje, maar dat komt wel omdat ze met dat lekkere vlees voor mijn neus zwaait ;-) Alleen als ik haar moet volgen door over banden te stappen heeft ze me niet beet. Ik rek me zo ver uit als ik kan en dan stap ik gewoon naast de banden. Ik hou het vleesje héél goed in het oog dat wel maar over die banden, toch maar niet. Op die grote wiebelplank wil ik best wel gaan staan. Alleen een grappig gezicht zegt baasje omdat ik zo goed als ik kan probeer te balanceren zodat ik niet naar beneden glijdt.
"Ohoh." "Oooh dat wordt goed!" Huh? " Huh mensen we gaan gewoon door met onze hondjes, zeker niets laten merken en niet anders reageren. Zo geef je je hondje de boodschap dat het allemaal OK is." Wat een opschudding voor zo een grote ballon die net voorbij het veld opstijgt en over ons veld vliegt. Een hele hoop van mijn kameraden beginnen opgewonden te blaffen naar die blauwe ballon. Ik vind het eigenlijk interessanter om te zien hoe ze zich opjutten over zoiets simpel. Maar ik blijf kalm en ga mooi terug bij baasje staan als ze me roept. Ik moet "STAAN" en ik wil dat best doen...voor een vleesje ;-)
Daarna gaan we nog nieuwe dingetjes uitproberen..."APPORT" Ik mag de lange lijn aan maar ik heb zo lang moeten wachten en stil zitten dat ik eigenlijk een beetje opstandig wil zijn. Ik laat me dus niet zomaar van lijn veranderen en speel wat met dat losse touw. Een "FOEI!" van de meester zet me even met mijn pootjes op de grond (maar echt maar héél even) en dan beginnen we lekker te spelen met mijn apportspeeltje. Baasje gooit het weg en ik spurt er achter aan. " Goed zo Nena, kom hier, kom meid."...dat hadden ze gedacht...
Eindelijk heb ik een lange lijn aan en ik voel me zo vrij als een vogeltje in dat zachte gras. Spurt naar links, roef naar rechts en sjoef terug vooruit, hard in de rem en overkop. Even stilliggen en roesje in volle vaart naar baasje toe. Iedereen staat er bij en kijkt er naar. En baasje moet eigenlijk in haar vuistje lachen maar verontschuldigt mij bij de meester. Ik ben gewoon even in een zotte bui en hou zo van lopen en rennen in gras...
Maar wat rustiger worden op de volgende oefening. Daar hebben ze ijzeren "brugjes" gezet en eigenlijk moet ik er over springen. Maar ik ben zo goed aan 't kijken naar dat vleesje dat ik er gewoon tegen knal. Fout van baasje maar bij het tweede heeft ze het door dat dat vleesje niet zo goed mag te zien zijn. Ik loop het tweede echter gewoon omver. Waarom er over als ik het plat kan leggen en er gewoon over heen stap?? We oefenen nog een paar keer maar ik zal toch nog wat moeten oefenen om het iets eleganter te kunnen ;-)
Ja 't was een leerrijke les... En om het voor baasje helemaal goed te maken ga ik echt bijna helemaal in volg het veld af. Sjapeau en een applausje voor mij ;-))

T.V.

Wat is het toch een raar ding dat bakje met bewegende beelden. Zo vaak lig ik hier gewoon wat te rusten en dan hoor ik verschillende geluiden. Een hond die blaft maar die zit blijkbaar in dat bakje en loopt hier niet zomaar rond. Racende wagens, poezen,vogels en nog zoveel andere zaken...
Elke keer terug laat ik me vangen en kijk ik op maar dan zie ik dat het van de T.V. komt...
Ik heb ook al teruggeblaft hoor en dan vraag ik me af of dat hondje aan de andere kant mij dan ook kan horen. Ik heb nog nooit reactie gekregen maar misschien ooit?

Tritia was jarig...

