Rust

Vandaag dan toch maar een tripje naar de dierenarts... Ik was al blij dat ik eens de stoep zag maar veel heb ik niet gezien want ik moest meteen in de auto :-(
Ik was helemaal alleen dus ik moest gelukkig niet te lang wachten voor ik binnen mocht. Een luide goeieavond als ik haar neus vanachter het hoekje zie tevoorschijn komen en dan spurt naar de onderzoekskamer. Héérlijke geurtjes want ik weet alle plekjes aan te duiden waar ze blijkbaar geplast hebben vandaag. Zeg nu nog eens dat ik niet goed ruik ;-)
Eerst maar een kijkje in mijn oren en daar was de dierenarts het helemaal eens met mijn baasje; rechteroor ziet er héél goed uit, mijn linkeroortje moet nog wat verder genezen.
En dan mijn pootjes...Als ze langs achteren een pootje neemt om het te bekijken zoals ze bij de paarden doen laat ik gewoon lekker mijn gat zakken. Een subtiele manier om te zeggen dat ik liever neer ga liggen. Bij mijn eerste pootje hoor ik " Oh maar dat valt nog goed mee." dus ik ben er gerust in. Alleen bij mijn tweede pootje is het al minder positief. Daar is het toch nog steeds een fameuse wonde aan mijn ene teen. Het doet haar zelfs een beetje denken aan een blaar. Vraag blijft dus of ik op een te harde ondergrond te wild ben geweest of op losse steentjes. Naar een allergie is ze wel vrij zeker dat dit er niet mee te maken heeft. Het zou zo geen "mooie" wonde zijn ( Ja hallloooooooo!!) Dus heb ik maar antibiotica mee om van binnen uit ook de wonde en de kleine ontsteking die ze dacht te zien te lijf te gaan. Verder nog roze ontsmetting en rust rust rust.
Doeme toch, ik zie mijn avondje Izzy onder mijn neus schuiven. Ik ga dus maar meteen in de platte rust en slik netjes mijn pilletjes ( die bovendien echt lekker zijn dus zou niet weten waarom ik zo een lekker snoepje laat liggen)
Ik hoop echt dat alles vlug genezen is want wandelingen zitten er niet in, misschien niet naar Izzy... ik hoop dat baasje voor mij nog leuke dingen plant ook :-(
Maar we hebben vandaag toch terug wat geoefend en ik ruik al een nieuwe lading koekjes in de oven... dat wordt smullen precies.

Oh en wat die koorts betreft...bleek helemaal geen koorts te zijn, baasje zat met een verkeerde temperatuur in haar hoofd. 3 keer die thermometer voor niets in mijn arrière :-o

Auw auw auw...

Toen baasje gisteren binnen kwam heb ik me laten betrappen. Ik was aan mijn pootje aan het likken en ik kon echt niet stoppen omdat ze er aan kwam, het deed te veel pijn. Baasje schrok toen ze tussen mijn kussentjes keek want het stond helemaal rood en er zaten wondjes. Ook mijn andere achterpootje staat helemaal rood met een wonde tussen mijn tenen. Stappen lukt best hoor, ik mank niet maar baasje is toch niet zo blij als ze het ziet. Niet dat ze boos is, alleen vind ze het zo sneu voor mij. Dus sta ik nu met mijn twee achterpoten in een kom met water met ontsmetting in. Wat een zicht!! Maar ik kreeg ondertussen lekkere koekjes omdat ik toch flink bleef staan. Daarna nog meer snoepjes ;-) als baasje een creme tussen mijn pootjes smeert. En daarna een lekker bot zodat ik mijn gedachten wat van mijn tenen afhaal. Ik heb mijn bot maar verstopt want ik wou liever slapen. Ik heb namelijk ook koorts. Ik ben dus een beetje ziekjes en probeer me er door heen te slapen. 't Is zelfs de eerste keer dat baasje mij hoort snurken. Normaal is het Bono die hier een half park om zaagt.
Duimen jullie dat het hier snel de beter kant op gaat want wandelen zit er de komende dagen niet in en als de koorts hoger wordt of niet verdwijnt wordt het een bezoekje dierenarts...en daar he ik nu eens géééééééééééééééééééééééééééééééééééééééééééééééééééééééééén zin in.

