Knuffels...

Dat kleine opdondertje is nu al een ganse week bij ons en het lijkt wel of hij hier ...niet...altijd is geweest ;-))  Ik herinner me nog de tijd dat ik gewoon lekker door het huis kon wandelen zonder extra gewicht aan mijn staart.  Maar goed, ik kan ook een beetje extra energie kwijt en werk lekker aan mijn lijn met puppyheffen.  't Is iets anders dan gewoon gewichtheffen hé.  En het is echt nodig want ik krijg toch terug meer snoepjes nu Gizmo zo vaak oefent. 
Het rustigste is het echter 's nachts en dan geniet ik er vollop van om knuffels te gaan stelen bij mijn baasje.  Gewoon lekker bij haar aan de zetel gaan liggen en af en toe mijn neus eens tegen de hare frotteren. En nog eens, en nog eens, en dan nog eens als ze haar terug goed legt ;-)  Ik ben niet de enige die geniet hoor, ik merk dat ze het ook leuk vind en al helemaal omdat zij de enige is bij wie ik dat doe.  Dat is gewoon ons moment.  Geen nieuwsgierig aktief venteke die zich er tussen komt murwen omdat hij ook wat aandacht wil. Zaaaaalig!!

Het gaat goed...

Het gaat goed...met mijn kleine opdondertje hier ;-)  Na een dagje heb ik gemerkt dat hij eigenlijk best wel meevalt.  Het is wel leuk, en soms ook wel eens minder leuk maar dat komt in orde ;-)

Leuk omdat ik wel zin heb in een speelkameraadje.  Bovendien ben ik hem nu nog makkelijk de baas.

Bovendien moet hij nog heel veel leren en weet je nog hoe baasje nieuwe trucjes aanleert?  Yep, met koekjes.  Elke keer hij nu gaat oefenen zit ik gewoon mee op de eerste rij ;-)  Soms moet ik eens een keer iets doen om een koekje te verdienen maar héél vaak krijg ik ze zomaar toegestopt omdat ik mooi op mijn beurt wacht.  Kan niet beter toch.  Niets hoeven doen en toch koekjes krijgen.

Iets minder leuk is dat hij vaak in mijn staart hangt en aan mijn gat blijft plakken met zijn neus.  Dat is dus een dikke nono van mijn kant uit hé...dus corrigeren maar die nieuwsgierige neus.

Gisteren dacht ik even dat ik gewoon aan de kant geschoven werd.  Hij kreeg de riem aan en ik kon naar mijn riem fluiten.  Maar toen ik hoorde dat hij mee naar buiten mocht om naar de dierenarts te gaan ...geen sprakemeer van nog zin om mee te gaan.  Hahaha, ik ken het daar al goed genoeg, laat hem maar gezellig mee gaan naar "buiten". De dierenarts heeft natuurlijk wel gevraagd hoe het met me ging.  Nou, mijn oren zijn mooi rustig gebleven gans de winter.  Maar die poten hé.  Die blijven me parten spelen.  En nu heeft baasje nog maar eens iets nieuws in huis gehaald om er op te smeren.  Ik kan je vertellen... hier heeft er eentje stilletjes gefloten en wat een geur!  Zelfs Bono liep weg van de geur van mijn tenen.  Maar goed, ik ontsnap er niet aan.  Baasje gaat het gaan combineren met de propolis en hoopt zo mijn tenen wat in de plooi te krijgen.  Stiekem hoopt ze ook dat ik nu te veel bezig ben met Gizmo om aan mijn tenen te denken maar daar vist ze toch naast het net.  Ik ben nog helemaal niet vergeten dat ze er hangen.

Oh en ik heb ondertussen nog iets nieuws geleerd...nagels knippen.  Een pootje bij baasje op de knie, knip en...EEN KOEKJE.  Knip...koekje, knip...koekje!  Super gemakkelijk verdient die koekjes ;-))  Gelukkig heeft mijn lijn geen problemen met al die extraatjes. Maar het zijn dan ook gezonde koekjes he, lekker gedroogd hertenvlees.

Een extra nachtje...

Ok, jullie hebben twee nachtjes moeten slapen voor ik jullie mijn geheimpje kwam vertellen maar ik was zoooo druk bezig met...kennis maken met mijn nieuwe huisgenootje. 
De kennismaking was een beetje overrompelend voor hem in de letterlijke zin van het woord.  Mijn baasjes waren zo lang weg geweest en uiteindelijk kwamen ze niet allemaal binnen.  toen ik  hun dan eindelijk zag staan in het park werd ik helemaal wild en tja...dan zie je zo een kleine opdonder natuurlijk niet meteen staan waardoor hij dus ondersteboven werd gelopen door mij.  Krijsen dat hij deed, wat een woesie en dat noemt zich een stoere kerel.  Pfff!  Baasje Danny heeft hem dan maar opgenomen en me even laten ruiken...