Woensdag zijn we niet naar de hondenschool gegaan. Tritia was jarig dus kwam er bezoek van haar meme Gent. Dat er voor zo een verjaardag slingers omhoog gehangen werden vond ik best wel leuk om te zien. Ik heb stiekem gehoopt dat de poezen er eentje losprutsten zodat ik er even aan kon trekken ;-) Ik heb dus ook kennis gemaakt met ballons en heb er natuurlijk eentje kapot gebeten. Ik heb ze liever als ze nog slap zijn ;-))
Zaterdagmiddag kwam er dan nog bezoek om Tritia haar verjaardag te vieren. Haar meme Ilse met haar hele lange vriend en twee kleine kids. Eentje was zo klein dat het nog niets zelf kon...daar heb ik natuurlijk even goed aan geroken. En dat andere zoontje...we waren allebei een beetje van hetzelfde kaliber ;-) Hij probeerde te prullen en te slaan naar mij, ik probeerde hem omver te springen. Baasje heeft ons dus wijselijk een beetje uit elkaar gehouden.
Ik vraag me af of ze voor mijn verjaardag ook zo slingers ophangen en of ik dan ook cadeautjes krijg...

Allemaal kindjes...

Vandaag ga ik met mijn baasje mee om de kinderen van school te halen. Eerst een mooie wandeling en daarna door naar Robbe zijn school. We moeten nog even wachten voor de bel gaat dus leg ik me maar neer tussen de benen van twee dames waar mijn baasje mee staat te praten. Af en toe strelen ze me even en ik geef geen kik. Kijk ze even lief aan uit dank natuurlijk. En daarna loopt zowat die hee school leeg. Het ene kindje na het andere passeert me, soms met mama, soms met papa... Eentje is zo lief en zwaait naar me, daar wil ik graag even goeiedag tegen zeggen maar ik moet toch blijven zitten van baasje. Dus leg ik me terug neer en kijk het zo allemaal even aan tot Robbe eindelijk bij mij is. Even wat gek doen met hem, me laten strelen op mijn buik en dan gaan we door naar de school van Erica. Ook daar komen er twee dames naar me toe en vragen mijn baasje of ze me mogen strelen. Geen enkel probleem hoor, ik geef ze een lieve lik terug ;-) En als ook daar alle kindjes uit de school stormen zit ik mooi recht te kijken tot Erica er is. Een flinke knuffel van haar later heb ik het wel gezien. Baasje blijft nog even met me staan, maar ik ga gewoon in een hoekje neerliggen. We gaan dan maar door naar huis en ik ben helemaal blij als we thuis zijn want ik heb zo een dorst! Ik mag niet naar binnen dus brengt het baasje drinken naar buiten. Wanneer ik dan wel naar binnen mag? Een plasje in de tuin (i.p.v. in de living) later ;-)

Skate-girl

Moest je mijn baasje horen lachen...ik had het skateboard ontdekt van de kids en omdat ik dat nog niet kende moest ik het toch onderzoeken. Dus ik zette er één pootje op en hé...dat ding rolde weg! Dus zette ik er mijn tweede pootje op om het tegen te houden maar dat board trok mijn voorpootjes steeds weg van onder mijn lijfje. Ik hoppelde er dus met de achterpootjes maar achteraan. Voor ik het wist stond ik een gans eind verder in de living voor ik er af kon springen. Nou zo snel zie je mij daar niet meer op...ik loop liever met de pootjes op de grond, dat gaat trouwens even snel hoor.
Waar ik met mijn kleine verstand ook nog niet bij kan zijn die figuurtjes die in die grote glazen deuren en uitstalramen wonen. Elke keer als ik langswandel is dat beestje daar ook, maar als ik stop met bewegen dan stopt dat beestje ook. Er zijn er zelfs die identiek op mijn baasjes lijken. Soms twijfel ik echt naar wie ik nu moet gaan kijken...Héél bizar hoor.
En vandaag ook een nieuw commando tijdens de oefeningen. " STA" en dan lokt baasje me met een kaasje een beetje vooruit. Ik heb het nog niet helemaal door want als ik dat kaasje zie wil ik natuurlijk gewoon lekker op mijn poeppie zitten om het op te smullen en dat mag blijkbaar niet... Zou ik echt op mijn 4 pootjes moeten blijven staan? Ik zit veel liever...
Komt wel goed, maar het gaat best snel hoor al die commando's. Maar het beste dat ik er steeds iets lekkers mee kan verdienen ;-)

