Nog meer sneeuw...

Mijn eerste stapjes in de sneeuw waren stapjes in heel weinig sneeuw maar het is blijven komen tot er een prachtige laag lag. En tot mijn groot plezier gaan we met de kids in het park. Eén tegenvaller: er zit nog een hond in het park en die heb ik natuurlijk meteen in de smiezen. Ik kan er niet aan doen en moet hem echt vanalles en nog wat toeblaffen. Baasje wordt er horendol van. Het loopt helemaal uit de hand als het baasje van die hond het nodig vind om onze richting uit te komen en net voor mijn neus te passeren. tot mijn grote spijt moet ik dus binnen gaan zitten, baasje wil niet dat ik zo trek enblaf. Maar het kwaadste van al is ze op die meneer die het echt nodig vind om me uit te dagen. Terwijl er nog ongelofelijk veel plaats was aan de andere kant van het park.
Gelukkig is de dag nadien het park nog altij deven wit en zitten er nu geen hondjes in het park. We kunnen dus helemaal genieten van dat witte goedje. Enorme bollen sneeuw worden in de lucht gegooid en met plezeir spring ik er naar toe om ze in de lucht vast te nemen en op te eten...

Elk bolletje die de kids maken hou ik in de gaten in de hoop dat ze het in de lucht gooien...

soms zijn de bollen echt te groot om te gooien maar dat wil niet zeggen dat ze zo maar ontsnappen ;-)

En nog wat later spannen de kids samen en bestrooien ze met sneeuw. Nu ik vond dat niet echt heel erg ;-)


Baasje heeft zelf niets naar me gegooid...die was enkel foto's aan het maken. Ongelofelijk hoeveel ze er heeft gemaakt maar ze is héél blij want ze heeft me in volle actie, lopen, springen, alles in de gaten houden,uitrusten... Allemaal kan ik ze niet laten zien maar...

Sneeuw

Elke keer ik mijnbaasje zie binnen komen ziet ze er een beetje anders uit. Ze lijkt wel wat ouder, haar haar is helemaal wit. Ik heb in de tuin ook wel al gemerkt dat het daar helemaal wit is. Het is koud en het kraakt onder de pootjes. Ik vind het best wel raar allemaal. Als alle kids naar school zijn neemt baasje me dan mee om in het park te gaan wandelen. Ik vaind dat natuurlijk helemaal leuk en kijk, ook vooraan ligt alles wit. Zelfs nog witter dan daarnet in de tuin. Baasje vertelt dat dit sneeuw is. Ik vind het best wel leuk en al helemaal als ik vrij krijg en ik er door mag gaan rennen. Natuurlijk heeft baasje ook al een fototoestel meegenomen en voor héél even wil ik best gaan zitten in de sneeuw.

Gelukkig moet ik niet te lang blijven zitten want het is best wel koud aan mijn derrière. Ik vind het helemaal geweldig en spurt van links naar rechts. Hier een hap van die sneeuw , daar een hap in de sneeuw. Lekker hoe dat smelt in de muil. Bert is ook mee maar die kan even niet op tegen die sneeuw ;-) Het is gewoon veel te lekker.

Nog even de neus in de sneeuw om er dan weer op los te happen. Baasje vind het nu wel genoeg en neemt me terug mee naar binnen. Ze heeft schrik dat ik ongemakkelijk wordt van al die koude sneeuw. Maar ik hoor dat we zeker nog eens terug gaan en hopelijk met de kids. Ik hoop dus dat het vandaag lekker blijft sneeuwen...

Zo trots...