Hij bleef daarna toch maar liever uit mijn buurt, verstopte zich achter de benen van zijn baas.  Maar af en toe...

Ik heb er mij de rest van de dag niet echt aan gestoord dat hij er bij is gekomen, ik lag liever te slapen in mijn mand. En hij kwam me ook niet storen dus we begrepen elkaar.  Ik de rust, hij de aandacht van mijn baasjes. Vandag zijn we dan terug even in het park gegaan.  Jaaa ik mag van mijn baasjes lekker mee op het gras voor héél even ( whoepie!) en baasje maakte deze clos up van hem.  

Ik moet toegeven, het is een schatje ik zou hem helemaal opeten ( grijns grijns).  Vooral als hij in mijn staart komt hangen. Af en toe heeft hij dus wel al een verwittiging gekregen van Bono en van mij.  Hij mag er lief uit zien maar onderschat hem niet, het is een duiveltje in een puppyverpakking soms. En tegen spreken dat hij durft...hij doet maar hoor, zien mijn baasjes duidelijker hoe lief ik eigenlijk wel ben. :-D
Hoe hij er over denkt...zal waarschijnlijk wel niet 100% overeen komen met wat ik hier schrijf ( maar ik lieg echt niet hoor).  Je kan het allemaal lezen op zijn eigen persoonlijke blog  Blog Gizmo  Vergeet niet om hier ook nog even op bezoek te komen, dan vertel ik mijn kant van het verhaal...

Morgen...

Morgen is het zo ver.  Dan...neih, ik vertel het lekker nog niet :-p  Mijn baasjes zijn in elk geval héél enthousiast.  Ikzelf wacht nog even af om te zien hoe leuk het wel wordt...  Nog één nachtje slapen en dan verklap ik jullie mijn geheimpje.  Slaap lekker ;-)

Wat is het...

Wat is het ongelofelijk lang geleden dat ik hier kwam vertellen wat ik allemaal uitspookte.  Ik schaam me diep en speel nu even struisvogel zodat jullie het rood op mijn kaken niet kunnen zien.
Er is ondertussen echt veel gebeurd, daar twijfelen jullie vast en zeker niet over.
En misschien vragen jullie je ook af wat de dierenarts nu juist in mijn bloed heeft gezien?  Wel..ik ben allergisch ( maar daar was baasje wel al zeker van) voor vlo ( vieze beesten) , huisstofmijt ( nog zoiets vies) en...GRASACHTIGEN!!
Allergisch voor grasachtigen...heb je ooit.  Dat zacht groen spul waar ik elke dag in ging wandelen en wel een paar keer in lag te rollen ( al was het maar om baasje te plagen ;-) )  Baasje is resoluut: ik mag sinds ze het weet niet meer op gras gaan wandelen.  Een ramp, regelrechte ramp maar wat ik ook doe, hoe goed ik ook probeer om mijn puppygezichtje op te zetten, baasje is niet om te kopen :-(
Vanaf nu dus enkel wandelen op stenen, beton, zand...
Het probleem raakt echter niet opgelost want ik begon mijn oortjes werden wel rustig deze winter maar ik kreeg meer problemen met mijn pootjes.  Die likte ik gewoon rustig tot ze geïriteerd geraakten.  Dus de gevechten met mijn baasje begonnen weer.  Stinkende zalf tussen mijn tenen.  Pieken dat dat deed maar baasje moest dat blijkbaar eerst zelf eens voelen ( grijns) of spray tussen mijn tenen, of ontsmetting dat te koud was naar mijn zin... Elke keer als baasje zag dat het begon te beteren...likte ik ze nadien gewoon terug open.  Dus nu is ze er een ander goedje tussen aan het smeren en ik krijg ook ander eten.  Baasje heeft contact met een andere dierenarts die veel af weet van rauw en bovendien ook veel weet over homeopatie.  Ikkrijg nu even geen gevogelte en rund meer.  Wel lekker wild, konijn,lam, paard en vis.  Ik vind het allemaal nog steeds heerlijk en ga lekker vlug naar mijn plaats als ik baasje met de pot zie aankomen.  Er zitten ook kruiden over, geeft een beetje een extra "touch" ;-) en zou goed zijn voor mijn velleke.  En het mag gezegd...mijn velleke blinkt gelijk een spiegel, daar mag niemand over klagen behalve dat ik in hun ogen schijn...
En verder...ik heb er een nieuw vriendje bij genaamd Babs.  Mijn baasje haar zus heeft een labradorteefje en het klikt enorm goed tussen ons.  Het is elke keer feest als we elkaar zien.  Ondertussen is het wel al een tijdje geleden want Babs heeft haar pootje gebroken toen ze verkeerd sprong ( 't kieken) en nu hebben we dus niet met elkaar mogen spelen.  Maar als alles goed is komt ze over enkele weekjes terug mijn huisje binnen gewandeld.  En man wat heb ik een verrassing voor haar dan!  Maar dat vertel ik nog even niet te veel over want ik weet natuurlijk niet of ze meeleest.
Er is vast en zeker nog meer gebeurt, maar dat is voor een volgende keer.  Ik ga nu maar even in mijn mand gaan rusten zodat ik strakjes wakker ben als de baasjes van school terug komen. Ik zal dan ook eens terug wat fotootjes posten ;-)
Toedeloe en de groeten Too ;-)