Terug een weekje ouder

Het is dinsdag dus ik mag mezelf een weekje ouder noemen. Baasje wil dus terug met mij op de weegschaal maar de batterij laat ons in de steek. We gaan dus de oude wijzerversie gebruiken...en hierop weeg ik ongeveer 8 kilo. Met die wijzers zie je geen 100 gram verschil natuurlijk maar na de weging bij de dierenarts moet die +/- 8 kilo wel juist zijn. Meten lukt ook niet zo heel goed...ik laat me wat te veel doorzakken als ik merk dat baasje iets op mijn rug houdt. Maar we moeten toch vaststellen dat ik terug gemiddeld drie cm gegroeid ben op de laatste week. Baasje krijgt dus weer maar eens gelijk dat ze me echt ziet groeien ;-)
Toen we deze avond nog even gingen wandelen heb ik ook kennis gemaakt met een dalmatier die hier twee huisjes verder woont. Een teefje dat ik eerste even besnuffelde...en waar mijn haar voor de eerste recht bij ging staan! Maar daarna wou ik er wel graag even mee spelen dus ik ging wat rond haar staan springen en door de pootjes heen met de poep in de lucht... Ze had er niet veel aandacht voor en ze ging ook al vlug met haar baasje door. Had baasje mij nu niet tegengehouden was ik wel gewoon met haar mee naar haar huis gestapt. Misschien een andere keer baasje?

De Zelzaatse brug over...

Vandaag kwamen dus de nichtjes en het neefje van mijn kids spelen. Hele toffe kids hoor want ze hadden veel aandacht voor mij en als ik moe was lieten ze me lekker slapen. We hebben ook samen gewandeld in het park en toen ze zich even verstopten heb ik ze ook zo goed als ik kon gezocht...zij hadden namelijk ook zo lekkere kaasjes van mijn baasje gekregen ;-)
Vandaag verder nog veel nieuwe dingen. Omdat het terug best wel warm was heb ik 's middags mijn eerste ijsje gekregen. Een klein ding dat mijn baasje KONG noemt zat gevuld met bevroren yoghurt en geraspte appel. Mijn eerste probleem was dat die kong dus niet zomaar bleef liggen maar veel te makkelijk wegrolde. Na een tijdje had ik dat toch een beetje onder de knie en heb ik me heerlijk uitgeleefd. Ik vond het zo lekker dat ik de kong van Bono ook geplundert heb. Hij wou het helemaal niet hebben en het lag daar al meer dan een uur. Enkel Garfield heeft er ook wat van genoten. Nu, voor mij mag mijn baasje dat nog eens maken hoor!!
En dan de avondwandeling...we gingen iets nieuws proberen en ik hoorde mijn baasje praten over een brug. Eerst langs de straatkant helemaal tot op het einde...geen gras deze keer maar ik kon daar mee leven ;-) Dan via een smal padje naar die grote straat waar al die luide auto's steeds voorbijrijden. En voor ik het wist liepen we op de straat zelf! Auto's, mobilletjes, fietsers,...allemaal bolden ze me voorbij. De een al luidruchtiger dan de ander maar ik liet hun niet merken dat ik het liefst wat stiller had. Ik ben gewoon doorgestapt dus baasje was heel lief voor me en bevestigde steeds hoe flink ik wel was. En toen we boven kwamen maakte ik eindelijk kennis met die brug. Iets dat dus blijkbaar vrij hoog zweeft met klotsend water eronder. Héél interessant, vooral dat klotsende water. Zouden daar visjes inzitten? Ik ben gewoon regelmatig eens gaan neerzitten om het allemaal in mij op te nemen. Of ik stak mijn snuit even door de tralies heen. Ik kreeg ook steeds andere ondergronden onder mijn pootjes, zelfs mijn baasje Tritia merkte op dat het steeds veranderde. Maar dat viel best wel mee en het hield mij niet tegen. Wat ook zo raar voelde was dat die grote vrachtwagen er in slaagde om die brug zo te laten daveren...heel raar hoor die trillingen door mijn teentjes heen ;-) Het was best wel wat luid die vrachtwagen maar ik was niet echt bang! Dikke pluim dus terug voor mij. Eens we aan de overkant waren kreeg ik van mijn baasje ook nog eens het commando om af te gaan liggen. Blijkbaar wou ze even zien of ik op die rare ruwe gebubbelde ondergrond ook zou gaan liggen en tja...ik laat me niet kennen hé ;-) Daarna gewoon terug naar de overkant, even tussen de tralies kijken en wat ruiken...
Baasje was echt heel trots op mij en zeg nu maar zelf...had ze daar niet het volste recht toe ;-))