Nieuw kapsel

Ken je mijn maatje Izzy nog? Die grote grijze bink...
Wel ik heb hem eindelijk nog eens gezien. Baasje was met mij aan de wandel en moest nog even iets ophalen bij Izzy's baasje. En voor ik het wist stond ik oog in oog met hem. Man man man, ik had hem niet herkend want wat is hij gegroeid. Ik was er toch niet gerust in en heb mijn stem laten horen. Maar daar was baasje dan niet mee gediend en nam me elke keer weer mee naar de overkant van de straat. Na een tijdje was ik wat gekalmeerd en mocht ik binnen de poort. Zo nieuwsgierig als een vrouw kan zijn...wel zo nieuwsgierig was Izzy nu en hij besnuffelde me van boven tot onder. Hij lichtte me daarvoor zomaar even bij mijn achterwerk met mijn twee poten in de lucht met zijn kop!! En baasje maar lachen :-§
We hebben wat kilometerkes afgerend hoor. Tussendoor even onze muil in een pot met water en er weer tegenaan. Het is niet te verwonderen dat ik best snel moe was. Ik moest vier stappen zetten terwijl hij er maar één hoefde te zetten met zijn lange poten. Ging ik even opzij gaan staan kwam hij tegen me aangekwakt. Maar ik zou ik niet zijn moest ik hem niet duidelijk maken dat dat niet de bedoeling was dus pitste ik zijn kin een beetje open. Denk je dat hij de boodschap had begrepen?? Helemaaaaaaaal niet joh! Mannen zijn nu eenmaal iets trager van begrip zegt baasje en dat heb ik nu wel gemerkt. Dus Izzy maar even binnen zodat ik wat op adem kon komen en lekker even aan de snuffel kon want eerlijk is eerlijk...hij rook best lekker dames ;-)
Daarna mocht hij nog even buiten komen en renden we nog even door tot het tijd was om naar huis te gaan. Ik hoorde onze baasjes afspreken om volgende week terug bij elkaar te komen...misschien moet ik hem maar een dikke kluif meenemen want hij is een lekkerbek. Alle snoepjes die uit mijn baasje haar zak vielen zoog hij zomaar op als een stofzuiger. Kan hij wat aan het bot snuiven in plaats van aan mijn kont.
Ik ben wel benieuwd of hij de volgende keer weer commentaar zal hebben op mijn kapsel. Hij had zomaar even het lef om elke keer wat van zijn "gel" in mijn haar te draaien. Toen ik vertrok stond mijn haar helemaal stijf. Hij moet toch nog leren om met een vrouw om te gaan maar daar zorg ik wel voor ;-))want als het van zijn baasje C. afhangt...

Terug wat verder

Eindelijk, eindelijk mag ik met baasje terug wat verder gaan wandelen dan alleen maar hier inhet park. Ik doe flink mijn best, trek helemaal niet aan de lijn en probeer hééééélhard om niet te vaak met de neus aan de snuffel te gaan. Baasje is echt trots op mij maar ik zie dat ze me door heeft. Hoe flink ik ook naast haar loop...ik heb best wel wat last van stress en lik heel vaak over mijn neus en lippen. Zolang er dan ook niets in de buurt komt waar ik bang van hoef te zijn lukt het me. Maar gisteren sloop er zomaar iemand vlak achter me en dan spurt voorbij. Ik schrok me rot en sprong 10 cm in de lucht ( we gaan niet overdrijven he ;-)) Nou die mevrouw moest er om lachen maar ik en baasje duidelijk niet.
En toen deze morgen ik lekker relax met baasje van het park terug naar huis gingen...kwam de achterbuurvrouw plots uit het wegeltje. Ik heb haar duidelijk gemaakt dat ik daar niet mee gediend was. Al mijn haar recht, en zo luid geblaft dat ze me tot op de markt hoorden. Baasje heeft me dan met alle macht meegenomen om wat verder te gaan kalmeren maar toen kwam de postbode...kon ik best vertrouwen want die keek niet naar me. Kwam er ook nog iemand die reclames rondbracht ( had het ook te druk om naar me te kijken dus die mocht ook zonder problemen voorbij).
Eigenlijk niet zo stoer om te moeten toegeven dat ik bang ben geworden voor verschillende dingen maar ik ben de enigste toch niet? Ach dan ben ik maar een softy...baasje vind me toch de liefste nèm!!