Ik heb mijn baasje tot in de zevende hemel laten gaan. Ik heb echt mijn best gedaan op de hondenschool en nog geen klein beetje!
Een half uurtje voor we in de auto moesten stappen gisteren om naar de hondenschool te gaan zijn al mijn baasjes nog met mij het park in gedoken. Ze hadden de lange lijn mee en mijn voetbal. Van links naar rechts, in de struiken en er weer uit, van voor naar achter en van pier naar pol hebben ze me laten lopen. Bert was ook mee. Bert is mijn nieuwe speeltje en ziet er eigenlijk uit als een lange worst uit jute maar baasje vond Bert een veel betere naam dan Saucice :p Ik vind hem helemaal te gek en ik dacht er niet aan om hem los te laten terwijl ik achter mijn bal aan liep. Nou uiteindelijk wel want het wordt best wel droog in de muil .
En dan meteen de auto in en op naar de hondenschool. Mijn enthousiasme was ik nog niet kwijt dus toch maar even opzij gaan staan wachten maar eens we op het plein waren...
Eerst tandjes laten zien en daarna mocht ik even bij de meester gaan. Nou die was flauw want hij speelde niet met me mee enbleef gewoon heel rustig zitten. Even een luide KAIAIAIT want ik deed mezelf pijn en lap, gans de bende uit hun concentratie. Gewoon ook even lekker rollen in het gras en zeker de andere kant op als baasje maar daarna heb ik me herpakt.
Er kwam een wandeling aan en ik heb gevolgd zoals ik nog nooit gedaan heb! Bert bij aan de lijn en een heerlijk ruikend vleesje in de andere hand van baasje en ik plakte aan haar been met mijn blik omhoog. Ik zag baasje zo groeien terwijl we wandelden. Tussend e verschillende oefeningen door mocht ik dan even spelen met Bert, en ik probeerde toch ook die mol te vinden die dat deeltje van het plein goed had omgewoeld. Een volgende oefening was tussen de sporten van een ladder stappen. Baasje wou eerst dat ik mooi naast haar stond maar ik was veel te nieuwsgierig dus ging er al maar op af. Die eerste sporten heb ik dan ook volledig zelf gedaan maar toen had ik het wel gezien. Helemaal ook niet zo simpel hoor maar ik moest en zou gans die ladder doen van de meester. Tussen baasje en meester in dan maar gans die ladder gedaan dus baasje terug helemaal blij. Terwijl we aan het wachten waren omdat de andere hondjes hun oefeningen moesten doen had ik zin om even mijn benen te strekken en dat heb ik dan ook maar gedaan ;-) Voor baasje het door had zette ik een spurtje in en trok ik me los. Ik had niet anders verwacht en baasje meteen achter mij aan om dan te stoppen en "HIER" te roepen. Ik ben dan maar meteen omgekeerd en liep op haar af, net voorbij haar been, nog even een beetje rond haar heen jumpen en ze had me terug beet. Gelukkig was ze niet boos en kon ze er om lachen.De meester had het ook gezien en moest er een grapje om maken "Hoe waren we ons hondje kwijt?" 3Ja maar ze is wel meteen terug gekomen hé!" En ik zag mijn baasje meteen weer drie centimeter groeien.
Baasje moest het meeteen allemaal vertellen toen we van het plein afgingen en bij de andere baasjes kwamen. Ze kon bijna niet zwijgen maar ik hoorde dat ze echt heel trots op me was. Alleen kan ik niet beloven dat ik de volgende keer terug zo mijn best zal doen. Er is nu een winterstop op de hondenschool dus als we terug komen zal ik waarschijnlijk wel terug heel blij zijn om mijn vriendjes allemaal te zien ;-)

Whippie...

Baasje is een nieuw harnas voor mij gaan kopen. Een Hurta-tuig met een handvat bovenaan. Ik vind het allemaal goed hoor, maakt me niets uit. Maar baasje vind dat handvat bovenaan best wel makkelijk. Ze kan me daarmee heel makkelijk even heel kort bij haar nemen. Ik heb het haar ook meteen even laten testen ;-) Er kwamen plots wel veel hondjes langs op onze wandeling en je kent me...ik zou het niet erg vinden om even heel dicht bij hun te gaan terwijl ik me goed laat horen. Wel nu hebben die hondjes me wel gehoord maar ik kon niet dichter bij komen...
Wat baasjen iet had verwacht was dat ik me zo makkelijk uit mijn harnas zou kunnen wurmen. In mijn snuffeltocht had ik er niet beter op gevonden dan rond een boom te lopen met mijn flexilijn. Bassje maar zeggen dat ik moest terug keren maar deze keer had ik geen zin. Ik draaide mijn poep de andere kant uit en trok gewoon zo hard als ik kan om die lijn los te krijgen. De lijn liet niet los maar mijn hurt schoof wel gewoonover mijn hoofd... Whiepppieieie ik was los en zette natuurlijk een spurtje in recht naar mijn lievelingsstruiken. Ik zag baasje hélemaal wit worden en ben dan ook maar naar haar toe gegaan toen ze commando "HIER" gaf... Een trukje dat ik wel zal onthouden want je weet maar nooit wanneer ik nog eens kriebels krijg om de benen te strekken ;-) Alleen denk ik dat baasje het ook niet meer vergeet..