Waar is die schaduw?

Zondagmorgen dus de hondenschool op het programma. Ik rij ook voor de eerste keer in de koffer naar daar. Ik probeer om te protesteren en zo mijn gelijk te halen maar het mag niets uithalen. Even spring ik op om buiten te kunnen kijken maar baasje zegt dat dat niet mag. Er zit niets anders op dan gewoon lekker te gaan liggen. Gelukkig zit baasje nog net voor mij op de achterbank en krijg ik af en toe iets lekkers omdat ik flink ben ;-)
Op de school ben ik natuurlijk blij dat ik al die hondjes terug zie maar...wat is het warm! Dus vanzodra we op het plein staan zak ik terug door mijn pootjes. Deze keer terug de andere leerkracht en ook zij stond erbij en keek er naar omdat ik zo loom was. Tja mensen, jullie moeten maar eens met zo een dikke zwarte vacht in de volle zon rondlopen. Dolblij ben ik dus als ze een pot water op het veld brengen en ik wat kan drinken. Mijn poot steek ik er met veel plezier ook even in om wat af te koelen. Daarna doe ik zoals ik al gans de tijd doe...kijken waar mijn baasje haar schaduw is en mij daar dan neerleggen. Als baasje opzij gaat...schuif ik gewoon mee op. Naar mijn tandjes kijken is dus geen enkel probleem, te loom om te reageren. En die grote felgekleurde paraplu die draaien ze maar zot naast mij ...ik kan me hiervoor echt niet rechtstellen. "VAST" en "LOS"...zal voor een andere keer zijn...wie wil er nu in een touw bijten op dit moment. Na de les praat baasje nog even met een andere trainster omdat ik de gewoonte heb mijn kinderbaasjes iets te enthousiast te begroeten als ze 's morgens opstaan. Ik hap dan lekker in hun pyama omdat ik blij ben dat ze terug wakker zijn. Baasje krijgt wat tips mee om te proberen. De trainster bevestigt ook wat mijn baasje al dacht...ik ben een onderdanig pupje. Twee keer hoor ik ook dat ze denken dat ik ouder ben dan dat ander duits herder teefje bij ons in de groep...terwijl ik twee weken jonger ben. Baasje vroeg zich al af of ik rimpeltjes had gekregen en er zo ouder uit zag ;-) Ik ben nu eenmaal goed aan het groeien...
Thuisgekomen is mijn kaars helemaal uit en ik slaap gewoon de middag door. 's Avonds gaan we dan nog even wandelen. Terug naar het wegeltje waar ik allemaal auto's zie en hoor passeren. Ik besluit mijn baasje maar eens blij te maken en ga zelf steeds iets dichter bij die drukke weg gaan staan en leg me uiteindelijk neer in het hoge gras. Als ik echt bang ben kan ik dan nog wegduiken ;-)) maar eigenlijk steek ik elke keer benieuwd mijn snuitje omhoog. Goed he voor iemand die bang is van voorbijrijdende wagens!! Morgen komen er twee nichtjes en een neefje bij ons spelen...zouden ze met mij ook willen spelen?