Regelrechte dierenmishandeling...

Regelrechte dierenmishandeling.  Hoe durven ze...

Het was lang geleden dat ik nog eens bij onze dierenarts moest gaan en daar had ik helemaal geen probleem mee.  Maar kijk, voor ik het wist stonden we in haar bureau.  Heel druk kon ik me daar niet om maken, ik was letterlijk van de kook door het warme weer.  Mooi rustig gaan zitten op de weegschaal: 33,9 kg en dan terug aan de deur gaan liggen.  Klaar om naar huis te gaan...
Niet dus want de arts wou eerst maar even in mijn oren koteren.  Gelukkig laten ze me dan even met rust omdat ze alle bei te druk zijn met door een machineke te kijken.  Blijkt dat er een enkel trosje schimmeltjes in mijn oren zitten.  Hopelijk snapt baasje nu dat het niet mijn schuld is als ik soms eens niet luister...ik heb die trosjes daar niet ingestoken ;-))
En dan begint het...krijg ik terug zo een zwarte muilband om, tillen ze me op de tafel om me dan te tekkelen zodat ik neerlig.  Meteen een pootgreep zoals ik de judo waardoor ik niet meer weg kan...  Ongelofelijk toch!!
Maar wie ben ik...Nena die luistert naar haar baasje die zegt dat ik toch zo flink ben ;-) dus ik blijf gewoon rustig liggen, ook al steken ze een naald in mijn poot.  Daarna heb ik het wel gezien en wil ik van de tafel af.  Dacht ik dat ik er eindelijk vanaf ben maar blijkbaar willen ze toch nog eerst in mijn oren kijken en zelfs baasje loert door dat apparaatje.  Ik wou gewoon dat ze verder deden zodat ik naar huis kon.  Ja tarara...spuiten ze eerst nog zo een nat goedje in mijn oren dus ik kan niet anders dan heftig schudden met mijn kop...  Ik ben er eindelijk vanaf ( voor vandaag) maar nu wordt het blijkbaar afwachten wat ze in mijn bloed vinden hoor ik hun vertellen.  Ze willen gaan zoeken waarom ik toch steeds zo'n rode oren heb en waar die jeuk vandaan komt.  Dat vind ik niet zo erg maar moest dit zo...?  Ik ben al benieuwd wat er nog volgt...

Onderuit...

Whahaha, nu was het Erica haar beurt om te lachen.  We hebben na lange tijd eindelijk weer eens afgesproken met mijn vriend Patoe en natuurlijk ook met Boomer en Snuffel.  Eerst maar weer elkaar begroeten op het speeltuintje maar ik was zooooooo opgewonden...rustige goeiedag zeggen zat er niet in.  Baasje dus iets minder blij omdat ik haar steeds heen en weer trok.  Uiteindelijk toch maar tot bij Patoe geraakt, Boomer goeiedag gezegd en ook even een dag gegooid naar Snuffel.  En terwijl we dan rustig wat stonden bij te praten...even naar mijn kids toe.  Ik was alleen "vergeten" dat mijn baasje nog aan de andere kant van de lijn hing ;-p  Deze keer dus geen baasje die lacht omdat Erica op de grond ligt maar een baasje met een groen plek op haar broek.
Nog even wat gewandeld en dan lekker spelen in Patoe zijn tuin. Lekker rennen en razen en raar maar waar...zelfs even met Snuffel gebabbeld die zomaar bij me kwam. 
Het zou nu niet meer zo lang duren voor we elkaar zien...ik hoop het maar, snel terug naar die grote bink zegt me wel wat.