Zo veel ontdekt...

Ik ben een paar daagjes niet langs geweest maar ik had zoveel te ontdekken dat ik er niet toe kwam. Baasje Danny had een verlengd weekend, het was mooi weer dus...

Maandag 17 augustus 2009

Mijn baasjes blijven vandaag rustig thuis. Gewone gang van zaken dus. Wat wandelen, wat spelen, wat slapen en dat allemaal met mijn ene oor helemaal recht! Elke keer zie ik mijn baasje kijken naar mijn oor. Ik denk dat ze het prachtig vind. Nu alleen mijn andere oortje nog maar dat hangt nog helemaal flappie.
's Avonds gaan we nog even gaan wandelen maar plots komen de kinderen aangestormt "Ze zijn er!" en mijn baasje duikt achter de struiken. Pas als een auto geparkeerd is en de bestuurder ook de deur achter zich heeft dichtgetrokken van ons huis wordt ik op de arm genomen en sluipen we de tuin binnen. Daar wordt ik op de grond gezet en gaat mijn baasje gewoon langs achteren naar binnen. Ik snap er niets van en loop haar gewoon achterna. In de living zie ik drie mensen staan en ik wordt opnieuw bewondert. Ik moet echt wel gaan geloven dat ik een schoon snoetje heb ;-)
Die mensen hebben ook een klein hondje mee en ik en Bono willen natuurlijk op onderzoek uit. Ze laat zich niet zo makkelijk besnuffelen maar heeft wel het voordeel dat ze zich in de zetel achter haar baasje kan verstoppen. Een paar keer is ze maar op de grond gekomen en 1 keer heb ik ze dan ook helemaal onder mij gekregen ;-) Vond ze niet zo leuk blijkbaar maar eigenlijk wou ik alleen maar spelen. Nu ja, we hebben nog een tijdje geprobeerd om elkaar wat beter te leren kennen maar daarna waren we te moe. Fleurke, Bono en ik zijn gewoon in slaap gevallen en plots was ze weg. Misschien tot de volgende keer Fleur?

Zondag 16 augustus 2009

Als mijn baasjes vandaag allemaal wakker zijn gaan we terug weg met de auto. Wat is dat toch met die mensen...ze hebben toch ook voeten? Ok geen vier zoals wij maar toch twee...is toch ook de moeite;-)
We komen terecht op iets wat lijkt op mijn hondenschool. Een klein gebouwtje, een groot plein met veel speeltjes en héél veel honden. Veel te snuffelen dus maar toch blij als mijn baasjes zich op een stoel neerploffen. Ik plof gewoon onder tafel neer in het zachte gras en besluit geen poot meer te verzetten. Laat die honden maar voorbij komen, laat ze maar blaffen, 't zal me worst wezen. Alleen dat luide klappen van al die mensen haalt me een paar keer uit mijn slaap. En telkens vraag ik me af waar dat voor nodig is maar even snel leg ik mijn hoofdje weer neer. Ook als de vrienden van mijn baasje er bij komen zitten laat ik me niet van onder de tafel lokken. Ik wil best wel eens mijn ogen open trekken of even op de schoot maar verder doen ze maar. Ook in de auto naar huis laat ik mij niet kennen... 's Avonds is een paar andere mouwen ;-) Ik heb nu wel genoeg energie voor tien en dat zullen ze geweten hebben. Een wandeling in het park kan me een klein beetje laten uitrazen maar 's nachts...speel ik toch gewoon ekker nog wat met de poezen ( of probeer het toch maar ze lopen steeds weg :-( )


Zaterdag 15 augustus 2009

We stappen vandaag in de auto en ja je raad het al...ik heb daar eigenlijk niet zoveel zin in. Af en toe wat neuten, wat links en rechts op baasjes schoot... Het duurt best lang eer we er zijn en ben dan ook dolgelukkig als ik kan uitstappen en even in het frisse gras kan gaan liggen...het wordt warm vandaag. Terwijl ik even geniet in het gras neemt mijn baasje een raar machientje dat een vervelend geluid maakt. Er moet eenband opgeblazen worden, ze doen maar ik stoor me er helemaal niet aan. En dan even wandelen...ik ben benieuwd waar we nu eigenlijk heen gaan. Na een tijdje krijg ik zand onder mijn pootjes en komen hele hoge sprieten gras me kriebelen in mijn neusje. Allemaal mensen die neerzitten in het zand, plastieken spulletjes op de grond...zouden wij ook zomaar neerzitten op de grond? Ja dus, en er wordt zelfs een tentje opgezet. Dat wordt dus mijn plekje ;-) Als de baasjes met alles klaar zijn nemen ze me mee naar iets wat de zee noemt. Ik wil het best wel eens onderzoeken en ga er met mijn pootjes in..wat later mijn baasje achterna maar helemaal gerust ben ik er toch niet in hoor. En mijn poepje is ondertussen ook terug nat dus dat maak ik snel even proper. Maar mijn baasjes vinden het blijkbaar wel heel leuk dat water dat zo heen en weer gaat. Na een tijdje heb ik het wel gezien en wil eigenlijk liever terug naar mijn plekje. Daar val ik gewoon heerlijk in slaap en laat alles wat aan me voorbij gaan. Als ik wakker word en mijn baasjes aan een smeltend ding zitten te likken krijg ik ook een lekker kauwbotje. Ik ben klaarwakker en mijn baasjes nemen me terug mee naar de zee. Ze mogen doen wat ze willen maar ik ga er niet meer in. Heel even worden mijn pootjes nog nat maar that's it! Nog even wat in mijn tentje gaan uitrusten en dan ontdek ik wat er wel leuk is aan dat strand...je kan daar enorm leuke putten maken zeg! Mijn snoetje zit helemaal onder het zand, kraakt tussen mijn tandjes maar dat doet me niets. Dieper zal ik geraken misschien wel tot in Timboektoe! Spijtig genoeg i het dan toch tijd om naar huis te gaan. Ik neem in elk geval een heleboel van dat zand mee in mijn vacht om thuis nog wat verder te kunnen spelen ;-))
Mijn baasje vind het niet zo'n goed idee en leert me thuis nog iets nieuws...hoe haal je zand en zout van de zee uit de vacht van een hondje. Ik wist nog helemaal van niets en ging braaf naar mijn baasje maar wat er toen kwam! Zomaar water uit een ijzeren ding met een slang aan. Ik heb geprobeerd om uit die kuip te springen ( maar mijn baasje hield me tegen), ik het gejankt dat het een lieve lust was ( maar Bono kwam me niet helpen), ik heb het van mijn lijfje proberen schudden maar het bleef maar komen... Mijn baasje heeft me dan geprobeerd te kalmeren door mij te masseren maar het was vergeefse moeite. Ik vond het gewoon niet leuk. Gelukkig mocht ik er daarna toch snel uit en was mijn baasje daar met een handdoek. Ik hoop maar dat ze dit niet te vaak doen want ik denk niet dat ik in die kuip een putje kan graven naar Timboektoe om te ontsnappen...

Vrijdag 14 augustus 2009

Het is vandaag vuurwerk hier op Zelzate en mijn baasje wil me daar graag mee naar toe nemen. Ik ken het helemaal niet dus ben benieuwd wat dat dan wel mag wezen? Maar eerst gaan we nog langs de kermis. Dat ken ik nu toch al een beetje van de vorige keer en wandel rustig mee met mijn baasje. Alleen die attractie met die kleine wagentjes probeer ik toch nog te ontwijken. Ik mag er met een klein bochtje omheen van mijn baasje dus dat was toch wel flink van me dat ik dan zelf liep? Ik krijg ook opniuew ooohs en aaahs en plots wordt ik zelfs even opgenomen door een dame die ik helemaal niet ken. Blijkbaar kennen mijn baasjes haar wel want ze lachen en praten over me heen. Ik word letterlijk platgedrukt door de mevrouw maar het was helemaal niet eng hoor. Na de kermis door naar het park waar ik weet niet hoeveel mensen samen komen. Ik zit lekker in de armen van mijn baasje ( we moesten wat doorlopen) en bekijk het allemaal geïnteresseerd. Als we er zijn gaan mijn baasjes lekker in het gras bij me zitten. Het eerste wat ik zie zijn eenheleboel groene lijnen die heen en weer gaan...is dat nu vuurwerk? Valt heel goed mee, niets om bang van te zijn...KNAL!!!...oh mijn god wat was dat? Zo een luide knal en ik heb niet eens door wat er gebeurde...Mijn baasjes zijn er gerust in en prijzen me de hemel in omdat ik die knal zo goed doorstond. En voor ik het weet komt de ene knal na de andere. Er zijn leukere dingen maar het valt best mee. Ik zit op baasje Danny zijn schoot en mijn baasje geeft me af en toe een lekker stukje worst omdat ik zo flink ben. Na een tijdje heb ik het wel gezien en wil ik toch op mijn baasje haar schoot maar ik blijf rustig dus fluistert ze me heel vaak toe hoe flink ik wel ben met nu en dan een lekker stukje worst. Ook baasje Danny prijst me zo vaak dat ik toch weet dat ze heel trots op me zijn. Nu durf ik best wel even in het gras te liggen ...tussen mijn baasjes in! Veel langer duurt het vuurwerk nu niet meer en we gaan daarna terug naar huis. Het is al best laat geworden. Nog even in de tuin en dan slaappie daappie ...

Auto's

Whoepie, dat lekkere vlees zit terug tussen mijn brokjes gemengd! Ik heb er geen problemen mee om alles terug op te eten en zoals je zelf al raad...ik wandel terug wat met mijn potje af terwijl ik het proper lik ;-))
Vandaag is het zaterdag en baasje Danny is ook gans de dag thuis. Kan ik hem ook wat beter leren kennen. Deze middag wil mijn baasje mij wat laten wennen aan het geluid van voorbijrijdende auto's. Ze heeft gezien dat ik dat niet zo leuk vind als er hier eentje voorbijsnort in de straat. Gelukkig gebeurt dat niet zo veel want ik vind het inderdaad best wel wat eng. Dus gaan we wandelen en als we door het park zijn gegaan steken we de parking van de colruyt over. Ik kan er echt niet tegen en trek soms aan mijn leibandje want ik wil weg van al dat geluid. Al die karren die voorbij ratelen en die auto's die op en af rijden...ik ben echt bang. Zo bang dat ik bijna uit mijn vel schud. Gelukkig laat mijn baasje mij niet in de steek en mag ik snel op de arm. Het blijft eng maar in haar armen voel ik mij toch veel veiliger. Daarna gaat het door naar de markt. De ene auto na de andere snort daar voorbij. Nu, zo snel snorren ze blijkbaar niet, maar er zijn dingen die ik veel leuker vind. Gelukkig zit ik nog steeds op baasje haar arm. Maar kijk wat is dat nu. Drie van de baasjes verdwijnen door een deur...he waar gaan jullie heen? Ik wil mee!! Baasje...komen ze nog wel terug?? Gelukkig wel en ik mag terug op de arm nu. Wat later verdwijnen de andere twee baasjes in een deur...verdorie snappen ze nu niet dat ik dat niet leuk vind. Kunnen we niet gewoon samen gaan?
Als de baasjes terug zijn durf ik het wel aan om wat te wandelen. Wel even zitten tussendoor maar baasje is best wel trots dat ik het al wat beter kan verdragen dat er een auto voorbij komt. Alleen die mobilletjes he, die maken me een lawaai!!
Helemaal moe gewandeld beland ik terug op de arm en zo geraken we ook thuis...slapen en rust...zalig!!